می دونم خیلی بدقولم ! همین دو سه تا پست پایین تر نوشته بودکه که سعی می کنم زود به زود آپدیت کنم ولی به قولم عمل نکردم ، خیلی این مدت درگیر چند تا کار با هم بودم و نمی رسیدم بنویسم . توی این ۱-۲ هفته خیلی اتفاقا افتاد که اومدم بنویسم و نرسیدم یا نتونستم یا نمی دونم چرا حسش نمیومد !

اما اول بزارین بگم دلیل گرفتاریام چی بود . اولیش که خیلی وقتمو گرفت ساخت جودی فشن تی وی نوروزی بود . الانم ۹۵% کاراش تموم شده و فکر کنم فردا یا پس فردا خروجی نهایی رو ازش بگیرم . عید می خوام اینو به عنوان یه سورپرایز ویژه به همتون تقدیم کنم . کلن سبک و حال و هواش با اون ۲ تا اپیزود قبلی خیلی فرق داره و پر از سوژه و خندست . حتا سر مونتاژ یه قسمت ۳ دقیقه ایش خودم انقدر خندیدم دلم درد گرفت ! ( خود مونتاژی و خود خندی مثلن ! ) . خلاصه منتظر این سورپرایز باشید و این تیزر هم که تبلیغ اون ویژه برنامست رو حتمن ببینید .

تو این مدت ۲ تا سایت هم طراحی کردم . یکیش www.a-v-a.ir و اون یکیشم هنوز نرفته رو نت و یه سری خورده کاری داره که باید تموم کنم . سایت Olo رو هم به صورت پیشفرض و آزمایشی به آدرس Olo.ir بالا بردمش تا بعدن سر فرصت یه طرح خفن براش بزنم .

خلاصه قبل از عید هیچ سالی اینقدر درگیر نبودم و الان سرم نسبت به هفته قبل خیلی خلوت تر شده .

توی این مدت اما چه گذشت و من برای هر کدومش حرف ها داشتم و نرسیدم بنویسم :

اولیش که دیگه فکر نمی کنم کسی باشه که ندونه اسکار گرفتن فیلم جدایی نادر از سیمین بود . اون شب من بیدار بودم و مراسم رو دیدم و وقتی اسم اصغر فرهادی رو خوندن از جا پریدم کوبوندم خودمو به سقف ! خلاصه خیلی خوب بود و از این مرد که بعد از عمری با ۲ تا جایزه ای که گرفت کلی مردم ایران رو شاد کرد تشکر می کنم و امیدوارم نه تنها اصغر فرهادی ، بلکه همه ی سینماگران و فیلم سازها همیشه موفق باشن و تا باشه از این جایزه ها …

یه اتفاق دیگه هم لغو تحریم های گوگل از روی افزونه های کروم برای ایرانی ها بود . اگر چه قبلن اینجا گفته بودم که واقعن دلیل این تحریم ها رو نمی فهمم و نمی دونم چرا گوگل همچین کاری می کنه ولی بازم برداشتن بعضی از این تحریم ها جای امیدواری داره و تا باشه از این لغوا …

یه اتفاق خیلی خوب دیگه هم که همین چند روز قبل افتاد ، فارسی شدن توییتر بود . اول از همه من هم خوشحالم که توی پروژه ی فارسی کردن توییتر نقش داشتم و تا اونجایی که از دستم بر اومد تلاش کردم توییتر به بهترین حالت ترجمه بشه و الانم صفحه ی توییترم رو فارسی کردم که نتیجه ی زحمات من و امثال من که توی این پروژه کمک کردن دیده بشه . خوشبختانه توییتر فونت تاهما رو هم برای زبون فارسی انتخاب کرده و من خیلی راضی ام ، برعکس گوگل که توی صفحات فارسیش هم از فونت آریال استفاده کرده . به توییتر فارسی هنوز عادت نکردم و خیلی محیطش جدیده ، ولی ۲-۳ روز باهاش ور برم قشنگ عادت می کنم و پیشنهاد می کنم شما هم اگه توی توییتر اکانت دارید فارسیش کنید . خلاصه تا باشه از این فارسی شدنا …

اتفاقات دیگه ای هم بود که دوست داشتم برای هر کدوم یه پست جدا بنویسم ، ولی چون خیلی از اونا بیات شده بهش نمی پردازم و همین ها کافیه . منتظر جودی فشن تی وی نوروزی باشید و مطمئنم ازش خوشتون میاد .

