وقتی گوگل در سال ۱۹۹۶ افتتاح شد یه موتور جستجوی ساده بود ، ولی این روزها گوگل فقط یه موتور جستجو نیست و کلی خدمات دیگه داره عرضه می کنه و به یه غول اینترنتی تبدیل شده ( تاریخچه ی گوگل ) . وقتی اکانتی توی گوگل می سازید ، با اون اکانت می تونید از تمامی خدمات گوگل استفاده کنید و لازم نیست برای هر قسمت اکانت جدا بسازید ، برای همین حفظ امنیت کاربرا برای گوگل خیلی مهمه ، چون می شه گفت هر کاربر برای خدماتی که از گوگل می گیره فقط یه پسورد داره و اگه اون پسورد لو بره هکر می تونه به تمامی سرویس هایی که کاربر ازش استفاده می کرد دسترسی داشته باشه ! برای همین مدتی قبل گوگل سرویسی رو راه اندازی کرد که خیلی به امنیت اکانت ها کمک می کنه و احتمال هک شدن رو به صفر می رسونه ! اما اون سرویس چیه و چه جوری کار می کنه و چه جوری می شه فعالش کرد ؟!
شما ممکنه هر روز با سیستم های مختلف ، مرورگرهای مختلف ، آی پی های مختلف ، اپلیکیشن ها و … به جیمیلتون و یا هر سرویس دیگه ی گوگل دسترسی داشته باشید ، حالا ممکنه یک هکر با دونستن پسورد شما به اکانت شما دسترسی داشته باشه و ایمیلاتونو بخونه و شما هم ندونید ! برای همین گوگل سرویس ۲-step verification رو راه اندازی کرده تا دست این افراد رو کوتاه کنه و به شما برای هر اپلیکیشنی که می خواید به گوگل وصلش کنید یک پسورد جدید بده !
اینجوری پسورد اصلیتون سر جاشه ، ولی اگه بخواین مثلن گوشی اندرویدتونو به جیمیل وصل کنید با پسورد اصلیتون نمی تونید و باید از گوگل یک پسورد جدید بخواید و با اون گوشیتون رو به جیمیل وصل کنید . یکی دیگه از امکانات این سرویس با خبرکردنتون از ورودهای مشکوکه ! وقتی ۲-step verification رو فعال کنید و بخواید وارد اکانتتون بشید گوگل همون موقع با شما تماس می گیره و یک کد بهتون می ده که باید اون رو وارد کنید تا به اکانتتون دسترسی داشته باشید ، البته می تونه این کد رو براتون اس ام اس هم کنه که بستگی به تنظیماتتون داره ! اینجوری وقتی کسی بخواد به اکانتتون دسترسی داشته باشه باید به گوشی شما هم دسترسی داشته باشه و بتونه کدی که گوگل می ده رو وارد کنه ! برای همین احتمال دسترسی هکرها به اکانتتون نزدیک به صفر می شه !
اما چه جوری باید فعالش کرد ؟
برای فعال کردن ۲-step verification به قسمت تنظیمات اکانتتون برید و اونجا از قسمت Personal Settings روی گزینه ی Using 2-step verification کلیک کنید . اگه نمی دونید چه جوری باید وارد تنظیمات اکانتتون بشید اینجا کلیک کنید تا مستقیم به Using 2-step verification هدایت بشبد .

توی صفحه ی بعد ، تصویری از این سرویس و توضیحاتی میاد که روی دکمه ی آبی رنگ Start setup کلیک کنید و وارد مراحل فعال سازی بشید .
مرحله ی اول فعال سازی ، از شما می خواد که تلفنتونو وارد کنید ، با انتخاب کشور ایران ، شمارتونو وارد کنید ( تلفن رو همونجوری که توی ایران وارد می کنید وارد کنید ! مثلن : ۰۹۱۲۱۱۱۱۱۱۱ ) بعد از وارد کردن شماره ، از قسمت Send codes by انتخاب کنید که کد تایید چه جوری براتون ارسال بشه ، اگه گزینه ی SMS رو انتخاب کنید که به صورت SMS براتون ارسال می شه و اگرم گزینه ی Voice رو انتخاب کنید همون موقع باهاتون تماس گرفته می شه و کد ، به صورت صوتی و گویا گفته می شه ! بعد از انتخاب حالت دریافت کد ، روی دکمه ی Send code کلیک کنید و منتظر دریافت کد باشید . بعد از دریافت کد اون رو توی قسمت Code وارد کنید و Verify رو بزنید ، اگر کد درست باشه دکمه ی Next روشن می شه و می تونید روش کلیک کنید و به مرحله ی بعدی برید . ( روی تصویر زیر کلیک کنید تا بزرگتر ببینید )
توی مرحله ی بعد گزینه ای با عنوان Remember this computer for 30 days وجود داره که پیشنهاد می کنم حتمن تیک بزنیدش ، این گزینه باعث می شه بعد از ۳۰ روز ، اگر اکانت گوگلتون باز بود بسته بشه و دسترسی بقیه رو از اون سیستم ببنده .

در مرحله ی آخر هم روی دکمه ی قرمز رنگ TURN ON 2-STEP VERIFICATION کلیک کنید تا این سرویس فعال بشه .
حالا اگر برنامه هایی مثل جی تاک روشن باشه می بینید که بسته می شه و با پسورد ایمیلتون نمی تونید اون رو باز کنید ، همچنین اگه ایمیلتون رو به گوشی یا اپلیکیشن های دیگه وصل کردین ، همشون بسته می شن و باید با پسورد چدید اون ها رو مجددن وصل کنید . برای ساخت پسورد جدید توی صفحه ای که بعد از فعال سازی نمایش داده می شه روی گزینه ی Manage application-specific passwords کلیک کنید . احتمالن بعد از کلیک ازتون می خواد پسورد گوگلتون رو مجددن وارد کنید تا مطمئن شه خودتونید .
حالا توی صفحه ای که میاد ، در قسمت Name یک اپلیکیشن به عنوان مثال android یا Gtalk و یا هر اسم دیگه ای تعریف کنید و روی گزینه ی Generate password کلیک کنید ، گوگل به شما یه پسورد طولانی می ده که باید از اون پسورد برای اتصال استفاده کنید .

بعد از اینکه پسوردتون رو گرفتید می بینید که اسم اپلیکیشن هایی که ساختید براتون زیر همین قسمت نمایش داده می شه و شما می تونید روی اون ها مدیریت داشته باشید و دسترسی هر اپلیکیشنی رو که خواستید ببندید و یا پسورد جدید دیگه ای براش بسازید .
حالا اگه بخواین با یه مرورگر یا سیستم دیگه وارد اکانت گوگلتون بشید می بینید که بعد از وارد کردن پسورد از شما یک کد امنیتی می خواد که این کد هم به صورت تماس تلفنی یا اس ام اس همون موقع به دستتون می رسه و اگر زمانی بدون اینکه درخواستی بدید کد به دستتون رسید ، متوجه می شید پسوردتون لو رفته و باید هر چه سریعتر پسوردتونو عوض کنید و مطمئن باشید تا وقتی که هکر به گوشی شما دسترسی نداره ، احتمال دسترسیش به اکانتتون نزدیک به صفره !
البته این امکان مختص جیمیل نیست و روی همه ی اکانت های گوگلتون مثل گوگل پلاس ، گوگل ریدر و … فعال می شه ! این یعنی اینکه اگه خواستید هر کدوم از این سرویس ها رو با اپلیکیشن خاصی باز کنید باید یه پسورد جدا براش بسازید .
قبل از هر چیز ببخشید که این روزا دیر به دیر آپدیت می شم ، راستش ، هم سرم یه خورده شلوغه و هم مشکلاتی که اینترنت این روزا داره ، انگیزه رو برای نوشتن ازم می گیره و وقتی مودم رو روشن می کنم جز حرص خوردن و افسرده شدن سودی برام نداره ! ولی با همین وضعیت هم بلاخره باید وبلاگم رو سر پا نگه دارم ، هر چند که خیلی از امکاناتی که الان روی وبلاگم هست مثل لایک زدن و … فیلتره و مشکلاتی رو به وجود میاره ، خلاصه خودتون بهتر می دونید نمی خوام زیاد درباره این موضوع بگم . اما بریم سر بحث اصلی .
وقتی کسی یه وبلاگ یا وبسایت می سازه و شروع می کنه به بروز کردنش همیشه نگران اینه که نکنه به سایتش حمله بشه و هک شه ! هکرها هم منتظرن تا برای تفریح هم که شده به سایتای نا امن حمله کنن و قدرت خودشونو نشون بدن . اما حالا باید چی کار کرد که وقتی مورد حمله قرار گرفتیم همه چی رو برگردونیم و مثل اولش کنیم ؟ داشتن یک بک آپ کامل از سایت می تونه به ما کمک کنه تا بعد از هک شدن همه ی اطلاعات رو برگردونیم . معمولن وقتی شما هاستی رو خریداری می کنید به شما گفته می شه که از سرورها به صورت روزانه بک آپ گرفته می شه . زیاد به این شعارها توجه نکنید ، درسته که از سرورها بک آپ می گیرن ولی معمولن کمتر دیده شده که میزبان روزانه بک آپ بگیره و این عملیات معمولن هر ۳ روز یکبار یا هفته ای یکبار انجام می شه !
حالا ممکنه شما توی سه روز مطالب زیادی نوشته باشید و بعد وبسایتتون هک بشه ، وقتی به میزبان اطلاع بدید می گه بک آپ از ۳ روز قبل رو داریم و مطالب جدیدی که توی این ۳ روز نوشتید رو شامل نمی شه ! در این جور مواقع باید چی کار کرد ؟ قبل از توضیح بگم که معمولن هکرهایی که برای تفریح این کار رو می کنن توی هاست شما نفوذ می کنن و تمامی کدهای صفحات اصلی و index رو تغیر می دن و احتمال نفوذشون به دیتابیس کمه و اگه حمله شدید باشه احتمال نفوذ به دیتابیس هم زیاد می شه ، پس مطالب شما با اینکه توی دیتابیس سر جاشه ولی صفحات وبسایتتون تغیر کرده و شکل دیگه ای شده . شما باید فقط فایل های اصلی سایت رو جایگزین کنید تا همه چی مثل اولش شه ! ولی احتمال نفوذ به دیتابیس هم زیاده و باید برای این جور مواقع هم آماده باشید .
اگه از سیستم مدیریت محتوای وردپرس استفاده می کنین علاوه بر راه دومی که در ادامه می گم می تونید از پلاگین wp Time Machine استفاده کنید . وقتی این پلاگین رو نصب کردین توی تنظیماتش سه گزینه برای آپلود بک آپ بهتون پیشنهاد می ده ، به نظرم بهترینش گزینه ی Dropbox هست که بک آپ وبسایتتون رو روی سرورهای ابری سایت Dropbox قرار می ده . شما می تونید با عضویت توی سایت Dropbox دو گیگابایت فضای رایگان ابری در اختیار بگیرید و بک آپ های خودتون رو اونجا آپلود کنید .
وقتی این گزینه رو انتخاب کردید باید یوزرنیم و پسورد Dropbox رو هم توی قسمت مشخص شده قرار بدید و تمام مواردی که برای بک آپ هست رو Enabled کنید تا بک آپی که گرفته می شه کامل باشه . بعد از زدن دکمه ی Generate wp Time Machine archive ، پلاگین شروع می کنه به بک آپ گرفتن ، بک آپی که می گیره شامل دیتابیس و تمامی فایل های داخل فولدر wp-content هست . همونطور که می دونید تمام پوسته ها ، تصاویر و پلاگین هایی که روی وردپرستون نصب می کنید توی این فولدر ذخیره می شه و بک آپ گرفتن از این فولدر یعنی دسترسی به تمام این موارد ! این بک آپ به شما کمک می کنه که اگر هک شدید کل فایل های وردپرس رو پاک کنید و مجددن نصب کنید و فولدر wp-content رو جایگزین کنید و اطلاعات دیتابیس رو برگردونید . اینجوری همه چی مثل اولش می شه !

