تولد چقدر خوب است ؟

تولد چیز خوبیست ، توی تولد کیک هست و کادو و پفک و بعضی وقتا سالاد که بیشتر از نوع الویه انتخاب می کنن ! موسیقی و حرکات موزون هم هست به مقدار زیاد . همه چی توی تولد خیلی خوبه ، بعضی ها هم به ماه تولدشون حساسن و اخبار و فالای ماه خودشون رو دنبال می کنن ! این افراد همش از آدم می پرسن سال چی به دنیا اومدی و وقتی بگی سال میمون یا خوک می گن خیلی خوبی و وقتی می گی سال آهو می گن برو گم شو منحوس !

کیک تولد از همه چی خوبتره و همه دوست دارن چشم دوستاشون رو با کیکشون در بیارن و سعی می کنن کیکشون خوشگل تر از کیک تولد دوستشون باشه تا اون حسابی نابود شه . وقتی روی کیک شمع می زارن باید اون شمعا رو فوت کنیم و وقتی فوت می کنیم کلی آب دهن و باکتری میاد رو کیک می شینه و بعد مهمونا اونا رو می خورن و کلی به به و چه چه می کنن ! وقتی کیک رو روی میز میزاریم دورش کلی حرکات موزون انجام میدیم و روش یه عالمه گرد و خاک می شینه و خوشمزه تر می شه ! بعضی ها هم عکس خودشون رو روی کیک چاپ می کنن و می دن بقیه بخورنشون که بفهمن چقدر خوشمزه ان !

کادو از همه چی بهتره . وقتی نوبت باز کردن کادو می رسه همه می دونن قیمت هر کادو چقدره ! وقتی برای تولد دوستمون یه کادوی ۱۰۰۰ تومنی می گیریم قطعن اونم یه کادوی ۱۰۰۰ تومنی می گیره و تا حالا سابقه نداشته یکی یه کادوی بیشتر از قیمت کادویی که بهش دادیم بگیره ! خیلی ها از بعضی کادوها حالشون بد می شه ، ولی جلوی دوستشون تظاهر می کنن خیلی خوبه و کلی خوشحال الکی می شن و اون کادو رو مصرف نمی کنن و آکبند نگهش می دارن و توی تولد یه دوست دیگشون کادو می کنن و می برنش اونجا . حتا بعضی وقتا یه کادو بین ۱۰-۲۰ تا تولد به چرخش در میاد و هیچ کس حاضر نیست ازش استفاده کنه ! موقع باز کردن کادوها اسم اونایی که کادو رو آوردن می خونن و بعدش بقیه دست می زنن و با اشعار بیخودی مثل دست شما درد نکنه چرا زحمت کشیدی ، که فلسفش از پاتختی شروع شده و به تولد رسیده ، کادو باز کن رو همراهی می کنن !

وقتی یکی می خواد تولد بگیره ، خونشون رو تزئین می کنه و می ره کلی بادکنک و کاغذ رنگی می خره که بچسبونه به در و دیوار ! بعضی ها هم کِرم دارن و بادکنک زیاد می خرن و با یه سوزن هر ۱۰ دقیقه یکیشو یواشکی می ترکونن که مهمونا سکته ناقص بزنن تا از تولدش لذت ببره . در بعضی تولدها دیده شده که فردی ۱۲-۱۳ بار سکته ی ناقص کرده و وقتی رسیده خونه فلج کامل شده ! بعضی ها توی بادکنک پول می ریزن و وقتی می ترکوننش کلی پول می ریزه رو زمین و همه پا می شن پول جمع می کنن و کلی حال می کنن .

حرکات موزون بهترین بخش تولده ! وقتی یکی حرکات موزون انجام می ده بقیه براش دست می زنن و تشویقش می کنن که بیشتر از اون حرکات انجاب بده ! وقتی وسط حرکات موزون ، آهنگ تموم می شه ، فرد موزون کار یه دستی می خوره و اون وسط نمی دونه چی کار کنه و کلی ضایع می شه و میاد سرجاش می شینه . بعضی ها در حین حرکات موزون دیگران رو هم بلند می کنن تا با هم موزون کاری انجام بدن که جذابیتش بیشتر می شه .

خلاصه تولد همیشه خوبه و خوب خواهد بود و برای هر کس یه بار تو سال اتفاق می افته . امروز هم ۱۱ اردیبهشته و من تولد همه کسایی که امروز به دنیا اومدن از جمله خودم رو بهشون تبریک می گم ! و در پایان شعر معروف تولد تولد رو توی دلتون بلند بخونین !

به اشتراک بگذارید
شعبده بازی و کشف رازهاش

۵-۶ سال پیش بود فکر کنم که یه فیلم به دستم رسید که توش یه سری از شعبده بازی های دیوید کاپرفیلد رو نشون می داد . توی اون فیلم دیوید یه قطار رو به پرواز در میاورد ، هواپیما رو غیب می کرد ، خودشو نصف می کرد ، از دیوار چین رد می شد و خلاصه کارای خیلی عجیبی انجام می داد . اون زمان من تو کف این کارای عجیب بودم و یه جورایی نمی فهمیدم چه جوری این کارا رو می کنه . در حال حاضر هم مجموعه ای با عنوان Mindfreak از شبکه ی من و تو داره پخش می شه که توش کارای عجیب کریس آنجل رو نمایش می ده . توی این مجموعه کریس آنجل مثل دیوید کاپرفیلد کارای عجیبی رو انجام می ده ، با این تفاوت که توی هر قسمت به موضوع خاصی مثل پرواز کردن یا نصف شدن می پردازه و بیشتر شعبده بازی های اون قسمت مربوط به موضوع برنامست .

کارایی که توی این جور مجموعه ها می بینیم در نگاه اول خیلی عجیب و غیر ممکن میان و شاید از خودمون بپرسیم چه جوری این کارا رو انجام می دن ؟! ولی اگه یه خورده دقت کنیم می بینیم که همشون زاییده ی خطای دید ، زاویه ی دوربین و سرعت شعبده بازه .

حدود یک ماه قبل اسم مجموعه ای رو شنیدم با عنوان Magics biggest secrets finally revealed که از شبکه ی ITV4 پخش می شد . شنیدم که توی این مجموعه ، عجیب ترین شعبده بازی های دنیا راز گشایی شدن و من خیلی دنبالش گشتم و تونستم مجموعه ی کاملش رو توی اینترنت پیدا کنم . فصل اولش ۱۳ قسمت ۳۰ دقیقه ای بعلاوه ی ۵ قسمت از سری قبلیشه که گویا به تازگی هم پخشش از ITV4 تموم شده . توی Magics biggest secrets finally revealed که همه ی شعبده بازی ها توسط وال والنتینو انجام و آموزش داده می شه رازهایی برملا می شه که برای ما سال ها حیرت آور و تعجب برانگیز بود . رازهای مثل نصف شدن ، راه رفتن روی آب ، رد شدن از توی دیوار ، پرواز کردن ، غیب کردن و … . توی  هر قسمت این مجموعه حدود ۵-۶ تا شعبده بازی بزرگ و ۳-۴ تا تردستی کوچیک راز گشایی می شه .

