اینترنت و خدمات اینترنتی زندگی رو واقعا آسون کرده و بعضی از اونها مثل فروشگاه های اینترنتی ، واقعا به من و خیلی های دیگه کمک کرده و من ، خیلی از این فروشگاه ها خرید می کنم . اما بعضی وقت ها همین خدمات باعث عصبانی شدن آدم می شه و مجبوری بشینی و حسابی موهای سرت رو بکنی تا به نتیجه برسی !!!
دانشگاه ها که می خواهند از این خدمات عقب نباشند ، با راه اندازی پرتابل های مختلف ، انتخاب واحد و خیلی از خدمات دیگه رو به صورت اینترنتی انجام می دهند و این در شرایطی خوبه که با خرج کردن یه مقدار پول بیشتر یه سرور خوب با پهنای بالا بخرند که این خدمات باعث عذاب دانشجو نباشه !
وقتی پهنای باند سرورهای دانشگاه اینقدر کم باشه که اگه ۲۰۰۰ تا دانشجو به سمتش هجوم بیارن قفل می کنه و نمی تونه خدمات بده ، بهتره دانشگاه ها قید این خدماتشونو بزنن و انتخاب واحد رو به صورت همون معمولی برگزار کنند .
متاسفانه بعضی دانشگاه ها فقط افتخار می کنند که خدمات اینترنتی ارائه می دهند و بیشتر کارهای دانشجویان رو اینترنتی انجام می دهند ، این ها خیلی خوبه و بایدم بهش افتخار کرد ، ولی وقتی کمترین پولی بابتش خرج می شه بهتره هیچ افتخاری نکنن و بدونن با این کار دارن دانشجویان رو شکنجه می کنن !
اگر دانشگاه ها یه مقدار پول برای این قسمت بیشتر هزینه کنن و فقط یه سرور ( نمی گم در حد سرورهای گوگل و یاهو و… ) در حد معمولی که بتونه همزمان به تمام دانشجویانش خدمات بده ، بدونن حتما موفق خواهند بود و دانشجوها هم کلی به جای نفرین ، دعا می کنن و همه راضی می شن !
این ها رو به این خاطر نوشتم که امروز ، روز انتخاب واحد ترم تابستون بود ، این انتخاب واحد از ساعت ۱۳ تا ۲۴ امروزه و از همون ساعت ۱ هیچ کس نمی تونست سایت رو باز کنه و کاملا کند شده بود و اصلا نمی شد هیچ کاری کرد ! من با هزارتا ترفند و کلک و عوض کردن مرورگرهای مختلف نتونستم کاری کنم و در نهایت با اینترنت موبایل یه ۱ ساعتی طول کشید تا ۶ تا واحد انتخاب کنم ، که فکر کنم هزینه gprs این دفعم کلی بیاد !
امیدوارم این انتقادهای من ، سازنده باشه و مسئولین از الان به فکر ترم آینده باشن که دیگه مثل ترم تابستون ۲۰۰۰ نفر آنلاین نمی شن ، بلکه کل دانشجوها هستند که به سرور حمله می کنن و اگه سرور و پهنای باند همینی که هست بمونه ، از الان شکست خورده و نمی تونه جواب این همه دانشجو رو بده !
همه ی ما فکر می کنیم که احضار ارواح کار جادوگران و پیرزنان ترسناک و درویشان و … است . ولی کاملا در اشتباهید ! صبر کنید این جوری براتون توضیح بدم :
فردی به نام پیتر که یکی از بزرگترین احضار کنندگان روح بود در وصیت نامه ی خود آدرس سایتی را نوشته است که از همه دعوت کرده به آن بیایند تا روح او که در سایت حاضر و ناظر است به تمام سوالات شما جواب دهد ! فکر می کنید دارم دروغ می گم یا با شما شوخی می کنم ؟! اما سخت در اشتباهید ! برای این که روح پیتر را ظاهر کنید و سوالاتتان را از او بپرسید فقط به ۲ چیز نیاز دارید : ۱- کامپیوتری که متصل به اینترنت باشد ، ۲- یک دوست که می خواهید جواب سوالاتش را از پیتر بپرسد ! البته اگر کمی جادو جنبل هم بلد هستید می تونید قبل از ورود به سایت انجام دهید تا کاملا دوستتان آماده باشد ، اگرم بلد نیستید مهم نیست ، روح پیتر همیشه حاضر است !