این پلاگین امکان آپلود بک آپ روی خود هاست و Amazon S3 رو هم می ده که به نظرم همون Dropbox بهترین گزینست . این پلاگین رو می تونید از اینجا دانلود کنید .

یکی از بهترین گزینه ها برای وبسایت هایی که وردپرس نیستن استفاده از سایت codeguard هست . سرویس های این سایت پولی هستن ولی یک پنل رایگان با فضای ۲ گیگ هم داره که به درد سایت و وبلاگ های غیر وردپرسی می خوره که پلاگینی برای بک آپ گرفتن ندارن . عضویت و فعال سازی اکانت هم خیلی سادست ! کافیه عضو سایت بشید و وقتی وارد اکانتتون شدید از بالای صفحه روی Add Site کلیک کنید و بعد آدرس سایت و ftp رو وارد کنید . معمولن اگر از هاست های اشتراکی استفاده می کنید آدرس ftp با اضافه کردن ftp به اول آدرس ساخته می شن . مثلن آدرس ftp وبلاگم که jentelman.com هست می شه ftp.jentelman.com .
توی مرحله ی بعد یوزرنیم و پسورد ftp یا همون هاست رو وارد کنید و بعد روی next کلیک کنید . اگر اطلاعات هاست و یوزرنیم و پسورد درست باشه نمایی از اطلاعات سایتتون به نمایش درمیاد که شما باید فولدری که می خواید بک آپ ازش گرفته بشه رو انتخاب و بعد وارد داشبوردتون بشید .
توی صفحه ی مدیریت بک آپ می تونید بک آپ های گرفته شده رو ببینید و یا تنظیمات گرفتن بک آپ رو تغیر بدید . آدرس سایت هم همونجور که لینک دادم codeguard.com هست .
اگر به طور مدام از سایتتون بک آپ بگیرید دیگه نگران حملات سایبری نخواهید بود و هر زمان هم که حمله ای به وبسایتتون صورت گرفت می تونید با بک آپ گرفته شده همه چیز رو به حالت اول برگردونید .
همیشه یکی از بزرگترین معضلاتم حل کردن مکعب روبیک بود . روبیک من ۲ سال از خراب شدنش گذشته بود و هیچ کس نمی تونست دوباره مثل روز اول درستش کنه . حل این مکعب یه الگوریتم و روش خاصی داره که بعضی ها اونو بلدن و راحت می تونن هر روبیکی رو به شکل اولش برگردونن ! اما من که الگوریتمش رو نمی دونستم ، نمی تونستم حلش کنم و بیشتر از ۲ سال بود بهم ریخته افتاده بود گوشه اتاقم !
چند روز پیش به صورت اتفاقی توی سایت میهن دانلود با این برنامه آشنا شد که ادعا می کنه می تونه هر مکعب روبیک بهم ریخته رو حل کنه ! دانلودش کردم و نقشه ی مکعب خودم رو بهش دادم تا حل کنه ، بعد از ۵ تا ۱۰ دقیقه دیدم خبری نشد و فهمیدم کلن برنامه گیر کرده ! چند بار این کار رو کردم ولی گیر می کرد و جوابی بهم نمی داد . حتا چند بار هم حالت مکعبم رو عوض کردم و نقشه ی جدید بهش دادم که حل کنه ، ولی باز هم نمی تونست کاری کنه ! کلن سرکاری بود فکر کنم ! البته به صورت اتفاقی ( رَندمی ) خودش طرح هایی رو انتخاب می کنه و بعد حلش می کنه ! ولی از حل کردن طرح هایی که من بهش دادم عاجز بود و جوابی بهم نمی داد .
کلن فراموشش کردم و دیگه کاری به کارش نداشتم که امروز دوباره چشم به آیکونش افتاد و با خودم گفتم یه جستجو کنم ، شاید بازم برنامه های دیگه ای باشه که بتونه این کارو کنه . خوشبختانه یه سری برنامه و سایت گیر آوردم ، اما چون دل خوشی از برنامه ی قبلی نداشتم بیشتر به سراغ سایتایی رفتم که به صورت آنلاین این کار رو می کردن . سایت های خوبی پیدا کردم ولی بینشون سایت solveyourrubikscube.com تونست روبیک من رو حل کنه و مراحل حلش رو بهم داد !

وقتی جوابم رو شروع کرد به نشون دادن چشمم به مانیتور بود و روبیکم تو دستم و هر کاری که می کرد منم می کردم و پلکم نمی زدم ! بعد از ۱ دقیقه دیدم متوقف شد و وقتی روبیک توی دستم رو دیدم ، باورم نمی شد بعد از ۲ سال درست شده ! البته اگه خودم حلش می کردم هنر بود ، ولی از کامپیوتر و اون سایت ممنونم که بعد از ۲ سال روبیکم رو به حالت اول برگردوند !
شما هم اگه روبیک حل نشده دارید و نمی تونید حلش کنید بهتره به این سایت برید و طرح روبیکتون رو بدید و منتظر باشید تا مراحل حلش براتون نمایش داده بشه . البته اگه دوست دارید خودتون حلش کنید ، توی اینترنت مقالات آموزشی در این باره زیاد پیدا می شه ، می تونید یه جستجوی کوچیک انجام بدید و مقالاتش رو بخونید و الگوریتم حلش رو به دست بیارید .
فقط نمی دونم چرا این سایت روی مرورگر کروم و فایرفاکس جواب نمی داد ! ولی روی اینترنت اکسپلورر در عرض چند ثانیه جواب رو نشون داد ! فکر می کنم سایتش برای اجرا نیاز به جاوا داره و توی سیستم من جاوا روی اینترنت اکسپلورر فقط فعاله ! خلاصه هنوز دقیقن مشکلش رو نفهمیدم ، اگه دیدید برای شما هم همین مشکل رو داشت با اینترنت اکسپلورر بازش کنید . همونجورم که توی سایت گفته شده برای چرخش مکعب باید دکمه ی کنترل رو نگه دارید و موس رو بچرخونید .
همین چند وقت پیش بود که درباره ی ساخت یه پادکست حرفه ای مطلبی نوشتم و گفتم چجوری می شه یه پادکست خوب ساخت . معمولن پادکست هایی که ساخته می شه به صورت غیر زنده روی وبلاگ ها قرار می گیره و شنونده ها می تونن بارها اون رو گوش کنن و یا دانلود کنن و به صورت آفلاین اونها رو گوش کنن . اما اگر بخواین این پادکست ها رو به صورت آنلاین و رادیویی پخش کنید و شنونده ها به صورت زنده و آنلاین اون ها رو گوش کنن و امکان دانلود مستقیمشون هم وجود نداشته باشن باید چی کار کنیم ؟!
آپدیت ۹ اردیبهشت ۱۳۹۱ : امروز متوجه شدم قالب سایت و مراحل ثبت نام رادیو یه سری تغییرات کرده ، قسمت اول مطلبم که درباره ی ثبت نام توی اون سایته ، روی نسخه ی قدیمی سایت کار می کرد و الان باید بعد از ثبت نام ایمیلی که براتون میاد رو تایید کنید و بعد به مدیریت رادیو منتقل شید . بقیه ی مراحل همونه و فرقی نداره فقط قالب سایت عوض شده . اگه مشکلی با نسخه ی جدید سایت داشتین توی نظرات بگید حتمن جوابشو تا اونجا که بتونم می نویسم .