من از رازهایی که توی این مجموعه برملا شده چند تا عکس گرفتم تا ببنید . خود عکس ها بازگو کننده ی همه چیز هست :

راز نصف شدن دیوید کاپرفیلد :

راز غیب کردن گروه نوازنده :

راز رد شدن دست کریس آنجل از توی بدن یه نفر دیگه :

راز پرواز کردن روی سن :

راز راه رفتن روی آب :

توی این مجموعه رازهای خیلی بزرگ دیگه ای هم برملا شده که دیدنش رو پیشنهاد می کنم . من بد ندیدم تا به شما هم این مجموعه ی بی نظیر رو معرفی کنم تا بینید و از این به بعد با دقت بیشتری به تماشای تردستی بپردازید . باور کنید وقتی این مجموعه رو ببینید راز خیلی از تردستی ها و شعبده بازی های دیگه هم براتون آشکار می شه ، چون روش کارشون تقریبن شبیه همه و به راحتی می شه تشخیص داد چه شکلی هر شعبده بازی ای اتفاق می افته . من از وقتی که این مجموعه رو دیدم برنامه ی Mindfreak کریس آنجل برام خیلی بی هیجان شده و ۹۰% کارایی که انجام می ده رو می دونم . حتا روش کار بعضی از شعبده بازی هایی که کریس انجام می ده و توی این مجموعه آموزش داده نشده رو هم تقریبن می فهمم چون همونجور که گفتم روش کار بیشترشون شکل همه .

متاسفانه هر چی گشتم لینک مستقیمی برای دانلودش پیدا نکردم و از اینجا همه ی قسمتاشو دانلود کردم که لینک های رپیدشیر هست و با رپیدباز ( توضیحات بیشتر ) مستقیمشون کردم . اگه دانلود کردنش براتون سخته از طریق صفحه ی تماس و یا آی دی جیتاکم که همونجا موجوده بهم بگید که اگه امکانش بود من براتون بفرستمش ، چون همه ی قسمتاشو دانلود کردم دیگه مجبور نباشین دوباره دانلود کنید . البته قول نمی دم ، چون کار من اصلن فروشگاه اینترنتی و اینا نیست ! ولی شاید بتونم یه کمکی بکنم .

به اشتراک بگذارید
در راستای جنتلمن شدن روابط بین آدما

دو سال پیش که سریال یوزارسیف از تلویزیون ایران پخش می شد ، منم بعضی قسمت هاش رو دیدم . در کنار نقطه ضعف های کمی که داشت سریال خوبی بود و هزینه ی زیادی صرف ساختش شده بود . توی یکی از قسمتاش ، دیالوگی از زبون مصطفی زمانی ( بازیگر نقش یوزارسیف ) گفته شد که خیلی اون جمله رو دوست داشتم . یوزارسیف رو کرد به جمعی که تو زندان بودن و گفت : ماها همه انسانیم و باید همدیگه رو یاری کنیم . چیزی که امروزه اصلن نمیبینیم و وجود نداره !

همش از همدیگه بدمون میاد و دوست داریم سر به تنمون نباشه . وقتی از نزدیک با همیم ، کلی گل می گیم و گل می شنویم و پشت سر ، هر چی دلمون می خواد می گیم . مثلن منو بیژن ایستادیم داریم صحبت می کنیم که یهو کامبیز میاد ، بیژن می گه : اَه بازم این کامبیزِ … اومد ! و کلی بد بیراه بهش می گه . بعد دو دقیقه می ره پیشش و کلی می گن و می خندن ! خب وقتی می گی و می خندی چرا پس بیخودی بدت میاد ازش ! من نمی دونم این چه اخلاقیه که بیشتر ما آدما داریم .

همینجوری بهم چه به شوخی و یا چه به جدی فحش هایی می دیم که حتا یه لحظه هم به معنی بعضیهاشون فکرم نکردیم ! نمی گیم با خودمون که آخه این حرفی که زدیم ینی چی ؟ اگه یه سری به فرهنگ لغت بزنیم و معنی بعضی از حرفامون رو بخونیم اصلن رومون نمی شه دیگه تو چشما هم نیگاه کنیم !

بعضی وقت ها هم عصبانی می شیم و چنان دعواهایی با هم می کنیم که دو تا گوزن توی جنگل های آمازون اینجوری همدیگه رو لَت و پار نمی کنن ! ( تو این مستندا دیدین دیگه دو تا گوزن هی شاخاشونو به هم می زنن تا قدرت نمایی کنن و اینا ! ) همچین صورت طرف مقابلش رو چنگ می ندازه و مشت می کوبه وسط دماغش که شیر و ببر و پلنگم بلد نیستن همچین چنگایی بزنن ! اینا که اینجوری دعوا می کنن آدم نیستن اصلن ، حیوونم نمی شه گفت ، چون گفتم که حیوونا در این حد خشونت ندارن ! نمی دونم کدوم گونه از جانداران با هم این رفتار رو دارن که بخوام تو اون دسته بزارمشون ! اگه شما فهمیدین به منم بگین !

کلن ما آدما در حال حاضر به فکر همه چی هستیم جز همدیگه ، حتا حاضر نیستیم به هم کمک کنیم . کنار بزرگراه می بینیم طرف تصادف کرده افتاده رو زمین داره جون می ده خون ریزی شدید داره ، ولی به جای اینکه بزاریمش تو ماشینمونو ببریمش بیمارستان ، گوشیمونو در میاریم از جون دادنش فیلم می گیریم که بعدن برا همدیگه بزاریم حال کنیم ! بعدم که مُرد ، یه لُنگ می کشیم روشو هی پول خورد می ندازیم دور و برش که مثلن ما اونجوری نشیم یه وقت خدایی نکرده !

حتا بعضی از آدما خیال می کنن همه جا رو خریدن و اونجا مال خودشونه ! یه محله رو همچین مدیریت می کنن که اگه کسی ندونه خیال می کنه کل اون محله مال اونه با سند شیش دنگ منگوله دار ! مثلن طرف عکاسه داره از در و دیوار عکس می گیره ، بعد یکی دیگه میاد و می گه اینجا چه غلطی می کنی از چی عکس می گیری برو گم شو و دو سه تا حرف ناجورم می زنه و طرفو از اونجا دور می کنه که نگو و نپرس . خب هر کسی به یه چیزی علاقه داره ، طرف که نیومده از تو خونه تو عکس بگیره می زنی تو ذوقش ! یه دو تا عکس از یه محله ای که برای شهرداری هم هست نه تو ، می گیره می ره به تو چه ربطی داره آخه ؟!

