۲۰۱۲ مبارک !

کریسمس اومده و همه ی مسیحیان جهان دارن خودشونو برای سال نو آماده می کنن . شایعات زیادی برای سال ۲۰۱۲ گفته شده و حتا فیلمی هم از این شایعات ساخته شده ، جدا از این همه شایعات و داستان ها امیدوارم سال خوبی برای همه باشه و اتفاقات خوبی بر خلاف شایعات صورت بگیره . پارسال همچین شبی یه سری انیمیشن کریسمسی معرفی کردم که اگه ندیدین برین اینجا و اون انیمیشن ها رو ببینید . امسال هم شب سال نو براتون یه سری هدیه مجازی دارم که امیدوارم خوشتون بیاد . اول از همه بریم سراغ یه سری اریگامی کریسمسی ! همونجور که قبلن اینجا گفتن اریگامی یه هنره و به نظرم درست کردن همچین چیزایی و هدیه دادنش به دوستامون تو این شبا خیلی خوبه ، حتا خیلی ها این اریگامی ها رو با اسکناس می سازن تا هم ارزش هنری داشته باشه و هم ارزش مادی .

من هم این اریگامی  بابا نوئل رو ساختم و خیلی باحال شده و اونو تقدیم می کنم به همه ی شما :

اگه اون پست پارسالم رو خونده باشین من اونجا انیمیشن The Nightmare Befor Christmas یا کابوس پیش از کریسمس ، شاهکار تیم برتون رو معرفی کرده بودم . امسال لینک دانلود نسخه ی کامل این انیمیشن با دوبله ی فارسی رو بهتون می دم که برید دانلود کنید و ببینید . کیفیت بالایی هم داره و امیدوارم از دیدن این انیمیشن لذت ببرید . برای دانلودش هم اینجا کلیک کنید .

اگرم این پستمم خونده باشین ، توش انیمیشن های کوتاه عصر یخبندان رو معرفی کردم و در ادامه ی همون پست هم انیمیشن Ice Age A Mammoth Christmas رو می خوام معرفی کنم . این انیمیشن – از سری انیمیشن های کوتاه عصر یخبندان – هم داستان پیدا کردن بابانوئل و کمک به اون برای ساختن سورتمه و هدایاست که توسط شخصیت های عصر یخبندان صورت می گیره . پیشنهاد می کنم این انیمیشن رو هم از دست ندین و از اینجا دانلودش کنید .

اینم کارت پوستال ۲۰۱۲ که برای هدر وبلاگم طراحی کردم . یه بار دیگه سال نوی میلادی رو به همه ی مردم دنیا تبریک می گم و امیدوارم سال خیلی خیلی خوبی برای همه باشه .

به اشتراک بگذارید
خندیدن به چه قیمتی ؟

واقعن خندیدن به چه قیمتی ؟ متاسفانه همه ی ما روزانه صحنه هایی رو می بینیم که شاید زیاد دوست نداشته باشیم و یا شایدم خوشمون بیاد ! اینکه یه سری آدم بشینیم و پشت سر یکی غیبت کنیم و اَداشو دربیاریم و بخندیم ، حرکتیه که نمی دونم واقعن چی می شه بهش گفت . ادا در آوردن و مسخره کردن یکی جلوی خودش ، اونم زمانی که هیشکی دوروبرمون نیست تا حدی که طرف مقابل ناراحت نشه به نظرم اشکالی نداره و می تونه بهش کمک کنه که اون ایراداتش رو برطرف کنه ، ولی اینکه بخوایم پشت سرش یه سری با هم بگیم و بخندیم اصلن برای من یکی قابل تحمل نیست .

حتا یه سری دیگه نقطه ضعف بقیه رو پیدا می کنن و وقتی می بیننش جلوی دوستاشون اون نقطه ضعف رو می گن و می خندن و طرف مقابل رو مسخره می کنن . حالا اگه کسی رو که مسخره می کنن ، هم و سن و سالشون باشه باز قابل تحمل تره تا اینکه بخوان بزرگتر از خودشون رو سوژه قرار بدن . البته نمی گم اگه هم سن و سال بود اشکالی نداره ! فقط گفتم از مسخره کردن بزرگتها قابل تحمل تره !

حتا من دیدم کسایی رو که بقیه رو به خاطر لهجه ، قیافه و خیلی چیزای دیگه که خود آدم هم توی به وجود اومدنشون بی تقصیره مسخره می کنن ! اینکه بخوایم قیافه ی کسی رو به خاطر چیزی که خودش در به وجود اومدنش هیچ تقصیری نداره مسخره کنیم اصلن قابل تحمل نیست .

توی شهرهای کوچیکتر به خاطر اینکه بیشتر آدم ها همدیگه رو می شناسن و محیط هم کوچیکه ، این عمل با شدت بیشتری انجام می شه و آدم های زیادی سوژه ی بقیه برای مسخره کردن قرار می گیرن . نمی دونم این عمل فقط بین ما ایرانی ها رواج داره یا توی کشورهای دیگه هم وجود داره ؟! ولی فکر نمی کنم توی کشورای پیشرفته تر آدم ها همدیگه رو اینجوری مسخره کنن و سوژه قرار بدن .