رادیوهای اینترنتی طی سال های اخیر رونق زیادی گرفتن و شنونده های زیادی با این رادیو ها لحظات خودشون رو می گذرونن . رادیوهای اینترنتی فارسی هم این روز ها دارن زیاد می شن و دو تا از معروفترین اونها که هنوز ۱ سال هم از عمرشون نمی گذره رادیو تهرانزیت و رادیو آنلاین هستن که پیشنهاد می کنم حتمن گوش کنیدشون .
ایجاد یک رادیوی اینترنتی در نگاه اول شاید کار مشکلی به نظر بیاد ولی اگه طرز کارشون رو بدونید ، می بینید که خیلی هم کار سختی نیست . توی این مطلبم می خوام نحوه ی ایجاد و تاسیس یک رادیوی آنلاین اینترنتی رو بنویسم تا شما هم یک رادیوی اینترنتی داشته باشید . اگر بعد از خوندن این مطلب ، رادیوی خودتونو افتتاح کردید آدرسش رو توی قسمت کامنت ها بنویسید تا من هم رادیوی شما رو گوش کنم و نظرم رو بگم .
رادیوی آنلاین چه جوری کار می کنه ؟
رادیوهای آنلاین برای پخش نیاز به سرورهای خاصی دارند که اصطلاحن به اونها Shoutcast server می گن . این سرورها امکان برقراری یک پخش کننده از سیستم کاربر رو به خودشون امکان پذیر می کنن و کاربران می تونن توی این ارتباط اقدام به پخش فایل های صوتی و همزمان پخش اونها از اینترنت کنن . معمولن با توجه به ترافیک زیادی که پخش این جور فایل های صوتی برای سرور ممکنه ایجاد کنه ، یه سری محدودیت مثل محدودیت در تعداد شنوندگان نیز از جانب سرور اعمال می شه که مثلن بیشتر از ۲۰۰ تا شنونده نتونن همزمان به رادیو گوش کنن !
متاسفانه توی ایران شرکت های میزبانی وب اقدام به ارائه ی Shoutcast server نمی کنن و کسانی که دوست دارن در داخل ایران رادیوی اینترنتی ایجاد کنن ، مجبورن از خارج کشور سرور خودشونو تهیه کنن که در پرداخت هزینه ها به خارج هم با مشکلاتی روبرو هستند . سایت هایی مثل www.streammonster.com و www.mixstream.net از جمله سایت هایی هستند که در ازای دریافت مبالغی یک Shoutcast server در اختیارتون می زارن و شما می تونید یک رادیوی اینترنتی تاسیس کنید . اما ماهایی که توی ایران زندگی می کنیم و امکان تهیه ی اینجور سرورها رو نداریم باید چی کار کنیم ؟
خوشبختانه سایتی وجود داره که به صورت رایگان یک Shoutcast server در اختیارتون می زاره و شما می تونید به صورت رایگان یک رادیوی اینترنتی بسازید . البته درسته که ممکنه امکاناتش نسبت به سرویس های پولی کمتر باشه ، ولی برای زدن یک رادیوی اینترنتی ساده امکانات لازم رو بهتون می ده . ویژگی خیلی خوبی هم داره و اونم اینه که تا ۱۰۰۰ شنونده رو ساپرت می کنه و رادیوی شما می تونه تا ۱۰۰۰ شنونده داشته باشه ! سایت freestreamhosting با آدرس www.freestreamhosting.org که به شما این امکان رو به صورت رایگان می ده . اگر دوست دارید یک رادیوی اینترنتی آنلاین بسازید به این سایت مراجعه کنید و طبق توضیحاتی که در ادامه می دم رادیوتون رو راه بندازید .
پس از ورود به سایت از منوی بالای سایت روی گزینه ی دوم یعنی Register here کلیک کنید . در صفحه ی بعد قوانین سایت براتون به نمایش در میاد که با کلیک روی گزینه ی I agree – sign me up در انتهای صفحه ، فرم ثبت نام براتون به نمایش درمیاد . این فرم خیلی راحت پر می شه و نیاز به تایید هم نداره ! کافیه نام کاربری ، پسورد و ایمیل خودتونو وارد کنید و روی Register کلیک کنید . در صفحه ی بعد اکانتتون فعال شده و روی دکمه ی Login here to get your server details کلیک کنید تا اطلاعات سرور براتون به نمایش در بیاد . ( این صفحه رو نبندید و ادامه ی مراحل را انجام بدید ، بعد دوباره به این صفحه احتیاج داریم ! )
چه جوری شروع به پخش برنامه های رادیویی کنیم ؟
حالا که سرور رادیوتون فعال شده ، باید با استفاده از برنامه ی Winamp اقدام به پخش برنامه کنید . برای این کار اول به برنامه Winamp نیاز دارد ، اگه این برنامه رو دارید که هیچی اگر ندارید اونو از سایت Winamp دانلود کنید .
حالا باید پلاگین Shoutcast DSP رو روی winamp نصب کنید . این پلاگین رو از اینجا دانلود و نصب کنید . پلاگین به صورت خودکار روی Winamp فعال می شه و نیازی ندارید که حتمن اون رو تو شاخه ی این برنامه بریزید .
پس از نصب پلاگین باید با استفاده ازش ، Winamp رو به سرور رادیوتون وصل کنید . برای این کار از نوار بالایی Winamp روی Option کلیک کنید و بعد Preferences رو انتخاب کنید .

در پنجره ای که باز می شه ، از شاخه ی Plug-ins وارد قسمت DSP/Effect بشید و در لیستی که ظاهر می شه روی Nullsoft SHOUTcast Source DSP v2.2.0 دوبار کلیک کنید .
حالا پنجره ای برای شما باز می شه که رابطی بین Winamp و سرور رادیو هست ، با این رابط می تونین هر موسیقی یا صدایی که با Winamp پخش می کنید رو به سرور منتقل کنید و به صورت آنلاین اون رو پخش کنید . همچنین می تونین به صورت زنده توی میکروفنتون صحبت کنین و صداتون رو به صورت آنلاین پخش کنید . فقط باید تنظیماتی که در ادامه توضیح دادم رو به دقت انجام بدید تا پلاگین بتونه با سرور ارتباط برقرار کنه .
توی شاخه ی اول این پلاگین یعنی Summary پنج تا خروجی یا Output در نظر گرفته شده که این یعنی شما می تونید در آن واحد ، موسیقی در حال پخش رو از ۵ تا سرور مختلف پخش کنید . اما فعلن با یکی از اونها کار داریم ! همچنین پس از اتصال از همین قسمت می تونید دسیبل و قدرت صدای ارسالی رو ببینید . حالا روی Output 1 دو بار کلیک کنید تا وارد شاخه ی Output و تنظیماتش بشید .

توی این قسمت چند تا شاخه ی دیگه مشاهده می کنید . اول از همه روی شاخه Connection کلیک کنید ، بعد ، از پایین صفحه گزینه ی Use SHOUTcast v 1 mode رو تیک بزنید . حالا صفحه ی سایتی که در ابتدا ثبت نام کرده بودید و اطلاعات سرور رو براتون به نمایش گذاشته بود و گفتم نبندینش باهاش کار داریم رو باز کنید و عبارت مقابل Server IP / Host رو کپی و توی پلاگین ، داخل قسمت Address وارد کنید ، عبارت مقابل Server Port رو داخل قسمت Port و در نهایت پسوردی که انتخاب کردید رو توی قسمت Password وارد کنید .

حالا وارد شاخه ی Yellowpages بشید ، در اینجا می تونید اطلاعات رادیو مثل اسم و آدرس اینترنتی و … رو وارد کنید تا شنونده ها بتونن با این اطلاعات باهاتون در تماس باشن .

حال وارد قسمت Encoder بشید . در این قسمت می تونید فرمت پخش برنامه ها و کیفیت پخش رو تعین کنید . سعی کنید Encoder Type رو روی Mp3 بزارین ، کیفیت رو هم اگر در ایران هستید سعی کنید روی ۳۲kbps بزارین . با این کار شنونده ها می تونن با کمترین سرعت های اینترنت هم ، رادیوتونو گوش کنن . البته می تونید کیفیت بالاتر هم انتخاب کنید ، ولی ممکنه برای شنوندگانی که سرعت اینترنت بالایی ندارن ، در حین پخش مشکل ایجاد بشه .

خب تنظیمات این قسمت هم تموم شد ، حالا از بالای پنجره ی پلاگین وارد شاخه ی Input بشید . در اینجا از منوی Input Device دو انتخاب دارید . اگر گزینه ی Winamp رو انتخاب کنید ، هر موسیقی یا صدایی که از Winamp پخش شه به سرور ارسال می شه و شنونده ها می تونن اونها رو بشنوند . اگر گزینه ی Soundcard Input رو انتخاب کنید تنظیمات کارت صدای شما به نمایش در میاد که شما می تونید تعین کنید صداها از یک خروجی دیگه پخش شه . اگر شما خروجی میکروفن رو انتخاب کنید می تونید به صورت زنده ، برنامه پخش کنید و از طریق میکروفن با شنونده هاتون در ارتباط باشید .

خب حالا که تنظیمات تموم شد کافیه پلاگین رو به سرور وصل کنید و برنامه های رادیوییتون رو پخش کنید . برای این کار وارد اکانتتون توی سایت بشید و در منوی سمت راست در قسمت Shoutcast Servers روی گزینه ی [Restart] کلیک کنید . با این کار دکمه ی قرمز رنگ تبدیل به رنگ زرد می شه .