خلاصه که ما آدما اصلن همدیگه رو درک نمی کنیم و به هم احترام نمی زاریم . حاضریم بریم یه سگ بخریم بهش طناب وصل کنیم تو خیابون راش ببریم هی بغلش کنیم و نازش کنیم ، ولی نسبت به هم خون و همجنس خودمون هیچ وقت اینجوری نیستیم و همش یا با هم دعوا داریم یا قهریم یا دوست داریم سر به تنمون نباشه و فقط خودمون باشیم و خودمون . باور کنین طبق همون دیالوگ مصطفی زمانی ، همه ی ما آدمیم و باید همدیگه رو یاری کنیم … .

پ.ن : در راستای اصلاح خودمون و جنتلمن شدن روز افزونمون خیلی خوبه که خودمون رو اصلاح کنیم و نسبت به همدیگه مهربون باشیم . اگه این کارو کنیم خواهیم دید که چقدر زندگی خوب و شیرینه . مثل زندگی مورچه ها که همه به هم کمک می کنن و با هم همکاری دارن و یه زندگی خوبی رو برای هم می سازن ، بیایم لا اقل از مورجه بیشتر باشیم .

به اشتراک بگذارید
جاسوسی در OOVOO

من یکی از طرفدارای نرم افزار oovoo هستم و تقریبا با بیشتر دوستا و آشناها که خارج از ایران هستن از طریق این برنامه صحبت می کنم . oovoo یه برنامه ی خیلی خوبه که در ارسال و دریافت تصویر و صدا مشکل خاصی نداره و با کیفیت خیلی خوبی نسبت به بقیه ی مسنجرا این کار رو انجام می ده . می شه گفت اگه نرم افزاری مثل Yahoo Messenger در زمینه ی چت خیلی معروفه و در این زمینه هم خیلی امکانات داره ، oovoo و skype در زمینه کنفرانس و تماس تلفنی از طریق اینترنت خیلی قدرتمندن و امکانات خوبی در این زمینه دارن . اما امروز اتفاقی افتاد که من نه تنها از oovoo ، بلکه از تمام برنامه های مسنجر وحشت کردم و سعی می کنم خیلی کم ازشون استفاده کنم ! بزارید اینجوری بگم :

امروز وقتی اومدم با oovoo با یکی از دوستام تماس بگیرم متوجه شدم هدستم خرابه و صدام رو دوستم نمی شنوه . بعد از کلی تست هدست متوجه شدم که سالمه و مشکل از برنامه ی oovoo هست . حتا وقتی با یاهو مسنجر تماس گرفتیم صداهامون خیلی خوب بود و مشکلی نداشت . برای همین به قسمت Settings برنامه oovoo رفتم تا وضعیت صدا رو بررسی کنم . بعد از کلی وَر رفتن نفهمیدم مشکل از چیه و نتونستم صدام رو وصل کنم . کلی همه ی قسمت ها رو گشتم و همه گزینه ها رو تیک می زدم و جابه جا می کردم و به هیچ نتیجه ای نرسیدم و یه جورایی بی خیالش شدم .

وقتی خسته شدم و Settings رو بستم متوجه شدم یه دکمه ی جدید با عکس یه کفشدوزک به oovoo اضافه شده که قبلن نبود ! فکر می کنم وقتی داشتم با تنظیماتش ور می رفتم چیزی رو زدم و اون دکمه اومده ! ولی عجیب تر از همه این بود که اون دکمه یه کار وحشتناک انجام می داد !

وقتی این دکمه رو انتخاب کردم یه لیست برام اومد که یه کاربر بی نام که آفلاینم بود توی قسمت آنلاین ها ثبت شده بود ! ینی طرف آفلاین بود ولی اسمش تو قسمت آنلانا بود ! ( عکس زیر رو ببینید متوجه می شید چی می گم ) رو اسمش دوبار کلیک کردم و یهو شروع کرد به زنگ زدن به یه کسی که ننوشته بود کیه و کجاست و خیلی سریع هم طرف جواب زنگم رو داد ! یهو دیدم من توی یه بحث دو نفره شرکت کردم شدیم ۳ نفر و یه خانم و یه آقا که تا حالا ندیده بودمشون دارن با هم حرف می زنن ! یه لحظه هول شدم و صفحه رو بستم ! ولی بعد از چند دقیقه دوباره رفتم و زنگ زدم تا ببینم اونا کی بودن ! وقتی زنگ زدم این دفعه دیدم دو تا آقا دارن با هم حرف می زنن ! قلبم تند تند زد و وبکممو سریع خاموش کردم و بعد آروم سلام کردم . ولی اون دو تا داشتن می گفتن و می خندیدن و صدام رو نشنیدن ! دو سه باری سلام کردم و جوابی ندادن ! یادم اومد هدستم خراب بود ( هول شده بودم دیگه ! هوش حواسم سر جاش نبود ) برای همین وبکمم رو روشن کردم و جلو وبکم دست تکون دادم ولی انگار تصویرمم نمی دیدن . بعد از چند دقیقه متوجه شدم کلن از وجود من اطلاعی ندارن و به نوعی من داشتم جاسوسی می کردم !

اون صفحه رو بستم و دوباره زنگ زدم و باز یه خانم آقای دیگه رو دیدم که دارن صحبت می کنن . چند بار این کار رو کردم و دیدم هر بار من وارد بحث ۲ نفر می شم و اونا هم بدون اینکه متوجه بشن من دارم صداشون رو می شنوم و تصویرشون رو می بینم با هم حرف می زدن .

هنوز هم نمی دونم اون دکمه چیه و چرا روی oovoo ی من فعال شده ، شاید یه امکان خاص oovoo باشه و برای کارای خاصیه که من اطلاعی ازش ندارم ! شایدم یه حفره باشه و باید اطلاع بدم که برطرفش کنن . شایدم واقعن یه ابزار جاسوسی باشه ! ولی اینکه این ابزار چه جوری از oovoo ی من سر درآورد هنوز نمی دونم . از دوستم پرسیدم و گفت همچین چیزی روی oovoo ی خودش نداره و فهمیدم فقط روی oovoo ی من فعال شده !

همیشه شنیده بودم و خونده بودم که برنامه ی oovoo یه نرم افزار خیلی امنه و همه چی رو رمزنگاری شده می فرسته ! ولی وقتی امروز این اتفاق افتاد فهمیدم خیلی هم نرم افزار امنی نیست . شاید نرم افزارهای مسنجر دیگه مثل یاهو مسنجر و اسکایپ هم چنین ویژگی داشته باشن و من و یا بهتر بگم ما از وجودش بی خبریم ! خلاصه امروز بعد از این اتفاق با خودم فکر کردم که شاید هر بار که من با یکی مشغول صحبت کردن بودم ، شخص ثالثی داشته به حرفام گوش می داده . واقعن وحشتناکه که یکی دیگه از بعضی صحبت های خصوصیمون آگاه بشه !