پ.ن : می ترسم قول بدم و بازم عمل نکنم ! ولی سعی می کنم زود به زود بنویسم اگه یه بدبختی دیگه سرم خراب نشه ! در ضمن پیج رنک جنتلمن هم ۳ شده ، گفتم که گفته باشم !

برچسب : انیمیشن، ایران و ایرانی، گوگل

یلدای امسال رو مثل پارسال نمی خوام تاریخچه و این چیزا بنویسم ، می خوام مستقیم برم سر اصل مطلب !

اول قرار بود یه انیمیشن به مناسبت امشب بسازم ، ولی متاسفانه دیر شروع کردم و نرسیدم برای امشب تمومش کنم . ولی ادامش می دم و اگه زنده موندم ، سال دیگه می زارمش رو وبلاگم . حتا یه عکس از سکانس اولش روی فرفر گذاشته بودم و قولشو داده بودم ، ولی فکر نمی کردم نرسم تمومش کنم !

خلاصه این شد که تصمیم گرفتم مثل پارسال یه کاغذ دیواری برای امشب بکشم ، دیگه چون لو دادم جریان انیمیشن رو بزار بگم که این پسر بچه هم که توی این کاغذ دیواری هست ، یکی از کارکترای انیمیشنه ! اینم کاغذ دیواری شب چله امسال :

مثل نوروز دو تا طرح فرعی دیگه هم توی ادامه ی مطلبم گذاشتم که یکیش بدون تبلیغ وبلاگمه و یکی دیگشم کلن بدون متنه که اگه دوست داشتین یه متن دیگه بنویسین توشو برای دوستاتون بفرستید . خدا کنه که خوشتون بیاد و شب یلدای خیلی خوبی داشته باشید . آجیل اینا هم زیاد نخورین که جوش بزنین زشت شین ! بیشتر هندونه و انار بخورین .

ادامه مطلب را بخوانید »

برچسب : ایران و ایرانی، مناسبتی، کارت پوستال، کاغذ دیواری

واقعن خندیدن به چه قیمتی ؟ متاسفانه همه ی ما روزانه صحنه هایی رو می بینیم که شاید زیاد دوست نداشته باشیم و یا شایدم خوشمون بیاد ! اینکه یه سری آدم بشینیم و پشت سر یکی غیبت کنیم و اَداشو دربیاریم و بخندیم ، حرکتیه که نمی دونم واقعن چی می شه بهش گفت . ادا در آوردن و مسخره کردن یکی جلوی خودش ، اونم زمانی که هیشکی دوروبرمون نیست تا حدی که طرف مقابل ناراحت نشه به نظرم اشکالی نداره و می تونه بهش کمک کنه که اون ایراداتش رو برطرف کنه ، ولی اینکه بخوایم پشت سرش یه سری با هم بگیم و بخندیم اصلن برای من یکی قابل تحمل نیست .

حتا یه سری دیگه نقطه ضعف بقیه رو پیدا می کنن و وقتی می بیننش جلوی دوستاشون اون نقطه ضعف رو می گن و می خندن و طرف مقابل رو مسخره می کنن . حالا اگه کسی رو که مسخره می کنن ، هم و سن و سالشون باشه باز قابل تحمل تره تا اینکه بخوان بزرگتر از خودشون رو سوژه قرار بدن . البته نمی گم اگه هم سن و سال بود اشکالی نداره ! فقط گفتم از مسخره کردن بزرگتها قابل تحمل تره !