حالا از بالای پلاگین وارد شاخه ی Output بشید و روی دکمه ی Connect کلیک کنید . می بینید که پلاگین به سرور وصل می شه و میزان اطلاعات ارسالی رو براتون به نمایش می زاره . حالا رادیوتون آمادست و می تونید برنامه های خودتونو پخش کنید .
حالا چجوری به بقیه بگم بیان رادیومو گوش کنن ؟
توی اکانتتون اگر از منوی سمت چپ روی گزینه ی Tune in links & scripts کلیک کنید مجموعه ای کد و اسکریپت براتون به نمایش در میاد که از اونها می تونید توی وبلاگ ها و وبسایت هاتون استفاده کنید :
Default : در مقابل این قسمت آدرسی به شما داده شده که این آدرس رادیوی شماست . شما با رفتن به اون آدرس می تونید صفحه ای رو که سایت براتون ساخته ببینید و در اونجا می تونید هم رادیوتونو گوش کنید ، هم پیغام بزارید و پیغامای بقیه رو بخونید و هم اسم برنامه ی در حال پخش رو ببینید . ولی اگر دوست ندارید شنونده ها رو به این صفحه هدایت کنید و دوست دارید اونها رادیو رو از طریق وبلاگ یا وبسایت خودتون گوش کنن نگران نباشید ! در ادامه با کدهایی که سایت در اختیارتون گذاشته می تونید به راحتی این کار رو انجام بدید . با کدهای قسمت Javascript/HTML scripts شروع می کنم :
Display ads : این کد یک بنر به شما می ده که اگر کسی روی اون کلیک کنه به صفحه ی رادیویی شما متصل می شه ! البته فکر نمی کنم زیاد کاربرد داشته باشه و شما می تونید خودتون یک بنر بسازید و این کار رو انجام بدید !
Song title : این کد اسم آهنگ یا برنامه ی در حال پخش رو نمایش می ده . شما می تونید این کد رو هر جایی که دوست دارید قرار بدید تا شنونده ها اسم برنامه ی در حال پخش رو بدونن .
Number of listeners : این کد تعداد شنوندگانی که در حال حاضر رادیوی شما رو گوش می کنن ، مشخص می کنه . همونطور که گفتم طبق توضیحاتی که سایت داده هر رادیو می تونه تا ۱۰۰۰ نفر شنونده داشته باشه و بیشتر از این تعداد رو نمی تونه ساپورت کنه .
Online/Offline : این کد ، آنلاین یا آفلاین بودن رادیوتون رو به صورت متنی مشخص می کنه . اگر شما رادیوتون در حال پخش باشه عبارت آنلاین رو نمایش می ده و اگر در حال پخش نباشه عبارت آفلاین رو نمایش می ده .
Online/Offline image : این کد همون کار کد بالا رو انجام می ده ولی به صورت تصویری . رنگ سبز به معنای آنلاین بودن و رنگ قرمز به معنای آفلاین بودن و رنگ زرد به معنای در حال آماده شدن برای پخش هست .
Display Flash player : این هم پلیر رادیوتون هست . با قرار دادن این کد توی وبلاگتون پلیر رادیو به وبلاگتون اضافه می شه و می تونید از طریق وبلاگتون رادیو رو برای شنونده ها پخش کنید .
کدهای قسمت PHP scripts نیز همون کارهای بالا رو انجام می ده ، ولی با زبون پی اچ پی نوشته شده و بیشتر توی وبسایت ها و وبلاگ هایی که از PHP پشتیبانی می کنه کاربرد داره .
خب حالا که رادیو ی اینترنتیتون راه افتاده همونطور که اول مطلبم هم گفتم لینک رادیوهاتونو توی قسمت کامنت ها بزارین تا هم من و هم بقیه گوش کنیم و نظرمونو بگیم .
پ.ن : البته اگر دوست دارید رادیوتون به صورت ۲۴ ساعته برنامه پخش کنه باید بگم به میزان اطلاعاتی که می فرسته به سرور ، از ترافیک اینترنتتون کم می شه ! یعنی اگر می خواید همچین کاری کنید باید یا از ترافیک نامحدود برخوردار باشید یا یه فکری به حال ترافیکتون کنید ! در ضمن سیستمتونم باید ۲۴ ساعته روشن باشه ! چون امکان آپلود آهنگ و پخش اتوماتیک از روی سرور رو بهتون نمی ده .
قبل از اینکه بنویسم بگم که این مطلب رو در پاسخ به سوال دوستی که کاوشگر خودشو معرفی کرده می نویسم . توضیحاتم رو سعی می کنم در چارچوب سیستم های وبلاگدهی داخلی ، مثل بلاگفا بنویسم و اگه از سیستم های دیگه ای مثل وردپرس استفاده می کنیم علاوه بر این توضیحات از پلاگین ها و روش های دیگه هم می تونید استفاده کنید که سعی می کنم بهش نپردازم . اگر کسی از سیستم های دیگه استفاده می کنه و بعد از خوندن این مطلب باز هم سوال داشت در قسمت کامنت های همین جا بپرسه و من تا اونجایی که بتونم جوابش رو می دم .
آمار دقیقی در دست نیست ، ولی در هر روز ممکنه صدها و یا شاید هزاران وبلاگ و وبسایت تولید بشن و یه نفر گوشه ی همین دنیا بشینه و شروع کنه به وبلاگ نویسی ! مخاطبان این وبلاگ ها هم که ما باشیم با دیدن مطالب یکی از این وبلاگ ها ممکنه علاقمند بشیم و هر روز دوست داشته باشیم مطالب اون وبلاگ یا وبسایت رو بخونیم . اما قطعن فقط همون یه وبلاگ نیست که بخوایم مرورش کنیم و گزینه های دیگه ای هم هست که مشتاقیم مطالب اونها رو هم بخونیم . پس چه جوری می تونیم مطالب این همه وبلاگ رو در کوتاهترین زمان ممکن بخونیم و مرورشون کنیم ؟ یا اینکه اگه خودمون وبلاگ نویسیم ، چه جوری می تونیم خواننده های وبلاگمون رو به دردسر نندازیم و با روش های خیلی ساده تر مطالبمون رو در اختیارش بزاریم تا بخونن ؟ دو تا روش عمده برای این کار هست و من به معرفی این دو روش می پردازم .
استفاده از RSS
یکی از بهترین گزینه ها برای مرور سریع وبلاگ های مورد علاقمون استفاده از RSS هست . من قبلن درباره ی این تکنولوژی و کاربردش اینجا نوشتم و دوباره نمی خوام توضیح بدم ، ولی یه اشاره ی کوچیک می کنم تا متوجه بشید . شما با داشتن آدرس RSS یک وبلاگ یا سایت می تونید اونو وارد یک RSS خوان یا فیدخوان کنید و همیشه از بروز شدن اون وبلاگ از طریق فیدخوانتون آگاه بشید و همونجا مطالب رو سریع بخونید . معمولن وبلاگ نویس ها با توجه به این موضوع ، آدرس RSS شون رو جایی می زارن که در دسترس باشه و کاربرا بتونن به راحتی اون آدرس رو وارد ریدر خودشون کنن و مطالب رو بدون مراجعه به وبلاگ بخونن .
سیستم های وبلاگدهی مثل بلاگفا نیز مجهز به این تکنولوژی هستن و شما با استفاده از تگ <-BlogXmlLink-> توی بلاگفا و یا تگ [cb:blog_rss_href] توی میهن بلاگ می تونید آدرس RSS وبلاگتون رو در اختیار دیگران بزارید . وبلاگ نویس ها برای زیبایی وبلاگشون معمولن لوگوی بزرگی از RSS رو توی جای مناسبی از وبلاگ قرار می دن تا هر کسی راحت بتونه به RSS دسترسی داشته باشه .
اما مشکل بزرگی که RSS ممکنه برای وبلاگ نویسان به وجود بیاره اینه که نمی تونن آمار دقیقی از خواننده های RSS داشته باشن و دقیقن نمی دونن چند نفر از طریق RSS مطالبشون رو می خونن ! برای این کار سایت هایی وجود دارن که به شما برای گرفتن آمار خواننده های RSS کمک می کنن که معروفترین و بهترینش سایت feedburner.com است که توسط شرکت گوگل خریداری و مدیریت می شه و با آدرس feedburner.google.com هم در دسترسه .
![]()
اگر می خواید توسط این سایت یک RSS مجزا برای وبلاگتون بسازید که آمار خواننده های فیدتون رو هم در اختیارتون بزاره ، اول از همه یک اکانت بسازید و یا اگه جیمیل دارید با اکانت جیمیلتون وارد سایت بشید و توی صفحه ای که میاد در جای مشخص شده آدرس وبلاگتونو وارد کنید و تیک عبارت را بزنید و روی Next کلیک کنید .

در مرحله ی بعد عنوان فید و عنوان آدرس دلخواهتون رو بنویسید . عنوانی که برای آدرس دلخواهتون انتخاب می کنید آدرس فید شما رو تشکل می ده ! مثلن اگر واژه ی jentelman رو وارد کنید ، آدرس فید شما به صورت http://feeds.feedburner.com/jentelman می شه .