من از امروز سعی می کنم توی این جور نرم افزارا هر چیزی نگم و ننویسم چون وقتی خودم این اتفاق رو تجربه کردم حس بدی بهم دست داد . به همه ی شما هم پیشنهاد می کنم مراقب باشید چون تا خودتون همچین چیزی رو نبینید باور نمی کنید . خلاصه چیزی بود که امروز دیدم و کلی وحشت که نه بهتره بگم هیجان زده شدم و گفتم که بهتون بگم تا آگاهانه از این جور برنامه ها استفاده کنید . منم اگه فهمیدم این دکمه چه جوری اومد روی oovoo بهتون می گم تا شما هم فعالش کنید و با چشمای خودتون ببینید .

آپدیت ( ۱۴ فروردین ) : چرا نگران شدید ؟ می ترسید شما هم توسط بقیه کنترل بشید ؟ باید بگم اصلن ناراحت نباشید ! هیچ کدوم از نوشته ها و تصاویر بالا واقعیت نداره و فقط یه شوخی بود ! روز اول آوریل توی دنیا روزیه که مردم به گفتن دروغ های به ظاهر واقعی می پردازن ! این روز توی ایران به روز دروغ ۱۳ معروف شده و ایرانی ها سعی می کنن روز ۱۳ فروردین ( ۱۳ به در ) که از خونه هاشون بیرون میان و به دامن طبیعت می رن ، باطرح اینجور دروغ ها لحظات خوشی داشته باشن . پس اصلن نگران نباشید و با خیال راحت از oovoo و بقیه ی مسنجرا استفاده کنید و بدونید چنین امکانی روی هیچ مسنجری وجود نداره ! این مطلب رو هم من به مناسبت این روز نوشتم و تمام تصاویرش هم ادیت شدست و واقعیت نداره ! امیدوارم سال خوبی رو در پیش رو داشته باشید . برای همین مناسبت من چند تا از دروغ ۱۳ های وبلاگستان رو جمع کردم که بد نیست اونا رو هم بخونید :

+ اول از همه درباره ی این روز از طریق ویکی پدیا اطلاعاتتون رو بیشتر کنید

به اشتراک بگذارید
دو دهه خاطره

امروز که داشتم سی دی ها و دی وی دی هامو جم و جور می کردم یه سی دی به چشمم خورد که یادم ازش رفته بود ! توی اون سی دی یه سری برنامه بود که من سال ها پیش نوشته بودمش ! از کلاس پنجم ابتدایی تا سوم دبیرستان !

قدیمی ترین برنامه ای که توی این سی دی دیدم اطلس ایرانه که من وقتی پنجم ابتدایی بودم نوشتمش ! البته نوشتن که نه بهتره بگم ساختمش . اون زمان با یه برنامه ی اوتوران سازی به اسم AutoPlay Menu Studio آشنا شده بودم که نیاز به برنامه نویسی نداشت و با گذاشتن یه سری دکمه و تایید اینکه چه کاری انجام بده می شد یه اوتوران ساخت . من با اون برنامه یه اطلس ایران ساختم و توش نقشه ی ایران رو گذاشتم که هر جاش کلیک کنیم بزرگ شه !

یادمه که اون زمان کامپیوترم رایتر نداشت و من کلی فلاپی خریده بودم و تیکه تیکه ریخته بودمش تو فلاپی و بردمش خونه پسر عمم – که رایتر داشت – برام بریزه رو سی دی ! یادم نیست چند تا فلاپی بود ولی فکر کنم حدود ۵۰-۶۰ تا فلاپی رو ریختم تو کیفم و بردم خونه پسر عمم ! یادش بخیر ، الان که فکرش رو می کنم می بینم چقدر اون زمان پول اسکن نقشه رو دادم و چقدر وقتم رو صرف ساخت این برنامه کردم ! تمام طرح هاشم با برنامه Paint یا همون نقاشی ویندوز کشیده بودم و اون زمان فکر کنم حتا اسم فتوشاپ و اینا رو هم نشنیده بودم که بخوام حرفه ای کار کنم !

این سی دی تمام خاطراتم رو زنده کرد و کلن یادم از همشون رفته بود . اولین نرم افزار دنیای موزیکی که نوشتمم توش بود ( دنیای موزیک رو تا نسخه ی ۶ ساختم و الان هنوز پروژه ی نصفه نیمه نسخه هفتش رو دارم تا شاید یه روزی دوباره ادامش بدم ) . نسخه ی اولش فقط می تونه یه آهنگ رو باز و پخش کنه ، شاید برای شما جالب باشه که ببینیدش ، برای همین من توی گوگل داکم آپلود کردم و می تونید از اینجا دانلودش کنید . ( البته گفتم که این اولین نرم افزاری بود که نوشتم ! پس توقع نداشته باشید در حد مدیا پلیر باشه ! ) نسخه ی ۶ رو هم گذاشتم توی گوگل داکم تا اون رو هم ببینید . ( از اینجا می تونید دانلودش کنید ) . بعد مقایسه کنید که از نسخه ی ۱ تا ۶ چقدر پیشرفته ترش کردم .

یادش بخیر ، چه برنامه هایی نوشته بودم و هیچ کدومش عمومی نشد و توی این سی دی محفوظ مونده . البته ۲-۳ تاش رو ۳-۴ سال پیش از طریق سایت تبیان عمومی کردم که هنوزم توی سایتش هست . لینکش رو آخر پستم گذاشتم که می تونید برید و ببینید . وقتی این برنامه ها رو دیدم سراغ سی دی های دیگه هم رفتم . سی دی آموزش شیمی که سال دوم دبیرستان ساختم رو هم پیدا کردم . یادمه معلم شیمی مون آقای قنبری بهم می گفت چی کارا کنم و کجاهای کتاب رو توش بگنجونم و منم مثه یه پروژه از اول سال تا آخر سال روش کار کردم . یادمه وقتی تمومش کردم برای جشنواره خوارزمی هم فرستادمش که البته رتبه نیاورد و فقط برام یه لوح تقدیر فرستادن ! البته یکی دو تا هم لوح تقدیر توی منطقه و اینا هم بابتش گرفتم .

توی یکی از این سی دی ها نقشه ی اولین کیتم که کلاس چهارم ابتدایی طراحی کردم رو پیدا کردم ! اینقدر خاطرات خوشی برام زنده شد که نگو و نپرس ! یه کیت ساده که باهاش می شد ۳-۴ تا وسیله الکتریکی رو سوار کرد و ساخت ! البته نه در حد خفن ! در حد چراغ قوه و پنکه و اعصاب سنج و یکی دو تا مقاومت برای کنترل نور لامپ ! توقع نداشته باشین که من کلاس چهارم ابتدایی CPU طراحی کنم ! اینم که اون زمان درستش کرده بودم ، خیلی بهم حال داده بود و هر جا می رفتم تعریف می کردم که آره من همچین چیزی ساختم !