جدا از مسخره کردن ، خیلی ها رفتارهای زشتی انجام می دن و دور هم می خندن که واقعن نمی دونم چی می شه گفت . مثلن اینکه بخوایم یواشکی بریم سراغ کیف کسی و چیزی از توی کیفش بگیریم و طرف بعد اینکه کلی گشت ، بهش بدیم بگیم اینا و بزنیم زیر خنده به نظرم اصلن چیز جالبی نیست . ولی چیزیه که زیاد دیدیم و باز هم می بینیم .

خلاصه اینکه یه آدم جنتلمن هیچ وقت نمیاد به چیزهایی بخنده که ارزش آدم های دیگه رو کم کنه . هر آدم یک ارزش و جایگاهی داره و اگه کسی بخواد ارزش اون آدم رو با مسخره کردنش کم کنه بدونه خودش از همه مسخره تره .

به اشتراک بگذارید
گوگل رو نمی بخشم …

گوگل رو نمی بخشم : به خاطر دیکتاتور بودنش ! به خاطر اینکه اصلن به فکر کاربراش نیست و کاری رو می کنه که خودش می خواد ، حتا اگه خیلی ها هم معترض باشن ، به گوشه ای از اعتراض ها هم جواب نمی ده و باز هم کار خودش رو می کنه …

گوگل رو نمی بخشم : چون همه ی دوستای گودریمو ازم گرفت و یه بک آپ ازشون بهم داد تا به شعورم توهین کنه و بگه ارزش این دوستات همینه که ازشون یه بک آپ بگیری ! خیلی از اون ها هم حتا توی پلاس لعنتی اکانت ندارن که بخوام دوباره پیداشون کنم …

گوگل رو نمی بخشم : چون همه ی اون لایک هایی که زده بودم و مطالبی که شیر کرده بودم رو با یه بک آپ بهم برگردوندو گفت اینا برای خودت ، بقیه دیگه بهش نیاز ندارن …

گوگل رو نمی بخشم : چون دکمه ی BUZZ که بغل پست هام هست رو بی کاربرد کرد و تا ۲-۳ هفته دیگه باید برش دارم . این دکمه آمار خوبی از بازخورد مطلبام بود و کمک می کرد مطلب های قوی تری بنویسم ، ولی باید چند روز دیگه برش دارم …

گوگل رو نمی بخشم : چون بیشتر خوانندهام مطالبم رو توی گودر ، وقتی شیر می شد ، می خوندن و اون ها رو دست به دست می چرخوندن و باعث دلگرمیم بود …

متاسفم برای گوگل که از دیشب با تغییراتی که داد من و خیلی های دیگه رو از خودش نا امید کرد و مطمئن باشه این کارش اصلن بازخورد خوبی نداره و موفقیتی برای گوگل پلاسش به حساب نمیاد و بدتر باعث ریزش کاربرانش می شه …

پ.ن : نمی دونم شاید گوگل طی یکی دو هفته ی آینده گودر یا بهتر بگم گوگل ریدر ( چون دیگه گودر نیست ! ) رو تغییراتی بده تا امثال ما گودری ها رو راضی کنه ! ولی فعلن ، شیر کردن دو مرحله ای ای که گذاشته و مطالبی که مستقیم می ره تو پلاس و چند خط اولش نمایش داده می شه ، چیزی نیست که ازش استقبال بشه ! این مطلب هم با ناراحتی زیادی که از این تصمیم دارم نوشتم و ممکنه بعدن امکاناتی به گوگل ریدر اضافه شه که نظرم عوض شه و این پستم رو تکذیب کنم ! ولی فعلن چیزی که به اسم گوگل ریدر وجود داره من رو خیلی آزار می ده و اصلن خوشم نمیاد حتا صفحش رو باز کنم .

به اشتراک بگذارید
تغیراتی که دادم

۲-۳ روز بود داشتم روی قالب وبلاگم کار می کردم و یه تغیراتی رو توش دادم . من چون این قالبم رو خیلی دوست دارم و برای طراحیش اون اولا خیلی وقت گذاشتم ، نمی خوام کلن ماهیتش رو عوض کنم و فقط یه سری از قسمتاش رو تغیر دادم . فعلن هنوز کامل نشده و تا ۲-۳ روز دیگه تکمیلش می کنم و اگه توی این ۲-۳ روز مشکلاتی پیش اومد به بزرگی خودتون ببخشید ! اما بگم که چه کارایی کردم :

قسمت جستجوی وبلاگم خیلی مورد ظلم قرار گرفته شده بود ! یه کادر کوچولو سمت چپ اون وسط مسطا بود که کمتر کسی چشش بهش می افتاد ! حتا نتایج جستجو هم چون خیلی کلی نشون داده می شد کسی زیاد از این قسمت استفاده نمی کرد و یه جورایی بی کاربرد شده بود ! برا همین تصمیم گرفتم یه ابتکار بزنم و قسمت جستجو رو به عنوان زیر میکروسکوپ بردن معرفی کنم و اونو سمت راست و بالا بزارم تا هم در دسترس باشه و هم تو چشم باشه . یه حالت فان هم بهش دادم که کاربرا مشتاق شن جستجو کنن !