حتا من دیدم کسایی رو که بقیه رو به خاطر لهجه ، قیافه و خیلی چیزای دیگه که خود آدم هم توی به وجود اومدنشون بی تقصیره مسخره می کنن ! اینکه بخوایم قیافه ی کسی رو به خاطر چیزی که خودش در به وجود اومدنش هیچ تقصیری نداره مسخره کنیم اصلن قابل تحمل نیست .

توی شهرهای کوچیکتر به خاطر اینکه بیشتر آدم ها همدیگه رو می شناسن و محیط هم کوچیکه ، این عمل با شدت بیشتری انجام می شه و آدم های زیادی سوژه ی بقیه برای مسخره کردن قرار می گیرن . نمی دونم این عمل فقط بین ما ایرانی ها رواج داره یا توی کشورهای دیگه هم وجود داره ؟! ولی فکر نمی کنم توی کشورای پیشرفته تر آدم ها همدیگه رو اینجوری مسخره کنن و سوژه قرار بدن .

جدا از مسخره کردن ، خیلی ها رفتارهای زشتی انجام می دن و دور هم می خندن که واقعن نمی دونم چی می شه گفت . مثلن اینکه بخوایم یواشکی بریم سراغ کیف کسی و چیزی از توی کیفش بگیریم و طرف بعد اینکه کلی گشت ، بهش بدیم بگیم اینا و بزنیم زیر خنده به نظرم اصلن چیز جالبی نیست . ولی چیزیه که زیاد دیدیم و باز هم می بینیم .

خلاصه اینکه یه آدم جنتلمن هیچ وقت نمیاد به چیزهایی بخنده که ارزش آدم های دیگه رو کم کنه . هر آدم یک ارزش و جایگاهی داره و اگه کسی بخواد ارزش اون آدم رو با مسخره کردنش کم کنه بدونه خودش از همه مسخره تره .

برچسب : اجتماعی، ایران و ایرانی، جنتلمن، دوستانه

توی خیابون

کنار پیاده رو زیر آفتاب نشسته و پاچه ی شلوارش رو داده بالا ، یه بچه ی کوچیک هم روی پاش نشسته و رد شدن مردم رو نگاه می کنه ، اون قسمت پاش که بر اثر یه بیماری از بین رفته رو بیشتر مورد توجه قرار می ده تا مردم بیشتری تحت تاثیر قرار بگیرن …

روی پل عابر پیاده

کنار پل نشسته و عصاشم کنارش گذاشته ، یه تیکه پارچه جلوی خودش پهن کرده و توش چند تا پول خُرد گذاشته ، پاش هم که از زانو قطع شده از شلوارش انداخته بیرون و سرش هم پایین انداخته که کسی صورتش رو نبینه …

توی مترو

روی صندلی نشستی ، یا داری با موبایلت ور می ری و یا داری اینور اونورو نیگا می کنی ، یهو می بینی از دور یکی با عینک آفتابی و عصای نابیناها میاد وسط واگن وا می سته و شروع می کنه به گریه و می گه : سه تا بچه دارم و اجاره خونم گرون شده ، خرج بچه هامو نمی تونم بدم و … . بعدم می شینه  رو زمین و یه خورده گریه می کنه و می ره وسط واگن بعدی …

متاسفانه هر روز با این جور صحنه ها بر خورد می کنیم ، گداهایی که برای گدایی بیشتر از نقصی که توی بدنشون هست استفاده می کنن تا بتونن مردم رو تحت تاثیر بیشتری قرار بدن . برای خیلی از این گداها وجود این نقص ها منبع درآمد شده و از این بیماریشون سو استفاده می کنن . بیشتر مردم هم وقتی چنین صحنه هایی می بینن معمولن کمک می کنن و پولی رو به اون فرد می دن ، ولی همون مردم وقتی می بینن یه کودک کار به سمتشون میاد و ازشون می خواد یه چیزی ازش بخرن بی اعتنا هستن و نگاشم نمی کنن .