حتا یه نرم افزار که برای درس پرورشی سال اول دبیرستان ساختم رو هم دیدم و وقتی اسم معلمم رو دیدم یادی ازش کردم ، کلن یادم رفته بود اون معلمم رو و اگرم یادم بود فامیلیش رو احتمالن یادم نمی اومد . وقتی اون برنامه رو باز کردم ، همه ی خاطرات درس پرورشی و آقای صادقی و خلاصه همه ی روزای خوب اول دبیرستان به یادم اومد .

توی سی دی هام اون دو تا مستندی که دوران دبیرستان ساخته بودم رو هم دیدم . یکی رو برای درس ادبیات و یکیشم برای جغرافی ساخته بودم . اون زمان تازه تونسته بودم انیمیشن رو با فیلم قاطی کنم و توی هر دو تاش من و یه کارکتر انیمیشنی حضور داریم . خودمم که نیگا می کنم می بینم چقدر کوچیک بودم !

یادمه این مستند درس فارسی که اسمش رو بوستان و گلستان گذاشته بودم ، اینقدر باحال شده بود که ۳-۴ تا لوح تقدیر و این چیزا از طرف آموزش پرورش و مدرسه و … گرفتم ! حتا یادمه خیلی حرفه ای مثلن ساخته بودمش و بعد از ضبطش تمام صداها رو دوباره دوبله کردم ! جو هالیوود گرفته بود منو انگار !

این سی دی ها نزاشت من آروم سر جام بشینم و یه سری زدم به کشوی نوار کاستامون ! یادم اومد که وقتی ۶-۷ سالم بود جلوی ضبط خونمون می شستم و نوار قصه ضبط می کردم ! اون زمان که نه کامپیوتر بود و نه تلویزیون برنامه های آنچنانی داشت ، تنها سرگرمیم نوار قصه بود . چیزی که شاید همه ی ما دهه هفتادیا و قبلترش بچه که بودم حتمن یکی دو تا ازش داشتیم و وقتی حوصلمون سر می رفت ضبط رو روشن می کردیم و قصه گوش می دادیم . منم اون زمانا کلی نوار قصه داشتم و برای همین جو گیر شده بودم و ۲-۳ تا نوار قصه هم خودم تنهایی برای خودم ضبط کردم ! متاسفانه فقط یکیش رو پیدا کردم که اونم کیفیتش خیلی کم شده و فکر کنم به زودی از بین می ره .صدام رو که گوش دادم باورم نمی شد منم ! تمام کلماتو عوضی می گم و به خیال خودم خیلی صدام خوبه ! یادمه وقتی داشتم این قصه ها رو ضبط می کردم حس صدای خفن من رو گرفته بود و خیال می کردم مثل همون نوار قصه ها دارم صحبت می کنم ! صدای اون اُرگ اسباب بازیم که باهاش آهنگ پس زمینه قصم رو می زدم رو وقتی شنیدم دیدم خیلی از گذشته فاصله گرفتم و سال های زیادی رو از خاطرم محو کرده بودم .

همه ی ما آدما گذشتمون رو خیلی زود فراموش می کنیم و تا وقتی به خودمون یه تلنگر نزنیم نمی فهمیم چه گذشته ای داشتیم . امروز تمام اون سی دی ها رو ریختم روی کامپیوترم و به زودی رایتشون می کنم روی دی وی دی و بایگانیشون می کنم که از بین نرن ، اگر بتونم برای اون نوار کاستم یه کاری می کنم که از بین نره .

امروز خاطراتی برام زنده شد که ساعت ها من رو به فکر فرو برد و نمی دونم به چی دلیل اشکم رو جاری کرد . دوران خوبی که پشت سر گذاشتم رو امروز مرور کردم . الان که وارد دهه ی ۹۰ شدیم من ۲ دهه از زندگیم رو سپری کردم . زندگی ای که معلوم نیست به کجا می ره و فقط من و هممون رو با خودش می بره . چقدر خوبه که خاطراتمون رو هر جور شده بایگانی کنیم تا یه روزی به یادشون بیاریم و یادی از گذشته ی خودمون کنیم .

یه سری لینکم این زیر گذاشتم و نوشتم هر کدومش مربوط به چیه ، بعضی از لینک ها هم توی متن آورده شده بود ولی گفتم دوباره بزارمش که یه جمع بندی کلی هم بشه :

به اشتراک بگذارید
مرگ ، غارت و قهر

تا دیروز سالم سالم بود هان ! امروز افتاد مُرد ! چیزی که زیاد شنیدیم و می گیم . نمی دونم چرا ما آدم ها سعی می کنیم نشون بدیم در برابر خبرهای ناگوار خیلی ناراحت می شیم ، ممکن هم هست خوشحالم بشیم هان ولی به رو خودمون نمیاریم ! حالا اگه به رو خودمونم نمیاریم که خوشحالیم لااقل بعدن تابلو نکنیم !

مثلن میایم خبر مرگ فلانی رو بدیم ، توجه کنید چه جوری :

کامبیز به حسن می گه : نمیای بریم بهشت زهرا ؟ بعدم حسن با تعجب می گه : بهشت زهرا ؟ برا چی ؟ و کامبیز بغض می کنه و اشک می ریزه و محزون می شه و می گه : آره فلانی مُرد و همون موقع یهو اشکاش وامیسته و به حالت قبل بر می گرده می گه : خلاصه ما داریم می ریم ، اگه میای بیا بریم !

بعد می گن تابلو نیست ! خب وقتی واقعن ناراحتی باید مدام اشک بریزی و بغض داشته باشی ، نه اینکه وقتی می خوای اسم مرحومو بگی یه گریه الکی کنی و بعد تمومش کنی ! اگه گریه هم نکنی طرف می فهمه که فلانی مُرده و خودتم تابلو نمی شی ! حالا که خبر مرگ فلانی رو به گوش هم رسوندن ، می رن سمت بهشت زهرا …

مراسم تشیع جنازه و کفن و دفن رو که نگو ! این روزا اینقدر سریع انجام می شه و می ره پی کارش که انگار همه دوست دارن زودتر طرف رو بفرستن زیر خاک برن خونه هاشون . اینقدر سنگ دل شدیم که حتا برای عزیزترین کسامون هم اونقدر ناراحت نمی شیم و در اوج شادی دفنشون می کنیم و یه نفس راحت می کشیم !

مردشور خونه رو که اصلن واقعن دیگه نگو ! ما یه کیلو گوشت گوسفند می گیریم خوشگلتر می شوریمش ! اینقدر قشنگ و لطیف می شوریمش که گوسفند بیچاره اون دنیا دلش قیلی ویلی می ره ! بعد مرده رو می گیریم همچین پرتش می کنیم رو اون سنگ مردشورخونه که زمین ترک بر می داره ! بعدم تند تند و با سرعت نور می شوریمش و کفن پیچش می کنیم و پرتش می کنیم بیرون می دیم دست خانوادش . بعدم خانواده طرف اونو بلند می کنن و با صلوات و اینا می برنش سمت قبرش که دفنش کنن .