نتایج جستجو هم یه تغیراتی دادم و اگه چیزی رو جستجو کنید نتایجش خیلی خلاصه و کوتاه میاد که شما رو به مطلب مورد نظرتون راحت تر برسونه . خلاصه از این به بعد قسمت جستجوی اینجا رو با اسم زیر میکروسکوپ بردن بشناسید و مطالبی که دنبالشید رو راحت پیدا کنید .

دکمه ی فید وبلاگم هم بزرگ و خوب بود ولی برای خیلی ها عضو شدن از اون طریق سخت بود ، برای همین یه دکمه اضافه کردم بغل فید که هر کس دوست داشت یه کلیک کنه و فید به گودرش وصل شه . یه آمارگیر فید هم بغلش گذاشتم که آمار خواننده ها رو همه بدونن . شبکه های اجتماعی ای که توشون عضوم رو هم یه تغییراتی دادم و لیستشو بروز کردم که می تونید توی صفحه ی تماس ببینیدشون .

اون اولا که خبرنامه پیامکیمو فعال کردم اعضاش خیلی کم بود و به تعداد انگشتای دست هم نمی رسید ! ولی این روزا خوشبختانه زیاد شدن و از این بابت خیلی خوشحالم ، ولی ارسال پیامک برای هر مطلبم به همه ی اعضا خیلی برام هزینه داره ، برای همین تصمیم گرفتم اگه مطلب روزنوشتی مثل همین مطلب نوشتم ، اون رو پیامک نکنم و پیامکا رو فقط برای مطلبای آموزشی و عمومی بفرستم .

نسخه ی موبایل هم یه سری تغییرات دادم و سبکتر کردمش . کلن یه آمار که گرفتم دیدم بیشتر کسایی که براشون پیامک می فرستم با گوشیشون جنتلمن رو می خونن که نسخه ی موبایل هر چی سبکتر باشه براشون بهتره و راحت تره .

یه سری تغییرات ریزم دادم که نسبت به اونایی که گفتم به چشم نمیاد ، امیدوارم خوب شده باشه . بازم اگه نظری انتقادی چیزی درباره قالب وبلاگمو و کلن وبلاگم دارین بگین حتمن گوش می کنم . حتا انتقاد و اینا هم دارین بکنین اصلن ناراحت نمی شم ! یادمه یه بار یکی بهم گفته بود وبلاگتو که باز می کنم انگار رفتم تو سایت مهدکودکی جایی ! کلن خودمم قبول دارم ، ولی به نظرم رنگای شادو اینا تو روحیه ی خواننده تاثیر می زاره و بیشتر به اینجا سر می زنه . خلاصه منتظر بازخوردای خوب و یا بدتون هستم …

به اشتراک بگذارید
کپی رایت به سبک ایرانی

امروز توی سایت آسان دانلود یه اطلاعیه خوندم که خیلی برام عجیب بود ! این سایت توی یه کادر مجزا بالای صفحه ی سایتش نوشته :

متاسفانه شاهد این هستیم که ساعتی پس از انتشار مطالب ترجمه شده توسط گروه آسان دانلود، در وب سایتها و وبلاگهای دانلود بدون ذکر منبع منتشر شده است. کپی برداری از مطالب ترجمه شده آسان دانلود به صورت متن کامل یا بخشی از آن شرعاً و قانوناً حرام بوده و گروه آسان دانلود هیچگونه رضایتی در این باره ندارد.

این هم اسکرین شاتش :

همونجور که می دونید یا شایدم نمی دونید سایت آسان دانلود در زمینه ی دانلود نرم افزار و بازی و آهنگ و فیلم و … فعالیت می کنه ، ولی نکته ی جالبش اینجاست که بیشتر نرم افزارهای این سایت کرک شده است و به نوعی این خودش نقض حقوق کپی رایته !

درسته که توی ایران قوانین کپی رایت برای نرم افزار های خارجی اجرا نمی شه ، ولی اینکه سایتی میاد و این نرم افزار ها رو برای دانلود روی سرورهاش قرار می ده و بعد از بقیه می خواد این مطالب رو کپی نکنن چون شرعن و قانونن حرامه خیلی عجیبه !