حالا فرض کنید من از دوستم ، کامران دعوت کردم بیاد سوالاتش رو از پیتر بپرسه ، اول چراغ ها رو خاموش می کنم و کلی ورد و از این چیزا می خونم و بعد به سایت www.peteranswers.com می رم ! حالا برای اینکه ببینم همه چیز مهیاست از پیتر می خوام که اسم دوستم رو بگه و چون اون یه روحه ، پس باید به روش خودشون ازش بپرسم ! توی خط اول می نویسم : Peter, please answer به معنای اینکه پیتر لطفا جواب بده ! ( همونطور که می دانید احضار کننده های ارواح قبل از پرسیدن سوال از روح می خوان که جواب بده و این یکی از روش های کاره ! ) بعد از اینکه از پیتر خواستم به سوالم جواب بده ، توی خط دوم می نویسم : esme in doostam ke injast chiye و بعد enter رو فشار می دم ، بعد از چند ثانیه کامران دید که پیتر گفت : kamran و بعد سوالات دیگه ای پرسیدم که همشو درست جواب داد و کامران یک سکته ی ناقص زد !!!
اما چه طوری همچین چیزی ممکنه ؟؟؟
خب ، این ماجرا از دید دوست شما خیلی جالب و هیجان انگیزه ولی از دید شما نه ! البته بستگی به خودتون داره که چقدر بهش هیجان بدید . همه می دونیم که هیچ روحی نمی تونه از طریق اینترنت با ما در ارتباط باشه ، پس خوب بخونید تا بفهمید چه جوری دوستتونو سر کار بزارید !!!
همینطور که توی سایت پیتر انسورز دیدید ، دو تا کادر وجود داره که یکیش برای درخواست از پیتره و یکیش برای نوشتن سوال ، کاری که شما می کنید اینه که توی کادر اول جواب سوال رو به پیتر می دید و بعد پیتر جوابی که شما بهش دادید رو به دوستتون بر می گردونه !!! شما توی کادر اول نباید عبارت Peter, please answer رو وارد کنید ، بلکه باید یک نقطه بگذارید و بعد جواب سوال رو تایپ کنید و وقتی جواب تموم شد یک نقطه ی دیگه بزارید ، در مدتی که شما دارید جواب را تایپ می کنید سایت به صورت خودکار عبارت Peter, please answer رو می نویسه و دوستتون اصلا متوجه نمی شه که شما دارید یه چیز دیگه تایپ می کنید ( البته این به مهارت تایپ شما هم بستگی داره ! اگه کند تایپ می کنید بهتره به فکر سر کار گذاشتن دوستتون نباشید چون راحت لو می رید و … ! ) هر وقت جواب رو نوشتید و نقطه ی پایانی رو گذاشتید هر جای عبارت Peter, please answer که بودید ، ادامه ی آن را تایپ کنید تا جمله کامل شود . اگر جواب شما طولانی باشد سایت جمله ی Peter, please answer the following question رو تایپ می کنه و شما باید این جمله رو نیز بلد باشید تا اگه جواب سوال وسطای این جمله تموم شد بتونید ادامه ی جمله رو خودتون بنویسد !
برای مثال من می خوام پیتر اسم کامران رو بهم بده و این جمله رو تایپ می کنم : .kamran. در این مدت کامران روی صفحه می بینه که نوشتم Peter, p و فکر می کنه من این جمله رو نوشتم ، حالا من بقه ی جمله رو خودم کامل می کنم و می نویسم lease answer ، اینجوری از پیتر می خوام به سوالم جواب بده !