معمولنم چون بازیگر تئاتر برای گریه کردن توی هر خونواده ای پیدا نمی شه بعضی ها یه سری بازیگر خبره دعوت می کنن جهت گریه و غش و جیغ ( فیلم چند می گیری گریه کنی به همین موضوع می پرداخت ) ! بعدم تند تند خاک می ریزیم روشو سریع میایم خونه خدا بیامرز به غارت اموال خونش می پردازیم و اونجاست که دعواها شروع می شه و تازه اول ماجراست !

وصیت نامه که باز شه  اوضاع بیریخت تر هم می شه و دعواها شدت می گیره و اونجاست که یه سری به قانونم اشکال می گیرن و می گن اصلن چرا دختر نصف پسر باید ارث بگیره ؟! منم کامل می خوام و گیس و گیس کشی شروع می شه !

در پایان هم به هیچ نتیجه ای نمی رسیم هان ! فقط باعث می شه قهر باشیم و تا مدت ها ریخت همدیگه رو نبینیم ! بیچاره اون خدابیامرزم اون دنیا نمی دونه چی کار کنه و زانوی غم بغل می گیره و می شینه به حالمون گریه می کنه !

خلاصه که ما آدما خیلی بدیم . اول که سعی می کنیم خودمون رو ناراحت و درب و داغون نشون بدیم ، بعدشم دعوا می کنیم و سال ها با هم قهریم و ممکنم هست هیچ وقت آشتی نکنیم . اونم سر چی ؟! سر یه سری چیز بیخود و بی جهت . بیایم خودمون رو اصلاح کنیم و اندکی جنتلمن باشیم …

پ.ن : این مطلب ترکیب چند تا ماجرا بود که خودم با چشمای خودم دیدم و اصلن فرد یا خانواده ی خاصی مد نظرم نبود ، حالا فردا نیاین یقه منو بگیرین و بگین تو زندگی شخصیمونو ریختی رو اینترنت ! اون زندگی شخصیتون به من ربطی نداره فقط چیزی بود که بد ندیدم بگم .

به اشتراک بگذارید
سیگار و نوجوونی

صبح زود از خواب بیدار می شه و می ره سر میز و صبحونه و تند تند یه لقمه نون پنیر به زور می خوره و می گه : الان دوستام میان باید زود حاضر شم و می ره سمت اتاقش . لباساشو تنش می کنه و کیفش رو بر می داره و یواشکی به سمت کشوی میزش می ره و آروم بازش می کنه و یه چیزی از توش بر می داره و توی کیفش قایم می ده و می ره بیرون . مامان هم از اینکه این همه بچش برای رفتن به مدرسه ذوق زدست و هیجان داره خوشحاله و براش آرزوی موفقیت می کنه !

توی پارک به دوستاش ملحق می شه و بعد از سلام و این جور چیزا در کیفش رو باز می کنه و می گه امروز نوبت من بود که بیارم و سه نخ سیگار در میاره و با هم شروع می کنن به کشیدن .

شاید هنوز بلوغشون کامل نشده ولی سیگار کشیدن رو شروع کردن و صبحشون رو با سیگار شروع می کنن . بعدشم کلی آدمس و خوشبو کننده دهن و از این چیزا می خورن و به خودشون ادکلن و عطر می زنن و می رن سمت مدرسه .

من همیشه مخالفت خودم رو با سبگار توی این وبلاگ اعلام کردم و دیگه لازم نیست بگم ولی اینکه سن سیگار کشیدن اینقدر کم شده و نوجوون ها هم رو به سیگار آوردن واقعن بده و نمی دونم چه جوری می شه این مشکل رو حل کرد .

فرو کردن دود توی ریه ها و بعد خالی کردنش یه امر عادی نیست و هنوزم دقیقا نمی دونم چرا بعضی ها حاضر به انجام یه همچین کاری می شن ! البته قبلن یه سری دلایلش رو اینجا نوشتم ، ولی بازم هنوز خیلی چیزاش رو نمی فهمم !

خلاصه اینکه وقتی امروز صبح سیگار کشیدن این ۳ تا نوجوون رو دیدم خیلی ناراحت شدم . این عکس رو هم از رو بالکون ازشون گرفتم . توی این مطلبم هم نقطه مقابلم فقط همین ۳ نفر نیستن ، بلکه شاید هزاران نوجوونی باشن که صبحشون رو با سیگار شروع می کنن و به این چیز بی ارزش اعتیاد پیدا کردن .

پ.ن : سیگاری های عزیز ، من هرگز قصد توهین و قبولوندن اعتقاداتم به شما نیستم و فقط یه سری واقعیت هایی رو می نویسم که بد نیست روش فکر کنید . وگرنه هممون انسانیم و من هم همه ی انسان ها رو دوست دارم حالا چه عادت های بدی داشته باشن و چه نداشته باشن

به اشتراک بگذارید
تاکتیک های نامه نگاری زیر برگه

استاد برگه امتحانا رو در میاره که بشینه تصحیح کنه ، اولی ۷ ، دومی ۱۳ ، سومی رو جمع می زنه شده ۹ ولی وقتی میاد نمره بده یه چیزی زیر برگه توجهش رو جلب می کنه : استاد اگه ما این درس رو بیفتیم مشروط می شیم ! استادم چون می دونه طرف داره دروغ می گه بهش ۶ می ده و می ندازش تا دیگه خالی نبنده !

زمان این جور نامه ها گذشته ، دیگه تا کی می خواین زیر برگه بنویسین : استاد ما دو تا امتحان داشتیم ، استاد اگه بیفتیم مشروط می شیم و از این چیزا ؟ الان زمان ، زمان نوشتن نامه های حرفه ایه که هر استادی تا اونو ببینه ۶ نمره اضافه کنه ! نه اینکه کم کنه ! من زیر بعضی برگه ها یه سری نامه می نویسم که بعضی هاش واقعا معجزه کرده و می خام این تجربیاتم رو در اختیارتون بزارم تا شما هم استفاده کنید و شاید روی استاد شما هم جواب بده !

تاکتیک ورق سفید !

ترم اول که بودم یه استاد مبانی کامپیوتر داشتیم که خیلی گیر بود و آخر ترمم فقط ۵ نفر تونستن اون درس رو پاس کنن ! ( شایدم به خاطر نامه ی من فقط ۵ نفر پاس شدن ! ) . فقط ۲ تا سوال اول رو تونستم جواب بدم و از ۳ تا سوال دیگه هیچی نمی فهمیدم ! در آخرین لحظات که نا امید شده بودم به فکرم رسید زیر برگه بنویسم : در اعتراض به تقلب گسترده ای که شاهد بودم و مراقبانی که در این تقلب به یاری دانشجویان شتافته بودن از جواب دادن به ادامه ی سوالات خود داری می کنم و اگر بیفتم بهتر از اینه که با این وضع تقلب پاس کنم !