البته متاسفانه خیلی از وبلاگا هستن که مطالب رو بدون منبع روی وبلاگ خودشون کپی می کنن ولی معمولن کسی که مطلبی رو از سایتی مثل آسان دانلود کپی کنه و روی وبلاگش بزاره لینک دانلود رو دست نمی زنه و وقتی کسی بخواد اون برنامه رو از طریق اون وبلاگ دانلود کنه متوجه می شه که لینک دانلود مربوط به سایت آسان دانلوده و به نوعی خودش یه نوع ذکر منبع برای آسان دانلود به حساب میاد ! حالا اینکه چرا این سایت که خودش نرم افزارای کرک شده و قفل شکسته رو برای دانلود می زاره توی سایتش میاد و می گه کپی از این مطالب شرعن حرامه جای سواله ؟!

شاید اگه این مطلب زیر سایت نوشته می شد اینقدر برای من عجیب نبود و چیزیه که معمولن زیر سایت ها نوشته می شه ، ولی اینکه این مطلب رو توی یه کادر جداگونه و بالای سایت نوشتن و قسمت شرعن و قانونن حرامه رو با رنگ قرمز مشخص کردن برام خیلی عجیبه !

هیچ کسی دوست نداره مطالبی که می نویسه بدون ذکر منبع یه جای دیگه درج بشه و چیز واضحیه ، ولی بهتر بود مدیر یا مدیران این سایت به جای اینکه بنویسن شرعن و قانونن حرامه ، به همون عدم رضایت اکتفا می کردن و همچین چیزی نمی نوشتن !

پ.ن : اگه زیر همون کادری که این جمله رو نوشتن توجه کنید لینک هایی برای آپدیت آنتی ویروس ها گذاشته شده که البته توی ایران خیلی نیازه و از این بابت از این سایت متشکرم ، ولی به نظرتون گذاشتن این آپدیت ها شرعن حرامه یا کپی کردن مطالب آسان دانلود توی یه وبلاگ دیگه ؟! خودتون بهتر می تونید قضاوت کنین … .

به اشتراک بگذارید
وبلاگ نویسی فارسی

امروز ۱۶ شهریور روز وبلاگستان فارسیه ، البته توی کشورهای دیگه ۹ شهریور روز وبلاگ نویسیه ولی چون اولین وبلاگ فارسی روز ۱۶ شهریور سال ۸۰ شکل گرفت ، توی ایران ۱۶ شهریور رو روز وبلاگستان نامگذاری کردن و این فاصله ی بین ۹ تا ۱۶ شهریور هم هفته ی وبلاگ نویسی اسم گذاشتن . وبلاگستان فارسی یه محیط خیلی خاصه ! کلن می شه وبلاگ های فارسی رو به چند دسته تقسیم کرد که من این کار کردم ! البته شاید دسته ی خاصی رو ننوشته باشم ولی دسته های کلی رو سعی کردم بنویسم . اگه دسته ی مهمی رو فراموش کردم بنویسم حتمن بگید !

دسته اول ، عاشقونه : این دسته از وبلاگا بیشتر توی سرویس های وبلاگ دهی ای مثل بلاگفا و میهن بلاگ و … یافت می شن ! پوسته و در و دیوار این وبلاگ ها تیره و پر از قلب و نمادهای عاشقانست و نوشته هاش هم شعر و متن های عاشقانه ایه که بیشترش از جاهای دیگه کپی شده و منبعی هم ندارن ! معمولن هم وقتی اینجور وبلاگ ها رو باز می کنین یه خواننده ی خسته مثل سیامک عباسی شروع می کنه به خوندن و مجبورین آهنگی که دارین گوش می دینو قطع کنین و به آهنگ اجباری اون وبلاگ گوش کنین !

دسته دوم ، وبلاگای کپی پیست : وبلاگای کپی پیست ( Copy – Paste ) هم که خیلی خیلی زیادن ، کافیه یه مطلب جالبی که توی اینترنت خوندین رو تو گوگول سرچ کنین تا ببینین چند جا کپی شده ! نمونش همین مطلبیه که من درباره ی ناف تهرون نوشتم ! یه سرچ کوچولو کنین می فهمین چندجا بدون منبع کپی پیست شده . حتا آدرس سایت یا همون کپی رایت روی عکس رو هم برداشتن و آدرس وبلاگ خودشونو جاش گذاشتن !

دسته سوم ، وبلاگای اسمس : این وبلاگا بیشتر با اسم اس ام اس های عاشقانه ساخته می شن ! ولی توشون همه نوع اسمس و جملات و داستانای کوتاه گیر میاد ! جالبم اینجاست که همشون یه سری اسمس دارن و معلومم نیست اولین بار کدوم یکیشون اون اسمس ها رو نوشته ! انگار یکیشون می نویسه ، بقیه سریع کپی می کنن !

دسته چهارم ، وبلاگای سرشار از تبلیغ : یه سری از وبلاگا هم انگار فقط برای تبلیغ به وجود میان ! سرتاسر وبلاگ پره از لوگو و بنر تبلیغاتی کلیکی و غیر کلیکی و… اصلن هم مطلب خاصی توش نوشته نمی شه ! حتا یه مدت مُد شده بود که این وبلاگ ها برای ورود به صفحه ی اصلی یه آگهی کلیکی می زاشتن و می گفتن برای ورود به وبلاگ باید حتمن روی این آگهی کلیک کنین !