اگه نوشته های قبلیمو خونده باشین ، همیشه گفتم که هر وقت بچه ای رو ببینم که داره چیزی می فروشه و گدایی نمی کنه حتمن ازش یه چیزی می گیرم که کمکی هم به اون کرده باشم ولی هیچ وقت به این گداهایی که از نقص بدنشون سوی استفاده می کنن تا با احساسات مردم بازی کنن و پولی بگیرن کمک نمی کنم . درسته که شاید نتونن کار کنن و مجبورن گدایی کنن ، ولی این دلیل نمی شه با سو استفاده بخوان پول در بیارن . بنیادهای خیریه ی زیادی هستن که می تونن به امثال این جور آدم ها کمک کنن .

ای کاش مردم به جای اینکه به این جور افراد کمک کنن به بنیادهای خیریه ای کمک کنن که از این جور بیماران حمایت می کنه ، ای کاش به اون بچه ای کمک کنن که گوشه ی خیابون یه ترازو گذاشته و منتظره یکی بیاد خودش رو وزن کنه ، ای کاش …

در همین رابطه بعد نیست این تصاویر رو ببینید تا بفهمید نیازمندان واقعی چه کسایی هستن :

• زندگی یک جانباز در حمام متروکه
• مادران فراموش شده کهریزک
• کارگاه زنجیر بافی کودکان

برچسب : اجتماعی، ایران و ایرانی

درباره ی بازی های خارجی و معرفیشون توی وبلاگم زیاد نوشتم ، بد ندیدم به مناسبت عرضه ی بازی میرمَهنا توی این پستم درباره ی این بازی و بازی های ایرانی بنویسم .

متاسفانه ساخت بازی توی ایران بیشتر جنبه ی تجاری داره و بعضی سازنده ها می خوان از هر راهی که شده یه بازی بسازن و سود زیادی به دست بیارن ! البته ساخت بازی توی همه جای دنیا جنبه ی تجاری داره ، ولی چون رقابت هم وجود داره در کنارش شرکت های بازی سازی با هم رقابت هم می کنن ، چیزی که توی ایران هنوز وجود نداره . با وجود نرم افزارهایی مثل GameMaker همه می تونن بدون نوشتن کدهای برنامه نویسی یه بازی دو بعدی بسازن و یا با نرم افزاری مثل FPS Creator در عرض ۳ سوت یه بازی اکشن اول شخص سه بعدی با گرافیک بالا بسازن ! شاید ساخت بازی با این برنامه ها یک هفته هم زمان نبره و از فروششم بشه پول زیادی در آورد ! ولی این بازی ها توی رقابت های جهانی هیچ جایی ندارن و سازنده ها فقط برای جیب خودشون دارن این کارو می کنن . من چون ۲-۳ نمونه بازی دیدیم که با این برنامه ها ساخته شده و الانم توی بازار داره به فروش می رسه مجبور شدم بگم ، ولی اسم بازی ها رو نمی گم که کسی از این کاسبی ها ضرر نکنه و فردا بیاد یقه منو بگیره !

اگه قرار باشه توی ایران بازی ای ساخته بشه که ارزش داشته باشه و مخاطب ایرانی هم پول بابتش بده باید براش وقت و هزینه صرف بشه . اینجوری ، هم به مخاطب بی احترامی نشده و هم مخاطب دوست داره اون بازی رو تهیه کنه .