در صفحه ی بعدی هم طبق توضیحات مراحل را دنبال کنید تا فید شما ساخته بشه . حالا آدرس فید شما به شکلی که تعریف کردید در دسترس هست و می تونید اونو در اختیار بقیه قرار بدید تا از طریق فید مطالبتون رو بخونن . از طریق سایت فیدبارنر هم می تونید آمار دقیقی از خواننده های فیدتون داشته باشید .
استفاده از خبرنامه
خبرنامه یا خبرمایه یکی از قسمت هایی است که معمولن توی بیشتر وبلاگ ها پیدا می شه ، شما با عضویت توی خبرنامه ی یک وبلاگ خاص می تونید همیشه از مطالب و اخبار اون وبلاگ از طریق ایمیلتون آگاه بشید . خبرنامه ها معمولن از RSS سایت کمک می گیرن و به محض اینکه متوجه بشن RSS سایت تغیر کرده و مطلب جدیدی نوشته شده ، اون مطلب رو برای ایمیل های عضو شده می فرستن . این پروسه به صورت خودکار عمل می کنه و خود سیستم خبرنامه این کار رو انجام می ده . البته یک سری خبرنامه هم هستن که این پروسه رو انجام نمی دن و مدیر سایت باید خودش به صورت دستی برای ایمیل های عضو ، خبرنامه بفرسته که بیشتر توی سایت های رسمی برای اعلام برخی اخبار مهم کاربرد داره .
سیستم های وبلاگ دهی ای مثل بلاگفا متاسفانه فاقد چنین سیستمی هستند و چون امکان افزودن پلاگین رو هم ندارند نمی شه به صورت مستقیم از یک خبرنامه استفاده کرد . سیستم میهن بلاگ در نسخه ی قبلی خودش یک خبرنامه ی داخلی داشت که وقتی از نسخه ی جدیدش رونمایی کرد این قسمت غیرفعال شده بود و هنوزم غیر فعاله !
برای ساخت خبرنامه ای که به صورت خودکار پروسه ی ارسال ایمیل ها روانجام بده باز بهترین گزینه استفاده از همون سایت فیدبارنر هست . اگه طبق مراحل بالا برای وبلاگتون یک فید ساختید در قسمت مدیریت فید ، از بالای صفحه روی گزینه ی Publicize کیک کنید و بعد از منوی سمت چپ روی گزینه ی Email Subscriptions کلیک کنید . در صفحه ای که باز می شه روی دکمه ی Active کلیک کنید تا این سیستم برای شما فعال بشه . سپس سیستم به شما کدی رو می ده که با گذاشتن اون کد داخل وبلاگتون می تونید از کاربرا بخواید تا ایمیلشونو وارد کنن و عضو خبرنامه بشن . تنظیمات دیگه ای هم این قسمت داره که می تونید خودتون ببینید .
سایت وبگذر هم یک سیستم خبرنامه داره که به صورت خودکار عمل نمی کنه و شما باید مطالب رو بنویسید و برای کاربرانتون ایمیل کنید . این سایت به خاطر داشتن سیستم آمارگیرش معروفه و از خبرنامش خیلی زیاد استفاده نمی شه . اگر خواستید می تونید از خبرنامه ی این سایت هم برای ایمیل هایی که گاهی ممکنه ارسال کنید استفاده نمایید .
۲ تا سوال ریزه میزه که ممکنه پیش بیاد !
توی سرویس هایی مثل بلاگفا که کاربران محدود به امکانات خاصی هستند که از طرف مدیر براشون تعبیه شده ، امکان چنین کاری نیست . ولی توی سرویس هایی که این امکان رو به صورت پیشفرض به کاربرا می دن و یا امکان نصب پلاگین رو دارن می شه همچین کاری کرد و خبرنامه رو مستقیم گذاشت .
این خبرنامه ها برای ارسال کنندگان هزینه دار هستند و به صورت رایگان قابل استفاده نیستن . مدیرای سایتایی که سایت خودشونو به سامانه های پیامک متصل می کنند ، هم بابت خرید و راه اندازی این سامانه ها باید هزینه بپردازن و هم بابت ارسال پیامک ها .
قبلن درباره ی پادکست و اینکه پادکست چیه مطلبی نوشته بودم که می تونید اینجا بخونیدش . ولی امروز می خوام درباره ی اینکه چجوری می شه یه پادکست خوب ساخت بنویسم و ویژگی های یک پادکست حرفه ای رو بگم . خیلی ها دوست دارن زیر پست هاشون یک پادکست بزارن و نمی دونن چجوری باید این کار رو بکنن ! یک پادکست حرفه ای حتمن هم نباید با برنامه های حرفه ای ساخته شده باشه و باید فقط یه سری ویژگی خاص داشته باشه که بهش می پردازم ! اگه پادکستتون ویژگی های یک پادکست حرفه ای رو داشته باشه برای شنونده مهم نیست که بدونه با چه برنامه ای شما این پادکست رو ضبط کردید ، پس زیاد به حرفه ای بودن تجهیزات و نرم افزارها توجه نکنید .
چجوری صدامون رو ضبط کنیم ؟
خیلی ها خیال می کنن برای ضبط صداشون نیاز به میکروفون های آنچنانی و تجهیزات صوتی قوی دارند ، درسته که این امکانات به کیفیت صدا خیلی کمک می کنه ولی برای ساخت یک پادکست ساده می تونید خیلی راحت صداتون رو با هدست یا میکروفن های ساده ضبط کنید و بعد نویزهای احتمالی رو از روش بگیرید . برای ضبط و ادیت صدا هم برنامه های زیادی هم وجود داره ، ولی من پیشنهاد می کنم که با نرم افزار Corel Video Studio این کار رو بکنید . درسته که این برنامه برای ویراش فیلمه ولی امکانات لازم برای ساخت پادکست هم داره و خیلی هم کار کردن باهاش سادست . فقط یه مشکل داره و اونم اینه که به شما خروجی مستقیم MP3 نمی ده و باید به صورت WAV خروجی بگیرید و با نرم افزارهای دیگه که معرفی خواهم کرد به MP3 تبدیل کنید . حالا چون من Corel Video Studio رو پیشنهاد کردم سعی می کنم کار با این برنامه برای ضبط یک پادکست رو بنویسم و اگه شما کار با نرم افزارهای دیگه رو ترجیح می دید سعی کنید به نکات تکنیکی ای که می گم توجه کنید .
برای شروع ، متن هایی که می خواید توی پادکستتون بخونید رو آماده کنید و چند بار مرورشون کنید که موقع ضبط ، انسجام داشته باشین . مرور متن ها همچنین باعث می شه زمان تقریبی پادکست هم دستتون بیاد و اگه حس می کنید زمانش زیاد یا کمه متن ها رو حذف و یا اضافه کنید . وقتی همه چی آماده شد شروع به ضبط صداتون کنید .
توی نرم افزار Corel Video Studio برای ضبط صدا از بالای نوار ادیت روی دکمه ی Record/Capture Option کلیک کنید ( + ) و در پنجره ای که باز می شه روی گزینه ی Voice-over کلیک کنید . پنجره ای حساس به صدا براتون به نمایش در میاد که وقتی حرف بزنید شروع به حرکت می کنه ، برای ضبط روی Start کلیک کنید و صداتون رو ضبط کنید و هر زمان که خواستید با زدن کلید Space ضبط رو متوقف کنید .
اگه در حین ضبط متوجه شدید میکروفن ، صدای زیادی از محیط رو ضبط می کنه و اصطلاحن نویز زیادی داره ، از توی کنترل پنل به قسمت تنظیمات Sound برید و در اونجا از قسمت Microphone Boost میزان دسیبل صدا رو به صفر برسونید . با این کار صدای خیلی کمی از محیط ضبط می شه .

بعد از ضبط ، نویزها رو چجوری برطرف کنیم ؟
بعد از ضبط اگر دیدید صدای شما هنوز مقدار کمی نویز داره نگران نباشید ! برای این مشکل هم یک سری برنامه تولید شدن که می تونن نویز و صداهای اضافی رو از زیر صداتون پاک کنن . مثل نرم افزار SoundSoup که به نظرم هم سادست و هم خوب می تونه این کار رو انجام بده . توی این برنامه وقتی صداتونو رو باز کردید می تونید با گزینه هایی که در اختیار دارید روی صداتون کار کنید تا یک صدای خام بدست بیاد . البته برنامه های دیگه ای هم برای این کار هست ، ولی به نظرم SoundSoup هم سادست و هم خوب می تونه نویزها رو برطرف کنه .
ویرایش و گذاشتن موسیقی روی صدا
وقتی صدا آماده شد ، نوبت به ویرایش و موسیقی زیر صدا و … می رسه . یه نکته ی خیلی مهم توی گذاشتن موسیقی اینه که سعی کنید اول پادکستتون رو با موسیقی کوتاهی شروع کنید و بعد از پخش ۱۰ تا ۱۵ ثانیه موسیقی ، صداتون رو شروع به پخش کنید . معمولن شنوندگان دوست دارن زودتر برن سر اصل مطلب و اگه موسیقی طولانی باشه از گوش دادن صرف نظر می کنن !
توی برنامه ی Corel Video Studio یک نوار جدا برای گذاشتن موسیقی در نظر گرفته شده ، شما وقتی روی نوارهای ادیت کلیک راست کنید و گزینه ی To Music Track رو بزنید می تونید آهنگ و یا آهنگ های مورد نظرتون رو باز کنید و زیر صداتون قرار بدید . وقتی موزیک رو انتخاب کردید از منوی Option می تونید میزان صدا رو کم یا زیاد کنید . همچنین با همین روش هم می تونید به زیر صداتون افکت های صوتی بدید و پادکستتون رو زیباتر کنید .
همچنین اگر خواستید روی صداتون فیلتر بزارید ، صداتون رو انتخاب و از منوی Option گزینه Audio Filter رو انتخاب کنید و فیلتر مورد نظرتون رو روی صداتون اعمال کنید .
در حین صحبت هاتون هم اگر خواستید صدای موسیقی رو بالا ببرید ، در حد ۱۰ تا ۱۵ ثانیه این کار رو کنید تا رشته ی حرف هاتون از دست شنونده خارج نشه و خسته کننده هم نباشه .
در پایان پادکستتون هم می تونید برای اینکه خستگی شنونده در بیاد ، یه آهنگ یا موسیقی مناسب بزارید تا شنونده خاطره ی خوبی از پادکستتون داشته باشه و به پادکست های دیگتون هم گوش بده .
خروجی پادکست چی باید باشه !؟
خروجی پادکست ها به صورت MP3 روی وبلاگ ها قرار می گیره ، وبلاگ ها برای راحتی شنوندگان یک نسخه ی کم کیفیت تر یا در اصطلاح ۶۴kb هم قرار می دن تا کسایی که اینترنت پرسرعت ندارن بتونن پادکست رو گوش کنن . همونطور که گفتم امکان گرفتن خروجی MP3 توی برنامه ی Corel Video Studio وجود نداره و شما باید اول خروجی WAV بگیرید و بعد با برنامه های دیگه اونو به MP3 تبدیل کنید . برای گرفتن خروجی WAV توی نرم افزار Corel Video Studio ، از بالای صفحه به قسمت Share برید و روی Create Sound File کلیک و فایلتون رو ذخیره کنید .
حالا نیاز به یک برنامه ی Converter دارید که فایل شما رو به MP3 با کیفیت های مختلف تبدیل کنه . برنامه های خیلی زیادی در زمینه ی تبدیل فایل های صوتی و تصویری وجود داره که من به شما Aiseesoft Audio Converter رو پیشنهاد می کنم . توی این برنامه وقتی فایل WAV رو باز کردید گزینه های مختلفی برای تبدیل دارید که MP3 هم جزیشونه ! بعد از انتخاب این فرمت در قسمت تنظیماتش می تونید کیفیت صدا رو تنظیم و ازش خروجی بگیرید .
حالا چجوری پادکست رو توی وبلاگمون بزارم ؟
حالا که تونستید یه پادکست بسازید باید اونو تو وبلاگتون قرار بدید . معمولن پادکست هایی که توی وبلاگ ها قرار می گیرن علاوه بر امکان دانلود ، امکان پخش آنلاین هم دارن ، پلیرهای فلشی برای این کار طراحی شدن و کاربران به وسیله ی اون پلیرها می توانند پادکست رو به صورت آنلاین گوش بدن . اگر از وردپرس استفاده می کنید پلاگین های زیادی برای این کار وجود داره ، ولی یکی از معروفترینشون Audio Player هست که بیشتر وبلاگ ها از این پلاگین برای پادکستاشون استفاده می کنن . نمونش رو می تونید در وبلاگ رادیو اخمو یا رادیو علیها ببینید . طرز کار با این پلاگین هم توی صفحه ی دانلودش اومده .
اما اگه از سرویس های دیگه مثل بلاگفا و یا … استفاده می کنید باید از یه پلیر مستقل فلش کمک بگیرید . یعنی بعد از آپلود پادکستتون لینکش رو توی کد خاصی قرار بدید و بعد اون کد رو توی وبلاگتون و زیر پستتون قرار بدید تا پلیر ، زیر نوشتتون نمایش داده بشه . اما اگه می خواهید بدونید چه جوری باید اول یک پلیر خوب انتخاب کنید . پیشنهاد می کنم به سایت www.flash-mp3-player.net برید و یک پلیر انتخاب و دانلود کنید . توی فایل پلیری که دانلود کردید طرز استفاده از اون هم اومده ، ولی برای درک بهتر یک مثال می زنم :
فرض کنید من این پلیر رو انتخاب کردم برای وبلاگم . از قسمت دانلود اونو دانلود می کنم و فایل SWF – که همون پلیر اصلیمون هست – رو یه جا آپلود می کنم . حالا پادکستمم جای دیگه ای آپلود می کنم و همونطور که توی راهنمای پلیر اومده باید کدش رو تولید و اونو توی وبلاگم بزارم :
<object class=”player” type=”application/x-shockwave-flash” data=”http://jentelman.com/player_mp3.swf” width=”200″ height=”20″>
<param name=”movie” value=”player_mp3.swf” />
<param name=”FlashVars” value=”mp3=http://jentelman.com/podcast.mp3&
showstop=1&bgcolor1=999999&bgcolor2=cccccc” />
</object>
حالا کافیه کد بالا رو زیر کد مطالب پستمون بزاریم و شاهد پخش آنلاین پادکست باشیم .
پ.ن : توی این مطلب ، خیلی کلی سعی کردم مراحل و طرز ساخت یک پادکست رو بنویسم و به جزئیات زیاد نپرداختم . پیشنهاد می کنم به پادکست های مختلفی که توی اینترنت منتشر می شه گوش کنید تا بتونید چیزهایی که گفتم رو بهتر درک کنید . اگر هم سوالی در مورد چیزهایی که نوشتم دارید بپرسید تا توضیحشو زیر کامنتتون بنویسم . چند تا پادکست خوبم معرفی می کنم که گوش کنید :
امروزتوی فروشگاه اینترنتی ورچین یه اسباب بازی قدیمی دیدم که خودم خیلی باهاش خاطره دارم ! احتمالن همه ی شما هم با این اسباب بازی آشنا باشید ، اعصاب سنج یا به گفته ی این سایت اعصاب بازی ! دیدن این وسیله توی این فروشگاه اینترنتی منو یاد خاطرات قدیمم انداخت ، ولی چیزی که منو شوکه کرد قیمت ۲۲ هزار تومنیش بود ! این اسباب بازی اینقدر ساختار ساده ای داره که شاید بشه گفت با ۲ هزار تومن هم می شه خیلی راحت ساختش ! من وقتی اول راهنمایی بودم تلویزیون یه مسابقه ای داشت که اسمش رو یادم نیست ولی مجریش آقای واحدی بود و یه مرحلشم یه اعصاب سنج بزرگ داشت که شرکت کننده ها باید اعصابشونو تست می کردن ، اون زمانا خیلی دوست داشتم یه دونه از این اعصاب سنجا داشته باشم ، ولی هیچ جا گیر نمیومدو منم شب و روز ، رویای داشتن یه همچین چیزی تو سرم بود ! همون وقتا سر کلاس حرفه و فن وقتی داشتم دو سر یه سیم رو وصل می کردم به باتری و وقتی یه جاش که اتصالی داشت رو درست کردم نقشه ی کامل این اسباب بازی اومد به ذهنم ! یعنی به قدری ساختارش سادست که شاید حتا خیلی از شما هم بدونید این وسیله چه جوری کار می کنه !
امروز وقتی این اسباب بازی و قیمت ناعادلانشو دیدم گفتم بهتره آموزش ساخت این وسیله ای که سال ها قبل من یه نمونه ازش ساختم رو توضیح بدم تا شما هم برای بچه هاتون یا حتا خودتون بسازید و کلی ازش لذت ببرید . فقط چون متاسفانه من اون نمونه ای که خودم ساختم رو ندارم مجبور شدم نقشه و طرح هاشو بکشم و ببخشید که عکسی از مراحل ساختش نتونستم بگیرم .
چه وسیله هایی نیاز داریم ؟
برای ساخت این اسباب بازی به چند متر سیم مسی ، یه جا باتری و یه دیود نوری یا همون LED ( البته به جای دیود نوری از لامپ چراغ قوه هم می تونید استفاده کنید ) نیاز داریم . اگرم مفتول مسی کلفت دارید برای ساخت مارپیچ می تونید ازش استفاده کنید ، اگرم که ندارید با همون سیمای مسی هم می شه راش انداخت ! البته توجه کنید که وقتی حلقه به مارپیچ برخورد کنه فقط اون لامپ یا دیود نوری روشن می شه ، ولی اگه می خواید صدا هم داشته باشه می تونید یه کیت آژیر خطر هم بخرید و به جای لامپ این کیت رو وصل کنید . یا اینکه هم لامپ و هم کیت رو وصل کنید که هم آژیر داشته باشه و هم چراغش روشن شه . فعلن من بر مبنای دیود نوری یا لامپ طرز ساختش رو توضیح می دم .