حالای توی خط دوم سوالی را که می خواهید پیتر به آن جواب بدهد را بنویسید و enter را فشار دهید ، دوست شما در کمال ناباوری می بیند که پیتر به همه ی سوال هایش جواب می دهد و حسابی سر کار می ره !
البته این سایت فقط از زبان انگلیسی پشتیبانی می کنه و هیچ وقت سعی نکنید به زبان فارسی ازش چیزی رو درخواست کنید . در ضمن اگر قبل از ورود به سایت ، اتاق و دوستتونو آماده کنید تاثیرش خیلی بیشتره ، چون من خودم امتحان کردم و خاموش کردن چراغ و دود کردن اسفند و این چیزا خیلی موثره که دوستتون حسابی باور کنه و بره سر کار !
اگر همین الان با این سایت آشنا شدید حتما یه ۲-۳ روزی باهاش تمرین کنید و بعد به سراغ دوستتون برید چون اگه همین الان بخواین شرع کنید ممکنه گیر بیفتید … !

یکی از جاهایی که من خیلی دوست داشتم برم تنگه ی واشی واقع در روستای جلیزجند شهرستان فیروزکوه بود . من تعریف این نقطه رو خیلی شنیده بودم و تا امروز فکر نمی کردم یه همچین جای خوبی باشه و به این نتیجه رسیدم که شنیدن کی بود مانند دیدن !
من مسافرت با اتوبوس و در کل زمینی رو خیلی دوست دارم ، البته یه شرط داره و اونم اینه که بیش از ۶۰% مسافرای اتوبوس رو بشناسم و از دوستان یا اقوام باشن ! به نظر من مسافرت با یه همچین اتوبوسی آخر لذت بردن از سفره … .
وقتی توی یک اتوبوس همه همدیگه رو بشناسن و با هم صمیمی باشن اصلا احساس تنهایی نمی کنیم و نمی فهمیم که مسیر سفر رو چه جوری طی کردیم .
تو یه همچین اتوبوسی چند تا چی خیلی می چسبه که تا وقتی تجربه نکنید نمی دونید من چی می گم ، یکی بازی پانتومیمه که من نمی دونم چرا فقط تو اتوبوس بازیش اینقدر حال می ده ، دوم گل یا پوچه که من هیچ جا به اندازه ی اتوبوس از این بازی لذت نبرده بودم و سومم اسم فامیله گروهیه که خیلی می چسبه !
البته فقط بازی باعث خوش گذشتن نمی شه ، خوندن و هنرنمایی هم خیلی سفر رو دلچسبتر می کنه ! و آدم اصلا متوجه طی کردن راه نمی شه ، نمی دونم چرا فقط تو اتوبوسه که به من اینقدر خوش می گذره و شایدم من فقط اینحوریم و شما چنین حسی رو نداشته باشید .
اینها جنبه ی داخلی اتوبوسه ، ولی مسافرت زمینی یه جنبه ی بیرونی هم داره که اون محیط اطرافه که بعضی از قسمت های راه واقعا قشنگه و حیف که آدم اون جاها رو نبینه !
من تا الان دو بار مسافرت طولانی با اتوبوسو تجربه کردم و هیچ وقت خاطراتش از ذهنم برون نمی ره ، فردا هم اگه بشه قراره یه سفر کوچولو با اتوبوس داشته باشم که چون ۱۰۰% مسافراش رو می شناسم فکر کنم مثل سفرای قبلی این یکی هم خوش بگذره ! البته فرق هایی هم داره که من بعد از سفر براتون می نویسم …
منتظر باشید که فردا اگه رفتم و به خوبی و خوشی برگشتم براتون بنویسم که جریان این سفر چی بود . پس فعلا …