دسته پنجم ، وبلاگای دست نویس : اصل وبلاگ نویسی ینی همین . وبلاگ به جایی می گن که یه نفری توش دست نوشته هاشو بزاره . مطلبایی که تو این جور وبلاگا نوشته می شه نه از جایی کپی می شه و نه ترجمه ی یه مطلب خارجیه . اگر هم قرار باشه چیزی از جای دیگه ای ترجمه و یا کپی بشه حتمن منبعش ذکر می شه . معمولن هم بازدید کننده های این جور وبلاگا زیادن و مطالبش رو مردم بیشتر می پسندن .

دسته ششم ، وبلاگای مافیا : یه سری از وبلاگایی هم که اسمشونو نمی برم و احتمالن بیشترتون می دونید مافیا تشکیل دادن و یه جورایی وبلاگستان فارسی رو مال خودشون می دونن ! نویسنده های این وبلاگا معمولن با هم در ارتباطن و مطالب همدیگه رو به صورت لینک و اینا به اشتراک می زارن و بازدیدهای زیادی هم برای خودشون دست و پا کردن ! وبلاگای مافیا تعدادشون زیاد نیست و شاید در حد انگشتای دست باشه .

به اشتراک بگذارید
الکس و خاطرات گذشته

امروز یه سی دی قدیمی توی میزم پیدا کردم که باهاش خیلی خاطره داشتم . یه سی دی که توش آلبوم و دو تا از اجراهای اَلِکس توی کنسرتاش وجود داشت . الکس رو وقتی دوم یا سوم راهنمایی بودم با همون دو تا کلیپ از کنسرتاش شناختم و خیلی دنبال آلبومش گشتم و اون وقتا هم چون اینترنتم دایل آپ بود نمی تونستم از توی اینترنت دانلود کنم و خلاصه بعد از کلی گشتن ، تونستم  از یکی از دوستام که آلبومشو داشت بگیرم .

اسم اصلی الکس Alexander Jolig بود و وقتی می خوند صداش رو عوض می کرد و با یه صدای کلفت می خوند که من خیلی صداشو دوست داشتم و باهاش خیلی حال می کردم .

همون موقع ها که تازه عاشق صدا و آهنگای الکس شده بودم بهم گفتن که الکس مُرد ! نمی دونم یه سری می گفتن سرطان هنجره گرفت ، یه سری هم می گفتن تصادف کرد ، یه سری هم می گفتن سکته کرد ! خلاصه هنوز هم نمی دونم که چه جوری مُرد و واقعن مرده یا نه ؟!

اون آلبوم اولین و آخرین آلبومش بود و من هم خیلی وقت بود فراموشش کرده بودم . اما امروز که این سی دی رو پیدا کردم دوباره خاطراتم زنده شد و برای همین توی اینترنت دنبال لینکای دانلود آلبوم و اون کلیپا گشتم تا شما هم اگه با الکس خاطره داشتید ، خاطراتتون زنده بشه و اگرم تا حالا اسمشو نشنیده بودید ، یه دور آلبومش که فکر کنم برای ۱۰ سال پیش هست رو گوش کنید ، ضرر نداره .

خلاصه اطلاع زیادی ازش ندارم و در همین حد می دونستم ، اگه کسی ازش اطلاعات بیشتری داره خوشحال می شم بگه .

به اشتراک بگذارید
نقص و گدایی

توی خیابون

کنار پیاده رو زیر آفتاب نشسته و پاچه ی شلوارش رو داده بالا ، یه بچه ی کوچیک هم روی پاش نشسته و رد شدن مردم رو نگاه می کنه ، اون قسمت پاش که بر اثر یه بیماری از بین رفته رو بیشتر مورد توجه قرار می ده تا مردم بیشتری تحت تاثیر قرار بگیرن …

روی پل عابر پیاده

کنار پل نشسته و عصاشم کنارش گذاشته ، یه تیکه پارچه جلوی خودش پهن کرده و توش چند تا پول خُرد گذاشته ، پاش هم که از زانو قطع شده از شلوارش انداخته بیرون و سرش هم پایین انداخته که کسی صورتش رو نبینه …

توی مترو

روی صندلی نشستی ، یا داری با موبایلت ور می ری و یا داری اینور اونورو نیگا می کنی ، یهو می بینی از دور یکی با عینک آفتابی و عصای نابیناها میاد وسط واگن وا می سته و شروع می کنه به گریه و می گه : سه تا بچه دارم و اجاره خونم گرون شده ، خرج بچه هامو نمی تونم بدم و … . بعدم می شینه  رو زمین و یه خورده گریه می کنه و می ره وسط واگن بعدی …

متاسفانه هر روز با این جور صحنه ها بر خورد می کنیم ، گداهایی که برای گدایی بیشتر از نقصی که توی بدنشون هست استفاده می کنن تا بتونن مردم رو تحت تاثیر بیشتری قرار بدن . برای خیلی از این گداها وجود این نقص ها منبع درآمد شده و از این بیماریشون سو استفاده می کنن . بیشتر مردم هم وقتی چنین صحنه هایی می بینن معمولن کمک می کنن و پولی رو به اون فرد می دن ، ولی همون مردم وقتی می بینن یه کودک کار به سمتشون میاد و ازشون می خواد یه چیزی ازش بخرن بی اعتنا هستن و نگاشم نمی کنن .