چه شکلی بسازیمش ؟
اول از همه اگر مفتول مسی کلفت دارید اونو حالت بدید و یه مارپیچ بسازید . اگرم مفتول ندارید بسته به طول مسیر مارپیچی که می خواید ، مثلن نیم متر ، از سیم مسی به تعداد ۱۰ تا ببرید ، یعنی ۱۰ تا سیم نیم متری تهیه کنید و بعد همشونو لخت کنید و توی هم بپیچونیدشون ، اینجوری می تونید یه مفتول مسی کلفت داشته باشید و بعد مسیر مارپیچتونو باهاش حالت بدید .
وقتی مسیرتون آماده شد ، باید حلقه رو آماده کنید . برای این کار هم ۱۰ یا ۲۰ سانت مفتول مسی تهیه کنید و اونو به شکل حلقه در بیارید .
حالا طبق نقشه ی زیر این مفتول ها رو با سیم به دیود نوری یا لامپ یا کیت آژیر خطر و باتری وصل کنید :

به هین سادگی اعصاب سنجتون راه افتاد ! می تونید اونو روی یه تیکه مقوا یا چوب پیاده کنید و شروع کنید به بازی کردن !
در اصل این حلقه و مسیر مارپیچ کار کلید رو می کنن و هر وقت حلقه به مسیر برخورد کنه جریان برقرار می شه و چراغ روشن می شه !
حالا که فهمیدید این وسیله چه جوری ساخته می شه واقعن ۲۲ هزار تومن قیمت منصفانه ایه که روی این اسباب بازی گذاشتن ؟ حتا اگه بگیم همه ی وسایلش مرغوبه و جنس قطعاتش خیلی خوبه باز هم نمی شه بیشتر از ۱۰ هزار تومن روش قیمت گذاشت ! نمی دونم چرا این فروشگاه این اسباب بازی رو داره با این قیمت می فروشه ! به نظرم اصلن منصفانه نیست .
پ.ن : البته فروشگاه ورچین از همون زمانی که تاسیس شد محصولات لوکس و گرون قیمتی رو روی سایتش جهت فروش عرضه کرد که همون زمانا هم وقتی توی توییتر بحثش رو می کردیم خیلی ها از قیمت های گرون این محصولات تعجب کرده بودن !
وقتی توی یه سایتی عضو می شیم برای خودمون یه رمز عبور تعیین می کنیم که به واسطه ی اون رمز می تونیم به اکانتمون دسترسی داشته باشیم . این رمز عبور ها توی دیتابیس سایت میزبان ذخیره می شه و سازندگان و مدیران سایت به اون ها دسترسی دارن . ولی با توجه به اینکه هکرها هم ممکنه به دیتابیس سایت دسترسی پیدا کنند و اطلاعات رو به سرقت ببرن ، طراحان و برنامه نویسان سایت امکانی رو در نظر می گیرن که بر اساس اون پسوردها رمز نگاری می شن و توی دیتابیس ذخیره می شن . بر اساس این نوع رمزنگاری ها که encryption بهشون می گن پسوردها به صورت HASH روی دیتابیس ذخیره می شن که این HASH هم از نظر الگوریتم انواع مختلف داره که نمی خوام بهش بپردازم .
وقتی یه پسورد به صورت رمزنگاری شده روی دیتابیس ذخیره بشه کسی نمی تونه به راحتی اونو رمز گشایی کنه و به پسورد اصلی برسه . البته یه سری ابزار کرک ( CRACK ) هستن که اگر رمز ساختار ساده ای داشته باشه می تونن اونو راحت تر رمزگشایی کنن و اگرم ساختار پیچیده ای داشته باشه به سختی می تونن رمزگشاییش کنن و خیلی وقت ها هم نمی تونن پسورد رو از حالت رمزنگاری شده خارج کنن . البته رسیدن به رمز اصلی به سرعت پردازشگر هم بستگی داره و هر چقدر قدرت پردازش بیشتر باشه راحت تر می شه پسورد رو از حالت رمز نگاری خارج کرد .
تقریبن بیشتر سایت هایی که شما عضوش می شید و برای خودتون پسورد انتخاب می کنید ، پسوردتونو رمز نگاری می کنن و دسترسی به رمز اصلی برای خود طراحان هم نزدیک به غیر ممکنه ! حالا می خوام چند روش خیلی ساده که احتمالن بیشتر شما با اونها آشنایید رو بگم که رمزگشایی پسوردتون سخت تر و نزدیک به غیر ممکن بشه ! چند نکته ی ساده که رعایتش باعث بالا رفتن امنیت اکانت هاتون هم می شه .
۱- ترکیب عدد و حروف : توی پسورداتون حتمن اعداد و حروف رو ترکیب کنید . به عنوان مثال تاریخ تولد شما ۱۳۷۰ هست و اسمتون هم ali هست سعی کنید این دو تا رو که هیچ وقت فراموش نمی کنید ، جوری ترکیب کنید که کسی نتونه حدس بزنه ! مثلن من این دو تا رو اینجوری ترکیب می کنم : ۱۳۷ali0 . هیچ وقت عدد و حروف رو جدا جدا ننویسید ! مثلن اینجوری : ۱۳۷۰ali یا ali1370 . همیشه عدد و حروف رو یه جوری قاطی کنید که یادتون نره و کسی هم حدس نتونه بزنه
۲- استفاده از حروف بزرگ : توی پسورداتون سعی کنید همیشه از حروف بزرگ هم استفاده کنید . مثلن الان من یک یا دو حرف پسورد انتخابیمو بزرگ می کنم و پسوردمو به این فرم تبدیل می کنم :۱۳۷aLi0 . الان امنیت این پسورد از قبلیش که با حروف کوچیک بود بیشتر شده .
۳- استفاده از علامت : توی پسورداتون سعی کنید از علامت های ( -_()^%$#@!=+\\{}/.,[] ) هم استفاده کنید . مثلن من چون توی ایمیل ها و توییتام زیاد از @ استفاده می کنم پس پسوردمو به این فرم تبدیل می کنم : @۱۳۷aLi0 .
حالا با همین سه نکته ی ساده تونستیم یه پسورد امن بسازیم که اگر به صورت رمزنگاری هم توی دیتابیس ذخیره بشه باز هم امکان رمزگشاییش نزدیک به غیر ممکنه و امنیت @۱۳۷aLi0 نسبت به ۱۳۷ali0 خیلی بیشتره .
البته این فقط یه مثال ساده بود ، چند تا نکته ی کوچولو رو یادتون باشه :
یه نکته رو هم توجه کنید که خیلی هم وسواس به خرج ندین که بعدن پسوردتون یادتون بره و مشکل به وجود بیاد ! سعی کنید پسوردی بسازید که در عین سادگی همیشه یادتون باشه و امنیتش هم زیاد باشه .
پ.ن : مرسی از دوستم احمد که به یکی دو تا از سوالام قبل از نوشتن این پست جواب داد .
وقتی برای اولین بار SMS یا به قول فرهنگستان پیامک وارد ایران شد ، شاید بشه گفت بیشترین کاربردش توی ارسال جک و لطیفه و این چیزا بود . ولی بعدها کاربردهای دبگه ای مثل اطلاع رسانی ، ابراز علاقه و بعضی وقت ها سر کار گذاشتن هم پیدا کرد و کم کم این سرویس جای خودش رو بین مردم باز کرد . برنامه های تلویزیونی و نشریات هم از این امکان برای کسب نظر و انتقاد استفاده کردند . یادمه شبکه ی اول یه برنامه تلویزیونی داشت که به پخش آهنگ های درخواستی با اجرای رضا رشیدپور می پرداخت . توی اون برنامه رشیدپور یه شماره تلفن با کد ۰۹۱۲ داده بود که بیننده ها برای برنامه پیامک بفرستن و فکر کنم تقریبن اونجا سرآغاز انقلابی توی این سرویس بود !
همون موقع ها بود شماره هایی که با ۳۰۰۰ یا ۲۰۰۰ و یا ۱۰۰۰ شروع می شدن برای ارسال و دریافت پیامک متولد شدن که امکان ارسال و دریافت SMS از طریق اینترنت رو فراهم کردند . با اومدن این شماره ها توی ایران ، تبلیغات پیامکی هم می شه گفت متولد شد و با توجه به سرعت زیادی که این سامانه ها در ارسال SMS دارن ، شرکت ها و موسسات رو قادر می سازن تا به مقدار زیاد برای شماره های مختلف SMS بفرستن .
با رواج این شماره ها و محبوبیتی که پیدا کردند ، امکان خرید و فروش این شماره ها به صورت خصوصی هم فعال شد و در حال حاضر هر کسی می تونه یه سامانه پیامک با شماره ی اختصاصی داشته باشه و هزینه ی این کار هم نسبت به گذشته خیلی کاهش پیدا کرده .
اما امروز یه سایت خیلی جالب پیدا کردم که شما رو بدون هیچ هزینه ای صاحب یک اکانت SMS با شماره ی اختصاصی می کنه ! البته هزینه ی ارسال SMS با خودتونه ، ولی پولی برای ایجاد اکانت و یا شماره ی اختصاصیتون دریافت نمی کنه ! سایت پیام اس ام اس بر مبنای شماره ی موبایل شما ، یک شماره ی ۱۴ رقمی در اختیارتون می زاره و شما می تونید با این شماره و از طریق اینترنت اقدام به ارسال و دریافت SMS کنید .