با بازی میرمهنا حدود ۲ ماه قبل از طریق مجله ی پیل بان آشنا شدم و با توجه به توضیحاتی که دربارش نوشته بود مشتاق بودم زودتر عرضه بشه تا ببینم تا چه جور بازی ایه . چند تا تریلر هم ازش توی اینترنت دیده بودم . تا اینکه حدود دو سه هفته قبل به صورت رسمی عرضه شد و منم از طریق سایت لوح زرین نیکان این بازی رو خریدم . اینجور که روی بسته های بازی نوشته شده ، این بازی اولین بازی ملی ایرنیه ( چون این روزا هر چی بازی ایرانی میاد روش نوشته اولین بازی ایرانی آدم نمی دونه کدومش راسته ! ) . از نظر گرافیک می شه با نمونه های خارجی مقایسش کرد ، البته اشکالاتی هم داره ولی در کل بازی خوبیه .

موسیقی و صداگذاری بازی خیلی خوبه و از موسیقی های جنوبی توش استفاده شده . قسمت های اکشن بازی هم موسیقی شدید می شه و از این نظر عالیه ، فیلم های توی بازی هم خوب با استفاده از موشن کپچر ساخته شدن و خیلی قابل قبوله ، البته فیلم زیادی نداره و بیشتر بازی در قالب داستان هایی که تو قسمت بارگذاری نوشته شده طی می شه ولی همون چند فیلمی هم که وسط بازی پخش می شه خوب ساخته شده . آخر بازی هم بر اساس همون نوشته ها تموم می شه و یه تریلر هم از کل بازی پخش می شه که ای کاش بیشتر وقت صرف آخرش می شد و یه فیلم هر چند کوتاه از انتها و پیروزی میرمهنا نمایش داده می شد . دوبله و صداهای شخصیت ها که به سرپرستی دوست خوبم محمدرضا علیمردانی انجام شده هم بد نیست ، هر چند که کپچر روی حرکت دهن انجام نشده و دیالوگ خیلی زیادی هم توی بازی ردو بدل نمی شه ولی حرکات شخصیتا به صداشون می خوره .

جدا از این نکات مثبتی که گفتم یه سری هم نقاط ضعف داره :

• با کلید Space شخصیت بازی می پره ! ولی این پرش در حد ۵ سانتی متره و هیچ جای بازی هم ازش استفاده نمی شه ! یعنی عملن پرش شخصیت بازی هیچ کاربردی نداره !
• شخصیت بازی بعضی وقتا با برخورد به سنگ یا بعضی اشیا قفل می کنه و از سر جاش تکون نمی خوره ! یعنی کارکتر وارد اون شی می شه و نمی شه از شی بیرونش آورد ! این اشکالات توی فضاهای سه بعدی که خودم هم یه کوچولو توش تخصص دارم طبیعیه ولی اگه بیشتر روی بعضی اشیا کار می شد این اشکالا هم به وجود نمی اومد .
• توی منوهای بازی قسمتی برای وارد کردن بازیکنان جدید یا همون ساختن پروفایل وجود داره که خیلی بی کاربرده ! حتا وقتی برای بار اول بازی رو باز می کنیم هیچ پروفایلی ساخته نمی شه و به عنوان یه بازیکن بی نام بازی رو شروع می کنیم !
• توی بعضی از مراحل به فضاهای بازی خیلی پرداخته نشده و فضاها خالی و خلوت هستن .
• صدای دشمن های توی بازی ، از بازی های دیگه برداشته شده ! فکر می کنم این صداها از بازی call of duty گرفته شده باشه و متاسفانه روی صدای دشمن ها خیلی کار نشده .

درسته که سبکی شبیه بازی Call of Duty داره و خیلی چیزاش هم از این بازی الگوبرداری شده ، ولی هنوز نمی شه این بازی ها رو با همچین نمونه هایی مقایسه کرد . نمی خوام خیلی قضیه رو باز کنم ولی تا وقتی که صنعت انیمیشن و بازی سازی که زیر شاخه ی انیمیشن هست توی ایران رقابتی نشده و انیمیشن در دست یک نهادی مثل مثلن صبا باشه نمی شه توقع داشت خیلی در سطح جهانی کار کنیم . باید منتظر یک انقلاب در صنعت انیمیشن ایران مثل چیزی که توی انیمیشن ژاپن اتفاق افتاد باشیم تا بتونیم بازی ها و انیمیشن هایی جهانی تولید کنیم .