اگه نوشته های قبلیمو خونده باشین ، همیشه گفتم که هر وقت بچه ای رو ببینم که داره چیزی می فروشه و گدایی نمی کنه حتمن ازش یه چیزی می گیرم که کمکی هم به اون کرده باشم ولی هیچ وقت به این گداهایی که از نقص بدنشون سوی استفاده می کنن تا با احساسات مردم بازی کنن و پولی بگیرن کمک نمی کنم . درسته که شاید نتونن کار کنن و مجبورن گدایی کنن ، ولی این دلیل نمی شه با سو استفاده بخوان پول در بیارن . بنیادهای خیریه ی زیادی هستن که می تونن به امثال این جور آدم ها کمک کنن .

ای کاش مردم به جای اینکه به این جور افراد کمک کنن به بنیادهای خیریه ای کمک کنن که از این جور بیماران حمایت می کنه ، ای کاش به اون بچه ای کمک کنن که گوشه ی خیابون یه ترازو گذاشته و منتظره یکی بیاد خودش رو وزن کنه ، ای کاش …

در همین رابطه بعد نیست این تصاویر رو ببینید تا بفهمید نیازمندان واقعی چه کسایی هستن :

به اشتراک بگذارید
جنتلمن یک ساله شد

پارسال توی همین روزا بود که جنتلمن رو ساختم ، قبلش توی بیک ماک می نوشتم ولی جنتلمن رو ساختم که شخصی تر بنویسم و فضاش مثل بیک ماک خیلی خشک و رسمی نباشه . شاید اون اوایل خیلی آشفته می نوشتم و نوشته هام نظمی نداشت ولی کم کم یه روند خاصی برای نوشتن پیدا کردم و اگه نوشته هام رو خونده باشید می بینید درباره ی همه چی که توش تخصص دارم می نویسم و سعی می کنم خیلی هم آشفته نباشن .

توی این یه سال خیلی اتفاقات زیادی برای جنتلمن افتاد . از هک سرور قبلی که منجر به تغییر سرور شد گرفته تا همین اواخر که به خاطر مشکلات دامنه ۱ هفته ای جنتلمن در دسترس نبود . خلاصه هر اتفاقی که افتاد منو ناامید نکرد و جنتلمن رو با چنگ و دندون نگه داشتم !

توی یک سالی که گذشت ۱۰۷ تا پست نوشتم که اگه بخوایم میانگین بگیریم تقریبن هر ۳ روز یه پست نوشتم . توی این پستام مطلب بچه ناف تهرون کیه خیلی سر و صدا کرد و پرخواننده ترین مطلبم شد . تاثیرش رو می تونید با جستجوی کلمه ی “بچه ناف تهرون کیه” توی گوگل ببینید . البته درسته که خیلی از وبلاگا یا وبسایتا این مطلب رو به اسم خودشون در کردن و اسمی از منبع نیاوردن ولی این امر توی وبلاگستان فارسی عادیه و من زیاد از این کار ناراحت نشدم و فقط می تونم آرزو کنم یه روزی کپی رایت توی وبلاگستان فارسی رعایت شه و هر کسی که مطلبی رو از جایی کپی می کنه لا اقل منبع رو ذکر کنه و یا اگرم ذکر نمی کنه کپی رایت رو از روی تصاویر همراه متن بر نداره و آدرس سایت خودش رو جا گذاری نکنه ! در کنار بازتاب خیلی مثبتی که اون پستم داشت چند نفر هم از این مطلب ناراحت شده بودند که ناراحتیشون رو توی تالارهای گفتمان و وبسایت های دیگه مطرح کرده بودن و کسی که مطلب رو نقل کرده بود نمی تونست جواب قانع کننده ای بده . ای کاش میومدن و توی وبلاگ خودم ناراحتیشون رو مطرح می کردن که من توضیح بدم هدفم از نوشتنش چی بود و اصلن قصد توهین نداشتم .