نحوه ی عضویت و دریافت شماره خیلی سریعه و در کمتر از ۵ دقیقه صورت می گیره . شما باید اول به سایت www.payamsms.com مراجعه کنید و وارد صفحه ی عضویت بشید . توی صفحه ی عضویت اطلاعات و شماره ی موبایلتون رو با دقت وارد کنید . شماره ی ۱۴ رقمی ای که به شما اختصاص داده می شه از روی شماره ی موبایلتون ساخته می شه و این کار هم با وارد کردن کدی که براتون SMS می شه امکان پذیره . به طور مثال اگر شماره ی شما ۰۹۱۲۱۲۳۴۵۶۷ باشه ، سایت یه شماره ی اختصاصی به صورت ۲۰۰۰۹۱۲۱۲۳۴۵۶۷ براتون می سازه و به صورت رایگان در اختیارتون می زاره . البته باید این شماره متعلق به خودتون باشه ، چون کد فعال سازی به این شماره ارسال می شه و تا کد رو وارد نکنید ، شماره ی اختصاصی برای شما ساخته نمی شه ! اونایی هم که شماره ی موبایلشون خیلی رُنده ، حسابی خوش به حالشون می شه دیگه ، چون یه شماره ۱۴ رقمی اختصاصی رُند هم گیرشون میاد !
وقتی ثبت نام رو انجام دادید ، می تونید وارد اکانتتون بشید ، ولی امکان ارسال و دریافت SMS تا زمانی که کد رو وارد نکردید غیر فعاله . وقتی کد براتون ارسال شد ، اون رو توی اکانتتون وارد کنید و همه چی تموم می شه و سیستم آمادست برای ارسال و دریافت پیامک .
پس از فعال سازی ، سایت اعتبار کمی جهت ارسال ۱۰ تا SMS فارسی رو توی اکانتتون به صورت هدیه اضافه می کنه و شما برای ارسال SMS بیشتر باید از قسمت خرید اعتبار ، اعتبار اکانتتون رو زیاد کنید تا بتونید SMS های بیشتری بفرستید . تعرفه ی ارسال هر SMS هم توی سایت اومده که می تونید برید و ببینید .
با توجه به اینکه امکانات سایت مجانی در اختیار شما قرار می گیره ، نظارت بیشتری روی پیامک ها صورت می گیره و همونطور که در هنگام ثبت نام هم اومده ارسال پیامک های خلاف قوانین سایت ، منجر به بسته شدن شماره و اکانتتون می شه .
این سایت برای اونهایی که می خوان بدون هیچ هزینه ای صاحب یک سامانه پیام کوتاه برای وبلاگ و یا محل کارشون بشن خیلی مناسبه . اما اگر با شماره ای که بهتون تعلق می گیره و از روی شماره ی موبایل خودتون ساخته می شه مشکل دارید ، باز کردن سامانه پیامک با شماره های اختصاصی ۱۴ رقمی رُند این روزها هزینه ای کمتر از ۱۰۰ هزار تومن نیاز داره و شما به راحتی می تونید صاحب یکی از اونها بشید .
بد نیست حالا که این مطلب رو خوندید با ارسال پیامک به شماره ۳۰۰۰۸۳۰۴۲۹۰۲۹۰ نظراتون رو برام بنویسید و یا با مراجعه به اینجا عضو خبرنامه پیامکی جنتلمن بشید .
پ.ن : همیشه بعد از معرفی یه سایت می نویسم که با سایت مورد نظر هیچ ارتباطی ندارم و پول نگرفتم که براش تبلیغ کنم ! فقط چون از امکانات و خدماتش خوشم میاد معرفیش می کنم .
چند روز پیش اینجا خوندم که یه سایت اقدام به فروش اینترنتی شارژ سیم کارت کرده بود و وقتی کاربرا اطلاعات بانکی خودشون رو وارد می کردند با پیغام عدم دسترسی مواجه می شدن و عملن هیچ اتفاقی نمی افتاد ، یعنی خیلی طبیعی به نظر میومد و کاربر وقتی اطلاعاتش رو وارد می کرد هیچ پولی از حسابش کم نمی شد و پیغامی هم که نشون داده می شد کاربر رو قانع می کرد که سایت بانک با مشکل مواجه شده است . از طرفی شباهت خیلی زیاد آدرس صفحه ی پرداخت به آدرس اصلی بانک همه ی مقدمات رو برای یه کلاهبرداری آماده کرده بود . کلاه برداری ای که خدا می دونه اطلاعات بانکی چند نفر رو به سرقت برده بود . من با توجه به این خبر قصد دارم توی این مطلبم روش کار اینگونه صفحات کلاهبرداری رو بنویسم تا با دقت بیشتری در اینترنت اطلاعات بانکی و یا شخصی خودتون رو وارد کنید . توجه کنید که تنها در وارد کردن اطلاعات بانکی نیست که باید دقت کرد ! بلکه با همین روش که در ادامه توضیح می دم می شه اطلاعات کاربری ، رمزهای عبور ، اطلاعات شخصی و … رو هم هدف قرار داد و به سرقت برد .