بد نیست یک بار هم که شده این بازی رو امتحان کنین . به نظر من از ۱۰۰ به این بازی می شه ۸۰ داد . توی پشت صحنه ای که از این بازی توی دی وی دیش دیدم ، تیم سازندش زحمات شبانه روزی زیادی برای طراحی ، برنامه نویسی و تولید این بازی کشیدن و ارزش اینو داره که امتحانش کنیم .

برچسب : انیمیشن، ایران و ایرانی، سرگرمی

همیشه انسان های زیادی وجود دارن که ادعا می کنن بچه ناف تهرونن ، ولی هنوز هیچ کس دقیقن نمی دونه ناف تهرون کجاست و این نقطه همچنان نا معلوم مونده . توی این پستم قصد دارم با موشکافی دقیق ، ناف تهرون رو مشخص کنم و بررسی کنم که چه کسایی واقعن بچه ناف تهرونن !

اگه نقشه ی تهران رو ۹۰ درجه در جهت عقربه های ساعت بچرخونیم و با دقت نگاش کنیم می بینیم که شبیه بدن یه خانم با حجاب می شه که خیلی راحت قابل تشخیصه ! اگه نمی تونید تشخیص بدید من برای راحتیتون این کارو کردم که می تونید ببینید :

حالا که متوجه شدید تهران شبیه بدن یه انسانه بهتره بریم سراغ ناف این انسان ! همونجور که در تصویرم مشاهده می کنید ناف تهران دقیقن مشخص شده و اونجا هم جایی نیست جز میدون ولیعصر ! و باید گفت که بلاخره تونستیم ناف تهرون رو پیدا کنیم ! جایی که هزاران سال بود کشف نشده باقی مونده بود ، همون میدون ولیعصره و کسایی که ادعا می کنن بچه ناف تهرونن باید اصلیتشون مال اینجا باشه ! حالا می ریم از مردم اون قسمت می پرسیم تا بفهمیم دقیقن چه کسی بچه ناف تهرونه و این فرد رو پیدا کنیم !

یک آقای پیری اینجا زندگی می کنه که اول از ایشون می پرسیم : ببخشید شما بچه اینجایید ؟

– ها بله ، من اینجا بودیم ها !

ینی اصلیتتون مال اینجاست ؟

– نه والا ! ما اصلیتمون تبریزیه ها … الان ۲۰ ساله که اینجا بودیم .

ببخشید وقتتون رو گرفتم … ! ایشون که بچه ناف تهرون نبودن ، ولی یه خانم خیلی با کلاسی رو می بینیم که دارن سوار بنزشون می شن ، از ایشون می ریم می پرسیم … ببخشید خانم شما بچه اینجایید ؟

– سلام … بله من بچه اینجایم

ینی اصلیتتون مال اینجاست ؟

– بله ما تهرانی هستیم

وای باورم نمی شه ! هیچ می دونستید شما بچه ناف تهرونید ؟

– ایـــش … ناف تهرون ! واه ینی اینجا ناف تهرونه ؟

بله

– راستش به کسی نگید هان . ما داهاتیم ! بابام گاو و گوسفندامون رو فروخته بعد باهاش اینجا خونه و ماشین گرفتیم . فقط ما آبرو داریم به کسی نگید هان …

بله ! خیالتون راحت باشه به کسی نمی گم ! مرسی … ایشون هم که بچه ناف تهرون نبودن ! بهتره بریم از اون آقای کت شلوار شیکه بپرسیم . آقا شما بچه اینجایید ؟

– بله ، خجالت بکشید قربان بنده در زعفرانیه زندگی می کنم !

بله ! ببخشید ! شاید اون مغازه داره بدونه کی بچه اینجاست و بهتره بریم از اون بپرسیم .