اما در کنار پر خواننده ترین مطلبم ، بیشترین ورودی از موتورجستجوها به جنتلمن در پی جستجوی عبارات مربوط به swish max بود و خوشحالم که وبلاگم یه منبع خیلی کوچیک برای آموزش این برنامه شده و چند نفری هم سوالاتی در این باره ازم پرسیدن و به همشون تا اونجا که تونستم جواب دادم . اگرچه ۳ ماهی هست که به خاطر یه سری مشکلات نرسیدم آموزش جدیدی بنویسم ولی قول می دم تابستون چند سری دیگه از آموزش این برنامه رو بنویسم و خیلی دوست دارم آموزش یه برنامه ی دیگه رو هم شروع کنم که هنوز تصمیمی در خصوص اینکه چه برنامه ای باشه نگرفتم .

جنتلمن جز اولین وبلاگایی بود که خبرنامه پیامکی رو وارد وبلاگستان فارسی کرد . هر چند با اینکه ارسال این پیامک ها برای فرستنده هزینه داره و شاید هر وبلاگی دوست نداشته باشه چنین امکانی رو به وبلاگش اضافه کنه ، ولی همین که می بینم خوانندگان وبلاگم مشتاقن که با پیامک از بروز رسانی وبلاگ آگاه بشن و روز به روزم بیشتر می شن کلی خوشحالم .

به مناسبت تولد جنتلمن دو تا اتفاق توی وبلاگ رخ داده . یکی اینکه تصمیم گرفتم تصاویر بالای وبلاگ یا همون هِدِرها ، که به مناسبت های مختلف عوض می کنم رو جایی آرشیو کنم و شما می تونید از این به بعد اینجا آرشیو این هدرها رو ببینید و خبر بعدی هم اینکه به زودی یه بخشی با عنوان خزانه داری قراره درست کنم که مربوط به انتشار آگهی توی وبلاگه و طی یکی دو هفته ی آینده این بخش رو هم افتتاح می کنم . البته با اینکه شاید خبرش رو از یکی دو ماه قبل با گذاشتن آگهی های کلیکی یه جورایی دادم ، ولی به زودی توی یه بخش مجزا هدفم رو از تشکیل این قسمت می نویسم و یه سری بخش های دیگه هم قراره توی خزانه داری اضافه کنم که در آینده خواهید دید … .

از حمایت های خیلی خوب شما عزیزان و خوانندگان خوب جنتلمن هم که با کامنت گذاشتن و اشتراک گذاری مطالبم ( هر چند بدون منبع ! ) من رو مشتاق تر می کنید که بیشتر بنویسم تشکر می کنم و امیدوارم بتونم سال های سال با شما توی جنتلمن دور هم لحظات خوبی رو بگذرونیم .

به اشتراک بگذارید
به مناسبت روز مامان

مامان ها همیشه از همه ی جهات بهتر از باباها هستن و بیشتر بچه ها ، مامانی هستن تا بابایی ! مامان ها به خاطر مهربونیشون همیشه دوست داشتنین و هیچ وقت بچه هاشون رو فراموش نمی کنن . مامان ها اگه نبودن اتاقمون خیلی کثیف بود و توش کلی میکروب باکتری زندگی می کرد و حتا نمی تونستیم توش راه بریم ! مامان ها از وقتی که بچه هاشون به دنیا میان کلی حرص می خورن تا بزرگ شن و کلی پیر می شن از دست ما !

روز مامان که می رسه شلوغ ترین جای ممکن طلافروشی ها هستن و بعدشم ظرف و ظروف فروشی ها ! همه دوست دارن برای ماماناشون طلا و ظرف و ظروف گرون قیمت بخرن و کلی مامانشون ذوق کنه . بعضی ها هم برای مامانشون فقط یه شاخه گل می خرن که حس خساستشون پشت یه شاخه گل مخفی شه و مامانه فکر کنه بچش در اوج بی پولی یه شاخه گل لااقل خریده ! البته تو پرانتز بگم که اون بچه هه توی عید به اندازه ی خیلی زیاد عیدی جمع کرده بود و دوست نداشت عیدی هاشو خرج هدیه مامانش کنه ! و مامان مهربون هم کلی بچه شو برا اون شاخه گل ماچ و بوسه می کنه .

روز مامان از روز بابا معروفتره و چون روز بابا بعد روز مامان قرار گرفته ، بچه ها پولشون تموم می شه و به باباها چیزی نمی رسه و بچه ها در حد یه جفت جوراب و یا شرت و عرق گیر برای باباها کادو می خرن ! کلن مامان ها همیشه از باباها ثروتمندترن و این ثروتشون مخفیه ! یعنی جدا از طلاهای زیادی که دارن کلی مهریه و اینا هم دارن و خلاصه کلی از باباهای بیچاره پولدارترن !

روز مامان که می رسه بعضی ها خودشونو می زنن به اون راه و چیزی به رو خودشون نمیارن و فرداش می گن : ای وای ، دیروز روز مامان بود ؟ من یادم رفت ! ایشالله سال دیگه ! و البته سال دیگه هم همینو می گن !