به این می گن یه تاکتیک خوب که اون درس رو با ۱۰ پاس کردم ( باور کنید در حد ۵ هم ننوشته بودم ! )

تاکتیک علاقه ی استاد !

ترم سوم درس فارسی عمومی یه استادی داشتیم که خیلی علاقه داشت تهتو لهجه قدیم تهران که مثل اینکه شمرونی نام داشت رو  در بیاره ! در این باره هم ۱-۲ تا کتاب گویا نوشته بود و علاقه ی زیادی به این لهجه داشت و هی سر کلاس در این باره حرف می زد … از حرف زدناشو اینا من یه چیزایی از این لهجه فهمیدم و توی امتحان پایان ترم نوشتم : استاد از وختی که من با شما آشنا بَبِم خیلی به لهجوکه شمرونی علاقه پیدا کِدم و کتابا شما رو هم خوندِم من هم مثل شما درباره این لهجوک دارم تحقیق مونِم و از اینکه من رو به این لهجوک علاقمند کِدید سپاسگذارم !

من اصلن اسم کتاباشم نمی دونستم چه برسه به اینکه خونده باشم ! ولی سر کلاس چون زیاد اینجوری حرف می زد برامون و توضیح می داد یه چیزایی سر در آوردم و امتحانشم ۱۸ گرفتم ! در حد ۱۰ هم نوشته بودم !

تاکتیک تحقیق دروغین !

درس زبان تخصصیمون هر کسی باید ۲ تا پروژه میاورد و هر کدومشم فکر کنم ۵ نمره داشت ! یعنی اگه هر ۲ تاشو میاوردیم ۱۰ رو گرفته بودیم . من فقط یکیش رو آورده بودم و استاد هم ازمون خواسته بود اسم پروژه هامون رو زیر برگه بنویسیم ! من نوشتم : پروژه اول : کارت های هوشمند ( که واقعا آورده بودم ) پروژه دوم : فروشگاه دیجیتال ! ( که همینجوری نوشتم ! ) ۱۹ شدم !

تاکتیک استفاده از تجربیات !

امتحان اندیشه اسلامی رو استاد به صورت تشریحی گرفته بود و ۸ تا سوال داده بود ، من هیچی از سوالاش نمی فهمیدم و با توجه به صورت سوال هر چی از ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان و اینا یادم بود می نوشتم ! خلاصه هر سوال رو در حد ۱۰ خط توضیح می دادم و همش رو هم از خودم می نوشتم ! آخر برگه هم نوشتم : استاد خیلی راحت بود که من فقط عین کتاب رو بنویسم ، ولی شما در طول ترم به قدری زیبا درس می دادید و می گفتید فقط به یه منبع اکتفا نکنیم که من هم جواب سوالات رو از منابع مختلف نوشتم ، مطالعاتم در این زمینه زیاده و منابع مختلفی رو خوندم . امیدوارم این حرکت من شما رو آزرده نکنه ! و در کمال ناباوری ۲۰ گرفتم !

تاکتیک های زیادی وجود داره که می شه به وسیلش نمره ای دور از تصور گرفت ، فقط باید خلاقیت داشته باشیم و با دقت نامه ای تاثیرگذار بنویسیم . البته این کار روی بعضی استادا جواب نمی ده و اونا فقط به فکر نمره واقعی و اینا هستن ، ولی بهتره به جای نامه های تکراری و چرت و پرت هایی که همه بلدن کمی فکر کنیم و یه نامه ی اساسی بنویسیم . اگر شما هم از این جور نامه ها نوشتید وجواب داده اونو تو نظرات همینجا بنویسید .

پ.ن : البته من هم یه سری نامه نوشتم که جواب نداده و شاید حتا به خاطر اون نامه نمرمم کم شده ! ولی به یه چیزی پی بردم و اونم اینه که باید تو طول ترم استاد رو خوب شناخت و نامه ای نوشت که به روحیات استاد سازگار باشه !

به اشتراک بگذارید
وقتی خواهر یک دانشجو تصمیم می گیرد

امروز برای یه کار کوچیک راه افتادم و رفتم دانشگاه ( که البته حل نشد و بی خودی وقتم رو صرف کردم ) . بعد از این اتاق و اون اتاق رفتن و بالا پایین رفتن های فراوان فهمیدم باید برم پیش کارشناس گروهمون ! از شانس بد منم امروز ثبت نام اون عده ای بود که برای تکمیل ظرفیت و این چیزا قبول شده بودند و اتاق کارشناس گروهم شلوغ بود و یه ۳۰ دقیقه ای الاف بودم تا نوبت من بشه .

جلوی من یه دانشجو با مامان و خواهرش اومده بودن پیش کارشناس و خواهره داشت برای کارشناس توضیح می داد که ترم قبل ترم اول داداشم بود و به خاطر عمل زیبایی دماغ ! نتونسته بود بیاد سر کلاساش و خلاصه امتحاناشم نیومده بود بده و می خواستن بدونن تکلیفش چیه !

پسره هم با ۲ متر قد و یه دماغ سربالا چسب زده اونجا ایستاده بود و همینجوری نگاه می کرد ببینه چی می شه . بیچاره مامانش هم با اینکه چیزی سر در نمی آورد از دانشگاه و واحد و اینا سعی می کرد یه چیزی بفهمه و بعضی وقت ها هم یه نظری می داد . در نهایتم به این نتیجه رسیدن که باید برن تصوییه حساب کنن و پول ترم قبل رو کامل بدن و برای ترم بعد ثبت نام کنن ، که ترم بعد هم می شه ترم اولش !

نکته ی جالبش ایجا بود که خونشون فقط ۷۰ کیلومتر از دانشگاه فاصله داشت و از کارشناس گروه توقع داشتن براش به عنوان ترم اول انتخاب واحد کنه به طوری که کلاساش همش ساعت ۱۰-۱۱ به بعد باشه ، چون بیچاره پسره با اون دماغ زیبا ! صبح ها دیر بلند می شه از خواب و اگه بخواد خودشو ۸ برسونه دانشگاه خواب نازش خراب می شه ! کارشناسم با زرنگی ، انتخاب واحد رو به خودشون واگذار کرد و گفت سایت رو براش باز می کنیم خودش هر چی می خواد برداره !

خلاصه همه این کارا رو خواهره و مامانه براش درست کردن و پسره هم ایستاده بود و فقط نگاه می کرد و دریغ از یه کلمه حرف … ! ۲ متر قد بلند کردی و دماغتم که ماشالله خوشگل کردی خب خودت برو ببین چی به چیه … نکنه می خوای مامانت بیارتت دانشگاه پیاده کنت واسته تا کلاست تموم شه بیارتت !