سلام . ببخشید شما بچه اینجایید ؟

– نخیر جانم ، من بچه تهرانپارسم مغازم اینجاست فقط !

شما نمی دونید کی بچه اینجاست ؟ ینی اصلیتش مال همینجا باشه .

– اینجا اصلیت هیچ کس دقیقن مال همینجا نیست ! بیشتر کسایی که اینجاین یا مهاجرن یا بچه جاهای دیگه هستن … کسی رو نمی شناسم که اصلیتش مال اینجا باشه !

بله ، ممنون .

همونطور که دیدید دقیقن هیچ کس پیدا نشد که بچه ناف تهرون باشه و ما هر چی گشتیم فرد مورد نظر رو یافت نکردیم ! پس نتیجه می گیریم دقیقن کسی وجود نداره که بچه ناف تهرون باشه و ناف تهرون خالی از انسانهای اصیله ! خلاصه اینکه امروز تونستم ناف تهرون رو پیدا کنم و به پرسش های زیادی که دربارش توی ذهن همه وجود داشت جواب بدم !

از امروز اگه کسی ادعا کرد که بچه ناف تهرونه اول از همه مطمئن بشید اصلیتش مال میدون ولیعصره و بعد حرفش رو جدی بگیرید ! توجه کنید که باید بچه خود میدون باشه هان چون خیابونا و کوچه های اطرافش خارج از ناف قرار گرفته !

برچسب : ایران و ایرانی، ایران گردی، طنز

دیروز نزدیکای ساعت ۸:۳۰ شب بود که توی توییتر یه خبر توجهم رو جلب کرد و اونم سقوط به هواپیما توی ارومیه بود ، توی توییت هایی که می شد می خوندم ۱۰۵ نفر مسافر این هواپیما بودن و به احتمال زیاد همشون مردن . اول خیلی ناراحت شدم و خیلی با دقت توییت ها و خبرها رو دنبال می کردم تا ببینم واقعا این خبر حقیقت داره یا نه ، ولی بعد از ۱۵ دقیقه که لینک خبرش توی فارس و مهر روی توییتر قرار گرفت ، من مطمئن شدم که این خبر حقیقت داره و واقعا یه هواپیما در نزدیکیه ارومیه سقوط کرده .

نکته ی امید بخشی که توی این خبرگزاری ها می خوندم این بود که فعلا از کشته شده های احتمالی خبری در دست نیست و نیروهای امدادی مشغول کمک رسانی هستن و برخی مصدومین هم در حال اعزام به بیمارستان هستن . هر لحظه که می گذشت ، هم خبرهای توییتر کامل تر می شد و هم خبرگزاری ها اخبارهای تکمیلی رو منتشر می کردن .

خلاصه دیشت خبرها رو همینجور دنبال کردم و متوجه شدم که همه ی مسافران کشته نشدند و بعضی از مسافران زنده مانده اند . امروز صبح که اخبار تکمیلی رو خوندم متوجه شدم متاسفانه در این حادثه بیشتر از ۷۰ نفر از هموطنانمون جون خودشون رو از دست دادند . خبر خیلی ناراحت کننده ای که باعث شد از امروز به مدت ۳ روز در آذربایجان غربی عزای عمومی اعلام بشه . البته این حادثه فقط باعث ناراحتی مردم ارومیه نشد . بلکه ۷۰ میلیون جمعیت ایران دیشب بعد از شنیدن این خبر ناراحت شدند .

تکرار حادثه های پیاپی سقوط هواپیما هر چند وقت یکبار باعث ناراحتی مردم می شه . معلوم نیست دیشب چند خانواده مقابل بیمارستان های ارومیه صف کشیده بودند و دعا می کردند اسم عزیزشان در لیست کشته شده ها نباشد . معلوم نیست اونهایی که نجات پیدا کردن چه حالی داشتن و چجوری تونسه بودن خودشون رو از این شوک نجات بدن . دختر و پسر بچه هایی که دیشب اسم مادر یا پدرشون رو توی لیست کشته شده ها دیدند چه حالی داشتند و چجوری تونستن شب رو به صبح برسونن .