بعضی ها وقتی مامانشون پیر می شه ، می گیرن می برنش خونه ی سالمندان تا از دستش راحت شن ! من اصلن این روش رو دوست ندارم و از کسایی که این کارو می کنن زیاد خوشم نمیاد . البته کار بدی هم نیست و نسبت به ۱۴۰۰ سال پیش که خونه ی سالمندان نبود و بچه ها وقتی ماماناشون پیر می شدن می گرفتن می بردنش وسط بیابون ول می کردن و میومدن بهتره ! ولی وقتی مامان ها این همه برای ما زحمت می کشن که ما بزرگ شیم ، خیلی کار زشتی می کنیم که فراموششون می کنیم و می گیریم می بریمشون خونه ی سالمندان !

بعضی مامان ها هم زن بابا هستن و نسبت به مامان خودمون خشن ترن ، البته نه همشون هان ، ولی ۹۹ درصدشون از مامان خودمون خشن ترن و ما رو زیاد دوست ندارن ! این مامانا به نظر من ارزش کادو دادن ندارن و روز مامان لازم نیست براشون چیزی بگیریم ، البته اگر هم گرفتیم اشکال نداره ، ولی ضرورتی تو این کار نیست !

خلاصه امروز روز مامان هست و من این روز رو به همه ی مامان های خوب دنیا تبریک می گم ( البته روز زن هم هست ، ولی چون روز مرد وجود نداره و من نمی خوام تبعیض قائل شم ، به زناهایی که هنوز مامان نشدن  چیزی نمی گم ! ) . اگه مامانتون هنوز توی این دنیاست ، فردا برید ببوسیدش و یه کادوی توپم بخرید که حسابی خستگیش در بیاد ، اگرم بردینش خونه ی سالمندان ، همین فردا برید برشون دارید بیارین خونه کنار خودتون و قدرشو بدونید . اگرم مامانتون دیگه تو این دنیا نیست ، امیدوارم خدا رحمتش کنه و بدونید که اون دنیا داره حال می کنه ، چون بهشت زیر پاشه و دیگه چی بهتر از این ؟! فردا برید سر مزارشون و این روز رو بهشون اونجا تبریک بگید و کلی یاد روزای خوبی که باهاش داشتین بیفتید … .

امیدوارم سایه ی مامان ها همیشه بالای سر بچه ها باشه و بچه ها هم قدرشون رو بدونن که بعدن افسوس یه دقیقه با اونا بودن رو نخورن … .

پ.ن ۱ : به مناسبت این روز پیشنهاد می کنم مستند Babies که من حدود یکی ، دو ماه قبل دیدمش رو ببینید . توی این مستند ۴ تا مامان از ۴ نقطه ی مختلف دنیا رو نشون می ده که بچه هاشون رو چجوری بزرگ می کنن و هر کدومشون چه روشی برای تربیت و بزرگ کردن بچه هاشون به کار می برن . توی این مستند می بینید که فرهنگ ها چقدر با هم مختلفه و مامان ها توی هر نقطه از دنیا طرز رفتارشون با بچه ها متفاوته . این مستند رو می تونید از اینجا دانلود کنید .

پ.ن ۲ : برای مامان ها آهنگ زیاد خونده شده و هر خواننده ای فکر کنم یه آهنگ به اسم بارون و یه آهنگم به اسم مادر خونده باشه ! ولی جدا از این همه آهنگ ها من این آهنگ دوران بچگیم رو خیلی دوست دارم ، البته با اینکه اسم آهنگ خانواده هست و موضوع اصلیش مامان نیست ! ولی شما فقط ۴ مصراع اولش رو گوش کنین و بقیشو تو روزای دیگه مثل روز بابا و اینا گوش کنین ! ولی کلن من این آهنگ رو خیلی دوست دارم و وقتی بچه بودم و از تلویزیون پخش می شد میخکوب می شدم و کلی باهاش حال می کردم . مخصوصن توی موزیک ویدیوش که بچه ها همه رو ابر ایستاده بودن و اینو می خوندن من خیلی خوشم میومد (یاد دوران بچگی بخیر ، آهنگ رو از اینجا دانلود کنید ) . البته آهنگ فیلم میم مثل مادر هم تو این روز جواب می ده ! پیشنهاد می کنم یه بار دیگه اون آهنگ رو امروز گوش کنید و یا اگه فیلمش رو دارید ، ببینید .

به اشتراک بگذارید
مطالب قدیمی تر
مطالب جدیدتر
ایمیلتون رو توی کادر زیر وارد کنید و عضو خبرنامه ی جنتلمن بشید تا همیشه آخرین مطالب رو توی ایمیلتون بخونید :
اگه نمی خواید از طریق ایمیل جنتلمن رو دنبال کنید راه های دیگه ای هم برای اشتراک هست !
آرشیو ماهانه
برچسب ها
لینک های خوشمزه
  • برو بچه ها بلاگر
  • دوستای مجازی
    تبلیغ
  • مطالبی که می نویسم آزاد هستند و انعکاس آن از هر طریقی مشکلی ندارد!
    Jentelman.com . Made With In IRAN . 2010- 2026