وقتی دانشجوی این مملکت به جا اینکه بیاد درس بخونه به فکر عمل دماغه ! و وقتی هم میاد مشکل ترم قبلش رو حل کنه فقط وامیسته و نگاه می کنه ، چه توقعی ازش داریم ؟! این پسره که هنوز نمی تونه خودش بیاد و مشکلش رو حل کنه ، چه جوری می خواد زندگی کنه واقعن ؟!

به نظرم یه سری از کارها که مربوط به خود آدم هست و می شه تنهایی و بدون کمک مادر و پدر و خواهر و … هم حلش کرد . اینکه بخوایم یکی رو بندازیم جلو و خودمون نگاه کنیم خیلی ضایعست ! من واقعا به حال این مدل دانشجوها تاسف می خورم و نمی دونم هدفشون از درس خوندن چیه ! الان که دماغش خوشگله و سنشم از ۱۸ سال گذشته و به احتمال زیاد یه ماشینم زیر پاشه ، بره زن بگیره به یه جا برسه و بیخود ۴ سال عمرش رو حروم نکنه و آخرشم به هیچ جا نرسه !

پ.ن : من این موضوع رو می خوام به جنتلمن بودن مربوطش کنم و بگم که یه آدم جنتلمن همیشه کارای ساده ای رو که به خودش مربوطه ، خودش انجام می ده ! اگرم می خواد کسی کمکش کنه با کمک اون انجامش می ده ، نه اینکه اون طرف رو بندازه جلو خودش واسته نگاه کنه ببینه چی می شه !

پ.ن : یه نکته دیگه هم به صورت غیر مستقیم از این ماجرا نتیجه می گیریم ، و اونم اینه که یه آدم جنتلمن همیشه به اون چیزی که داره راضیه و نمی ره بیخودی دماغش رو عمل کنه تا فکر کنه خوشگل شده ، البته در بعضی موارد عمل دماغ رو توصیه می کنم و اون زمانیه که اندازه ی دماغ با خرطوم فیل برابری داشته باشه !

به اشتراک بگذارید
گوگل و تحرمای بی خودیش !

امروز توی خبرها متوجه شدم گوگل یه سری تحریم رو از روی کاربرای ایرانی برداشته و دسترسی ایرانی ها به Google Chrome ، Google Picasa و Google Earth رو باز کرده و از این به بعد ایرانی ها می تونن به راحتی این برنامه ها رو مستقیم از سایت گوگل دانلود کنن . البته به نظر من کار خیلی بزرگی صورت نگرفته و اصلا گوگل کار خاصی انجام نداده . ولی به عنوان اینکه اولین قدم رو در بین سایت های دیگه مثل یاهو و مایکروسافت و پی پل و … برداشته خیلی خوبه و می شه یه قدم بزرگ دونستش و نه یه کار بزرگ !

البته قبل از اینکه این تحریما برداشته بشه هم می شد به این نرم افزارها از طریق سایت های دیگه مثل فایل هیپو دسترسی داشت و من نمی دونم گوگل چرا این تحریم ها رو روی برنامه های رایگانش گذاشته و دلیل این کارش چیه ؟! گوگل زمانی می تونه کاربرای ایرانی رو خوشحال کنه و یه کار بزرگ انجام بده که دسترسی به بعضی قسمت ها مثل Google Call و یا Google Code رو برای ایرانی ها باز کنه و ما هم بتونیم بدون دور زدن این تحریم ها ازشون استفاده کنیم .

در کل به مناسبت همین قدم بزرگی که گوگل برداشته تصمیم گرفتم این ۳ تا نرم افزار و کاربردشون رو بنویسم . البته می دونم که ۹۹ درصد شماها که دارید اینو می خونید می دونید این برنامه ها چین و نیازی به این کار نیست ولی من برای اون ۱ درصدی که شاید ندونن این برنامه ها چین ، ادامه این مطلب رو می نویسم .

Google Chrome

کروم رو به احتمال زیاد همه ی شما می شناسید ، مرورگر اینترنتی شرکت گوگل که حدود ۳ سال از تولدش می گذره . کروم در طول این ۳ سال خیلی پیشرفت کرد و به یکی از پرسرعت ترین مرورگرهای جهان تبدیل شد . کروم اکنون رقیب سرسخت فایر فاکس به حساب میاد و خیلی ها از فایرفاکس به کروم کوچ کردن . مرورگر کروم فضای بسیار ساده ای داره و کارکردن باهاش خیلی راحت و سادست .

Google Earth

اسم نرم افزار گوگل ارث رو هم حتما شنیدید ، یکی دیگه از محصولات گوگل که می شه باهاش به همه جای کره ی زمین سرک کشید . با این برنامه می تونید خونه ی خودتون رو از بالا ببینید و اندازش رو نسبت به کره ی زمین بسنجید ! گوگل ارث یه برنامه چند لایست که هر لایه بدرد یه کاری می خوره . مثلا با یه لایه شما می تونید قابلیت map برنامه رو روشن کنید و جاده ها و راه های دنیا رو ببینید . با یه لایه هم می تونید تصاویر ماهواره ای هواشناسی رو ببینید و وضعیت هوا رو پیشبینی کنید و لایه های دیگه که هر کدومشون یه کاربردی داره . خلاصه این برنامه ، یه نرم افزار خوب برای جستجو روی کره ی زمینه و یه رقیبم برای برنامه NASA World Wind به حساب میاد .

Google Picasa

گوگل پیکاسا هم یه برنامه برای مدیریت و به اشتراک گذاری تصاویره . با این برنامه می تونید توی عکس های داخل کامپیوترتون جستجو کنید ، اون ها رو دسته بندی کنید و هر کدوم رو که خواستید به وسیله ی اینترنت با دیگران به اشتراک بزارید . با این برنامه می تونید عکس ها رو ویرایش هم کنید و بر روی اونها افکت و فیلتر بزارید . صفحه ی برنامه هم خیلی سادست و هر کسی می تونه با این برنامه کار کنه .

به اشتراک بگذارید
مطالب قدیمی تر
مطالب جدیدتر
ایمیلتون رو توی کادر زیر وارد کنید و عضو خبرنامه ی جنتلمن بشید تا همیشه آخرین مطالب رو توی ایمیلتون بخونید :
اگه نمی خواید از طریق ایمیل جنتلمن رو دنبال کنید راه های دیگه ای هم برای اشتراک هست !
آرشیو ماهانه
برچسب ها
لینک های خوشمزه
  • برو بچه ها بلاگر
  • دوستای مجازی
    تبلیغ
  • مطالبی که می نویسم آزاد هستند و انعکاس آن از هر طریقی مشکلی ندارد!
    Jentelman.com . Made With In IRAN . 2010- 2026