این گونه حوادث بارها و بارها در ایران و کشورهای دیگه اتفاق افتاده . خدا کنه این آخرین حادثه ی هوایی در دنیا باشه و دیگه شاهد بروز این گونه حوادث در دنیا نباشیم .

برچسب : ایران و ایرانی، مناسبتی

امروز ۳۰ آذر توی ایران به شب یلدا یا شب چله معروفه … شبی که به عقیده ی ایرانیان باستان طولانی ترین شب ساله . تو این شب خانواده ها به دیدن بزرگترها می رن و دور هم جمع می شن و با هم یلدا رو جشن می گیرن . من نمی خوام درباره فلسفه شب یلدا بنویسم و قصد دارم درباره یه سری از آیین ها و مراسم و خوراکی های این شب بگم و بنویسم .

هندونه : هندونه ی شب یلدا که دیگه خیلی معروفه و همه می دونن که شب یلدا بدون هندونه معنا نداره ! اگه توی دور هم نشینی شب یلدا هندونه نباشه اصلا اون شب یلدا معنی نداره ! هندونه یکی از خوراکی های این شبه که اگه نباشه این شب کامل نمی شه !

آجیل و تخمه : توی ایران باستان وقتی جشنی گرفته می شد ، مردم آجیل و خشکبار پخش می کردند و می خوردن . شب یلدا هم برای جشن گرفتن به آجیل نیاز داره و توی شب نشینی باید آجیل به عنوان یه تنقلات وجود داشته باشه و مهمونا در حین حرف زدن با هم یه چیزی هم بخورن !

انار : انار هم تو شب یلدا خیلی مشتری داره ، وقتی می خوایم وارد زمستون بشیم و یه شب طولانی رو سپری کنیم خوردن انار خیلی می چسبه . معمولا بزرگترها که میزبان مهمونا تو شب یلداین می شینن و قبل از اومدن مهمونا انار رو دون می کنن و به مهمونا تعارف می کنن .

فال حافظ : از قدیم مدیما وقتی کوچیکترها می رفتن خونه بزرگترها در کنار همه ی اون بخور و بریزها گرفتن فال حافظ و قصه تعریف کردن خیلی مرسومه . معمولا بزرگتر خونه یه دیوان حافظ می گیره و شروع می کنه به فال گرفتن و حافظ خوانی و مهمونا هم کلی لذت می برن . بعدشم یه قصه تعریف می کنه که دیگه همه چی کامل بشه !

کرسی : الان با وجود گاز و بخاری و … دیگه کمتر کسی هست که تو خونش کرسی پیدا بشه ، ولی مردم در گذشته شب یلدا رو زیر کرسی می شستن و جشن می گرفتن . توی یه شب سرد زمستونی مردم زیر کرسی گرم می شستن و آجیل و هندونه می خوردن و این شب رو کلی با هم خوش می گذروندن .

من از بزرگترها شنیدم شب یلدا بعضی ها روی برف بستنی درست می کردن و دور هم می خوردن ، ولی شب یلداها این دور و زمونه نه برف میاد و نه هوا زمستونی می شه که آدم حال کنه !

خلاصه شب یلدا بین ایرانی ها یه شب خیلی خوب و شاده و ایرانی ها با پوشیدن لباس های نو و تمیز و رفتن به خونه بزرگترها این شب رو حسابی جشن می گیرن و خوش می گذرونن . من به مناسبت این شب یه طرح فانتزی هم طراحی کردم که همین بالا گذاشتمش امیدوارم خوشتون بیاد ! برای دیدن طرح توی ابعاد واقعی ، روش کلیک کنید . شب یلداتون مبارک

برچسب : ایران و ایرانی، مناسبتی