کلاهبردار برای ایجاد یه همچین سایتی فقط به چند تا چیز کوچیک نیاز داره ، حدود ۴-۵ مگابایت فضا توی اینترنت و یه مقدار کم دانش برنامه نویسی html و php ! البته اگه بخواد در ابعاد بالاتر مثل همین مورد بالا و سرقت اطلاعات بانکی ، دست به کلاهبرداری بزنه به یه دامنه ی مجزا هم نیاز داره ، در سطوح بالاتر که توضیح خواهم داد به سرور مجازی و آی پی اختصاصی هم نیاز داره که هزینه این کار خیلی زیاده .
کلاهبردار بعد از اینکه فضا و در صورت نیاز دامنه ی اختصاصی خودش رو فعال کرد به صفحه ی پرداخت بانک مراجعه و سورس کد صفحه رو دریافت می کنه . شما روی هر صفحه ی اینترنتی ، اگه کلیک راست کنید با گزینه ای به اسم view source و یا view page source روبرو می شید که با انتخابش به راحتی به سورس اون صفحه دسترسی خواهید داشت . همچنین اگه کل صفحه رو Save کنید علاوه بر سورس به تصاویر و کدهای css و js و… هم دسترسی خواهید داشت . در مرحله ی بعد کلاهبردار باید این کدهارو کمی ویرایش کنه . در اصل چون باید این صفحات رو روی هاست خودش نصب کنه ، باید لینک تصاویر و کدها رو طبق آدرس هاست خودش تغییر بده . این کار نیاز به داشتن یه مقدار کم دانش برنامه نویسی html داره ، معولن وبلاگ نویس ها و کسایی که توی کد قالب وبلاگشون می تونن تغییراتی بدن یه همچین کاری می تونن کنن و کار خیلی سختی نیست .
بعد از ساختن صفحه ی تقلبی ، کلاهبردار چند خط php باید بنویسه و صفحش رو به اون کد php لینک بده . اگه یادتون باشه قبلن اینجا درباره ی سرقت آی پی مطلبی نوشتم و چند خط کد php که می تونست آی پی رو توی یه فایل متنی ذخیره کنه براتون نوشتم . اگه همون کد رو یه تغییرات کوچیک بدیم ، می تونیم تبدیل به کدی کنیم که اطلاعات وارد شده توسط کاربر توی یه فرم اینترنتی رو ذخیره کنه . من آخر همین پست یه مثال زدم و اونجا روش کار رو توضیح دادم .
بعد از ساختن صفحه ی تقلبی و نوشتن کد php و اتصال اون کد php به action صفحمون ، که توی مثال پایین صفحه چگونگی این کار رو توضیح دادم ، کافیه کلاهبردار اونو توی اینترنت قرار بده و کاربرا رو به اون صفحه هدایت کنه . اگه مثل نمونه ی بالا کاربر یه آدرس اینترنتی بسیار شبیه به آدرس واقعی یک بانک رو ببینه ، قطعن شک نمی کنه و به راحتی اطلاعاتش رو در اختیار کلاهبردار قرار می ده !
در سطح بالاتر کلاهبردار با خرید یک سرور مجازی و آی پی اختصاصی می تونه بدون خرید دامنه ، کاربران رو به صفحه ی تقلبی هدایت کنه . یعنی وقتی کاربر آدرس واقعی رو وارد می کنه در اصل به صفحه ی تقلبی هدایت می شه و اصلن از این موضوع هم خبر نداره . البته این کار نیاز به دستکاری هایی توی سیستم هدف هم داره که کلاهبردارها با اجبار کردن هدف به دانلود یک فایل مخرب می تونن این دستکاری رو انجام بدن . قبل از اینکه درباره ی این روش بیشتر توضیح بدم باید یکی از مهمترین فایل های سیستمتون به نام hosts رو معرفی کنم .
فایل hosts چیه ؟
زبان کامپیوتر همونطور که می دونید با زبان ما آدما فرق داره و شما هر کاری که می کنید سیستم اون کار رو به زبان خودش پردازش می کنه و شما تصویری که می بینید تصویری از زبان خودتونه و خبری از پردازش های زبان سیستم روی صفحه ی مانیتورتون نیست ! آدرس های اینترنتی هم همینطور هست . در اصل آدرسی مثل www.jentelman.com برای کامپیوتر شما معنی ای نداره و سیستم این آدرس رو طبق زبان خودش می شناسه . وقتی شما این آدرس رو توی مرورگرتون وارد می کنید کامپیوتر آدرس رو با آی پی می شناسه و با توجه به آی پی ، سایت رو باز می کنه . به عنوان مثال ، آی پی سایت یاهو ۶۷٫۱۹۵٫۱۶۰٫۷۶ می باشد و کامپیوتر سایت یاهو رو با این آدرس می شناسه و چیزی به نام www.yahoo.com برای کامپیوتر معنایی نداره !
توی ویندوز شما فایلی با عنوان hosts توی شاخه ی Windows\System32\drivers\etc وجود داره . که می شه گفت فایل خیلی حیاتی ای هست ، شما وقتی آدرس یک سایت رو وارد می کنید مرورگر اول به این فایل مراجعه می کنه و اگه آی پی سایت مورد نظر اونجا ثبت شده بود اون رو باز می کنه و اگر هم نبود از اطلاعات دیگه ای که توی اینترنت موجوده این کار رو می کنه . حالا اگه شما آی پی سایت یاهو رو برای آدرس google.com توی این فایل وارد کنید ، در اصل وقتی به آدرس google.com بروید سایت یاهو برای شما باز می شه ، ولی مرورگر آدرس سایت google.com رو به شما نشون می ده ! البته این فایل توسط ویندوز حفاظت می شه ، ولی کلاهبردارها می تونن برنامه ای بنویسن که وقتی شما اونو باز می کنید ، بدون اینکه متوجه بشید این فایل رو براتون عوض کنه و آی پی مورد نظر خودشون رو جایگزین یه سایت دیگه کنه . ( توی مطلبای بعدیم درباره ی روش های ارسال یه فایل مخرب روی سیستم قربانی می نویسم که با دقت بیشتری فایل ها رو باز کنید )
حالا اگه کلاه بردار یه سرور مجازی با آی پی اختصاصی داشته باشه می تونه شما رو به یک پیج تقلبی هدایت کنه و شما هم اصلن متوجه این موضوع نمی شید و کلاهبردار می تونه به راحتی اطلاعاتتون رو سرقت کنه !
اما یک مثال ساده
فرض کنید می خوایم یه صفحه ی تقلبی از جیمیل بسازیم و یوزرنیم و پسورد کسایی که از اون صفحه قصد ورود به جیمیل رو دارن به سرقت ببریم . البته هیچ وقت این پیج کار نخواهد کرد و کاربر رو به اکانت جیمیلش منتقل نمی کنه ! با توجه به اینکه سایت هایی مثل جیمیل و یاهو و … از ssl برای قسمت ورود کاربراشون استفاده می کنن شما هیچ وقت نمی تونید کاربر رو از اون صفحه به اینباکس و یا اکانتش انتقال بدید ، بلکه بعد از وارد کردن اطلاعات قصد داریم کاربر رو به صفحه ی اصلی جیمیل انتقال بدیم و در طی این انتقال یوزرنیم و پسوردی که توی صفحه ی تقلبی وارد کرده رو به سرقت ببریم . ( + درباره ی ssl بیشتر بدونید و یا از طریق اینجا ) برای این کار باید اول یک صفحه ی تقلبی از جیمیل بسازیم – که من این کار رو کردم و می تونید از انتهای صفحه اون رو دانلود کنید – سپس باید توی یک فایل جدا چند خط کد php بنویسیم :
<?php
header(‘Location:http://www.gmail.com’);
$fh = fopen(“Data.txt”, ‘a’);
fwrite($fh, “Username: ” . $_POST[“Email”] . “\r\n”);
fwrite($fh, “Password: ” . $_POST[“Passwd”] . “\r\n”);
fwrite($fh, “Ip: ” . $_SERVER[“REMOTE_ADDR”] . “\r\n”);
fwrite($fh, date(“Y-m-d h:i:s”) . “\r\n\r\n”);
fclose($fh);
?>
خط اول کد بالا که مشخص می کنه کدها به زبون php نوشته شده . توی خط دوم گفتیم که پس از سرقت اطلاعات ، سایت ، کاربر رو به چه صفحه ای منتقل کنه که ما در کد بالا گفتیم بعد از سرقت کاربر به صفحه ی اصلی جیمیل لینک داده بشه . توی خط سوم ما یک فایل متنی به نام Data.txt تعریف کردیم که قراره اطلاعات وارد شده توسط کاربران توی صفحه ی تقلبی داخل این فایل ذخیره بشه ! خط سوم تا ششم مشخص می کنه که اطلاعاتی از قبیل یوزرنیم ، پسورد ، آی پی و زمان و تاریخ مراجعه کاربر ثبت و ذخیره بشه ( در اصل فقط دو خط اول برای کلاهبردارها مهمه و زمان و آی پی شاید چندان اهمیت خاصی نداشته باشه ! ) دو خط آخر هم که اطلاعات رو ذخیره و کار رو تموم می کنه !
یه نکته توی کد بالا اینه که عبارات Email و Passwd که داخل کروشه نوشته شده است ، در اصل مقادیری که داخل textbox هایی به همین اسم وارد شده باشن رو ذخیره می کنن . یعنی شما باید توی کدهای صفحه دنبال عبارت input بگردید و مقداری که در مقابل name قرار گرفته رو جایگزین کنید . مثلن اگر یک textbox اینجوری تعریف شده باشه : <input type=”text” id=”mail” name=”e-mail”> ، شما باید عبارت e-mail رو توی کروشه وارد کنید و بخواید که اطلاعات وارد شده در این textbox رو براتون ذخیره کنه . شما می توانید به تعداد textbox هایی که توی فرمتون هست طبق کد بالا دستور بنویسید و بخواید که اطلاعات رو براتون ذخیره کنه .
حالا باید به صفحه ی تقلبی بگیم که وقتی کاربر اطلاعات رو وارد کرد و روی دکمه ی ورود کلیک کرد ، صفحه به این کد مراجعه کنه و کد هم پس از دریافت و ذخیره ی اطلاعات کاربری ، اون رو به صفحه ی اصلی جیمیل منتقل کنه . برای این کار ، داخل کدهای صفحه ی تقلبیمون دنبال عبارت action و یا form action می گردیم و مقدار مقابل این عبارت رو به login.php تغییر می دیم . login.php در اصل نام اون فایلی که کدهای php مون رو توش نوشتیم هست .
حالا همونطور که قبلن اینجا توضیح دادم ، باید یک فایل txt به اسم Data بسازید و بعد از انتقال به هاست سطح دسترسیش رو به ۶۶۶ تغییر بدید . ( + سطح دسترسی چه جوری درست می شه ؟! ) حالا بعد از انتقال تمام این فایل ها به هاست ، کافیه صفحه ی index رو باز کنید . همه چیز عادیست و صفحه ای شبیه به جیمیل روبروی شماست . حالا نام کاربری و رمز عبوری رو وارد کنید و بعد از زدن Enter می بینید که مجددن صفحه ی جیمیل باز می شه و شاید در ظاهر اتفاق خاصی نیفتاده ! حالا وقتی که فایل Data.txt رو باز کنید می بینید که نام کاربری و پسورد و آی پی و زمان و تاریخ ثبت اطلاعات شما ذخیره شده و به راحتی قابل دسترسه !

البته این تنها یه نمونه ی آزمایشی بود و عملن کسی از یک صفحه ی دیگه وارد اکانتش نمی شه ! فقط جهت آشنایی شما با این روش سرقت این پست رو نوشتم . کلاهبرداری ذکر شده در اون خبر هم به همین شکل عمل می کرد و اطلاعاتی که شما داخل فرم بانک وارد می کردید رو ذخیره و در اختیار کلاهبردار قرار می داد .
از این به بعد چند نکته رو حتمن دقت کنید :